ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਖਙ੍ਗੇਨ ਸਧ੍ਵਜਾਨਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਮੁਹੁਰੁਤ੍ਪਤਤੋ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਧਾਵਤਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃਕ
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਝੰਡੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਦ ਉਹ ਪਲ ਭਰ ਉੱਚਲ ਕੇ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਾਰ ਪਾਇਆ।
ਮਾਰ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਚਰਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯਸ੍ਮਯਨ੍ਤ ਰਣੇ ਜਨਾਃ । ਸ ਜਘਾਨ ਪਦਾ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨਪੋਥਯਤ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਅਜੀਬ ਚਾਲਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਕੁਝ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਟਦਾ ਗਿਆ।
ਖਹ੍ਗੇਨਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਾਦੇਨਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਭੀषਯਨ੍। ਊਰੁਵੇਗੇਨ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯਾਨ੍ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਥਾਈਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪਰੇ ਚੈਨਮਾਲੋਕ੍ਯ ਭਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ। ਏਵਂ ਸਾ ਬਹੁਲਾ ਸੇਨਾ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਮਰ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੜਬੜ ਹੋ ਗਈ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਭੀਮਸੇਨਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍। ਤਤਃ ਕਾਲਿਙ੍ਗਯੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਹ ਭੀਮਸੇਨ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਫਿਰ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ,
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁषਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍। ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਾਲਿਙ੍ਗੋ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਲਿੰਗ ਨੇ ਨੌ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਭੀਮਸੇਨਮਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਰੇ । ਕਲਿਙ੍ਗਬਾਣਾਭਿਹਤਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਰ੍ਦਿਤ ਇਵ ਦ੍ਵਿਪਃ
ਅਦਭੁਤ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ। ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਐਸਾ ਤੜਪਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਥੀ।
ਭੀਮਸੇਨਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਕ੍ਰੋਦੇਨਾਗ੍ਨਿਰਿਵੈਧਿਤਃ। ਅਥਾਸ਼ੋਕਃ ਸਮਾਦਾਯ ਰਥਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਭੜਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਇੰਧਨ ਨਾਲ ਭੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ। ਫਿਰ, ਅਸ਼ੋਕ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਰਥ ਲਿਆਇਆ।
ਭੀਮਂ ਸਂਪਾਦਯਾਮਾਸ ਰਥੇਨ ਰਥਸਾਰਥਿਃ। ਤਾਮਰੁਹ੍ਯ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨਃ
ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਰਥ ਭੀਮ ਕੋਲ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਕਲਿਙ੍ਗਮਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਤਿष੍ਠਿਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਰ੍ਬਲਾਵਾਨ੍ਭੀਮਾਯ ਨਿਸ਼ਿਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਉਹ ਕਲਿੰਗ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਚੀਕਿਆ, 'ਰੁਕੋ! ਰੁਕੋ!' ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਭੀਮ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰ ਤਾਣੇ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਪਾਣਿਲਾਘਵਮ੍। ਸ ਕਾਰ੍ਮੁਕਵਰੋਤ੍ਸृष੍ਟੈਰ੍ਨਵਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਹਥਿਆਰੀ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨੌ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਸਮਾਹਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਕਲਿਙ੍ਗੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਸਂਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੇ ਭृਸ਼ਂ ਭੀਮੋ ਦਣ੍ਡਾਹਤ ਇਵੋਰਗਃ
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕਲਿੰਗ ਨੇ ਨੌ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ। ਭੀਮ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੱਪ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਚਾਪਮਾਯਮ੍ਯ ਬਲਵਦ੍ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਕਲਿਙ੍ਗਮਵਧੀਤ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਭੀਮਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਮ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸੱਤ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ੌ ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲੌ । ਸਤ੍ਯਦੇਵਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਕਤਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਪਹੀਏ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਤ੍ਯਦੇਵ ਤੇ ਸਤ੍ਯ ਨੂੰ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪੁਨਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਨਾਸਚੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਕੇਤੁਮਨ੍ਤਂ ਰਣੇ ਭੀਮੋऽਗਮਯਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਭੀਮ ਨੇ ਕੇਤੁਮੰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਃ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾ ਭੀਮਸੇਨਮਮਰ੍षਣਮ੍ । ਅਨੀਕੈਰ੍ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਮਵਾਰਯਨ੍
ਫਿਰ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਜੋ ਲੋਹਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦਾਖਙ੍ਗਤੋਮਰਰ੍ष੍ਟਿਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ । ਕਲਿਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਭੀਮਸੇਨਮਵਾਕਿਰਨ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ 'ਤੇ ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲੇ, ਜੈਵਲਿਨ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਂਨਿਵਾਰ੍ਯ ਸ ਤਾਂ ਘੋਰਾਂ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਂ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਗਦਾਮਾਦਾਯ ਤਰਸਾ ਸਂਨਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਠੀ ਹੋਈ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਭੀਮਃ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨਨਯਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍ । ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਸਾਹਸ੍ਰਾਨ੍ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਰਿਮਰ੍ਦਨਃ
ਭੀਮ ਨੇ ਸੱਤ ਸੌ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਕਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਲੋਕਾਯ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍। ਏਵਂ ਸ ਤਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਲੱਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਬਿਭੇਦ ਸਮਰੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਹਤਾਰੋਹਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਙ੍ਗਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨ ਕृਤਾ ਰਣੇ
ਜੰਗ ਵਿਚ, ਭੀਸ਼ਮ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਉਹ ਹਾਥੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।
ਵਿਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰਨੀਕੇषੁ ਮੇਘਾ ਵਾਤਹਤਾ ਇਵ। ਮृਦ੍ਗਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਵਿਨਦਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰਾਤੁਰਾਃ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਏ, ਗੂੰਜਦੇ ਤੇ ਦਹਿੜੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਬੱਦਲ।
ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਖਙ੍ਗਹਸ੍ਤੋ ਮਹਾਭੁਜਃਕ । ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਮਹਾਘੋषਂ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਪ੍ਰਾਧ੍ਮਾਪਯਦ੍ਬਲੀ
ਫਿਰ ਭੀਮ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ।
ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਙ੍ਗਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮਨਾਂਸਿ ਸਮਕਮ੍ਪਯਤ੍ । ਮੋਹਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਮਾਵਿਵੇਸ਼ ਪਰਂਤਪ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਲਿੰਗੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਕਲਿੰਗੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਵਾਹਨਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਭੀਮੇਨ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣੇਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਵਾਹਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ, ਰਾਜਾ, ਭੀਮ ਦੀ ਜੰਗੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਕੰਬਾ ਦੇਵੇ।
ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ਵਿਚਰਤਾ ਧਾਵਤਾ ਚ ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਮੁਹੁਰੁਤ੍ਪਤਤਾ ਚੈਵ ਸਂਮੋਹਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਜਦ ਉਹ ਕਈ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ, ਕਦੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭੱਜਦਾ, ਕਦੇ ਉੱਡ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਭਯਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਸਮਕਮ੍ਪਤ। ਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਾਣਮਸਂਬਾਧਂ ਗ੍ਰਾਹੇਣੇਵ ਮਹਤ੍ਸਰਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਫੌਜ ਡਰ ਕੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਭੰਵਰ ਹਿਲਾ ਦੇਵੇ, ਭੀੜ ਤੇ ਉਲਝਣ ਨਾਲ।
ਤ੍ਰਾਸਿਤੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੀਮੇਨਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਾ । ਪੁਨਰਾਵਰ੍ਤਮਾਨੇषੁ ਵਿਦ੍ਰਵਤ੍ਸੁ ਚ ਸਙ੍ਘਸ਼ਃ
ਜਦ ਭੀਮ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਡਰ ਗਏ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ, ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਭੱਜਣ ਲੱਗੇ,
ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਙ੍ਗਯੋਧੇषੁ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਧ੍ਵਜਿਨੀਪਤਿਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਯੁਧ੍ਯਧ੍ਵਮਿਤਿ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਸਾਰੇ ਕਲਿੰਗੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੰਗ ਕਰੋ!'
ਸੇਨਾਪਤਿਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਪ੍ਰਮੁਖਾ ਗਣਾਃ। ਭੀਮਮੇਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਰਥਾਨੀਕੈਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਭਿਃ
ਸੈਨਾਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭੀਮ ਵੱਲ ਵਧੀਆਂ।