ਸ ਚਚਾਰ ਬਹੂਨ੍ਮਾਰ੍ਗਾਨਭਿਤਃ ਪਾਤਯਨ੍ਗਜਾਨ੍ । ਅਗ੍ਨਿਚਕ੍ਰਮਿਵਾਵਿਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ
ਉਹ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਕਈ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਚਲਿਆ, ਨੇੜਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਕੇ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚੱਕਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਸ਼੍ਵਬृਨ੍ਦੇषੁ ਨਾਗੇषੁ ਰਥਾਨੀਕੇषੁ ਚਾਭਿਭੂਃ । ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਚ ਸਙ੍ਘੇषੁ ਵਿਨਿਘ੍ਨਞ੍ਸ਼ੋਣਿਤੋਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਯੇਨਵਦ੍ਵ੍ਯਚਰਦ੍ਭੀਮੋ ਰਣੇऽਰਿषੁ ਬਲੋਤ੍ਕਟਃ। ਛਿਨ੍ਦਂਸ੍ਤੇषਾਕਂ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਭੀਮ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੀਬਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਿਰ ਵੱਢ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਖਙਘ੍ਗੇਕਨ ਸ਼ਿਤਧਾਰੇਣ ਸਂਯੁਗੇ ਗਜਯੋਧਿਨਾਮ੍। ਪਦਾਤਿਰੇਕਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਭਯਵਰ੍ਧਨਃ
ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਸਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਂਮਾਹਯਾਮਾਸ ਸ ਤਾਨ੍ਕਾਲਾਨ੍ਤਕਯਮੋਪਮਃ। ਮੂਢਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤਮੇਵਾਜੌ ਵਿਨਦਨ੍ਤਃ ਸਮਾਦ੍ਰਵਨ੍
ਉਹ, ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਯੋਧੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਸਾਸਿਮੁਤ੍ਤਮਵੇਗੇਨ ਵਿਚਰਨ੍ਤਂ ਮਹਾਰਣੇ। ਨਿਕृਤ੍ਯ ਰਥਿਨਾਂ ਚਾਜੌ ਰਥੇषਾਸ਼੍ਚ ਯੁਗਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ, ਰਥ ਸਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਕੱਟਦਾ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਰਥਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਬਲਵਾਨ੍ਰਿਪੁਮਰ੍ਦਨਃ। ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚਰਨ੍ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਸੁਬਹੂਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ
ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਭੀਮਸੇਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਅਤੇ ਕਈ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਵਿਦ੍ਧਮੁਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਪ੍ਲੁਤਂ ਪ੍ਰਸृਤਂ ਪ੍ਲੁਤਮ੍ । ਸਂਪਾਤਂ ਸਮੁਦੀਰ੍ਣਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚਲਦੇ, ਜਖਮੀ, ਭਟਕਦੇ, ਦੌੜਦੇ, ਡਿੱਗਦੇ ਅਤੇ ਉਠੇ ਹੋਏ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਕੇਚਿਦਗ੍ਰਾਸਿਨਾ ਛਿਨ੍ਨਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਿਨੇਦੁਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਮਾਣੋ ਨਿਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਗਤਾਸਵਃ
ਕਈ, ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਅੰਦਰ ਚੋਟ ਲੱਗੀ, ਚੀਕ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਬਿਨਾ ਜਾਨ ਦੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਛਇਨ੍ਨਦਨ੍ਤਾਗ੍ਰਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭਿਨ੍ਨਕੁਮ੍ਭਾਸ੍ਤਥਾऽਪਰੇ । ਵਿਯੋਧਾਃ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਭਾਰਤ ਵਾਰਣਾਃ
ਕਈ ਹਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਤੇ ਸੂੰਡ ਕੱਟੀ ਗਈ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਵੀ ਚਿਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਫੌਜੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਨਿਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਚ ਤਥਾ ਵਿਨਦਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਵਾਨ੍। ਛਿਨ੍ਨਾਂਸ਼੍ਚ ਤੋਮਰਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਮਾਤ੍ਰਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਚ
ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਭਾਲੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੀ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਰਿਸ੍ਤੋਮਾਨ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਨਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ। ਗ੍ਰੈਵੇਯਾਣ੍ਯਥ ਸ਼ਕ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਪਤਾਕਾਃ ਕਣਪਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਛਾਤੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਪੱਟੇ, ਗਲ-ਪਟੇ, ਬਰਛੀਆਂ, ਝੰਡੇ ਅਤੇ ਲੋਹਾ-ਜੜੇ ਕੋਟ ਵੀ ਉਥੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤੂਣੀਰਾਨਥ ਯਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਧਨੂਂषਿ ਚ। ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲਾਨਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਤੋਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਙ੍ਕੁਸ਼ੈਃ ਸਹ
ਤੀਰ-ਦਾਨ, ਯੰਤਰ, ਧਨੁਸ਼, ਚਮਕਦੇ ਗੋਲੇ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਸੰਦ ਵੀ ਉਥੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਘਣ੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾ ਰਾਜਨ੍ਹੇਮਗਰ੍ਭਾਨ੍ਤ੍ਸਰੂਨਪਿ । ਪਤਤਃ ਪਾਤਿਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸਹ ਸਾਦਿਭਿਃ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਅਤੇ ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਆਪਣੇ ਸੰਦਾਂ ਸਮੇਤ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਛਿਨ੍ਨਗਾਤ੍ਰਾਵਰਕਰੈਰ੍ਨਿਹਤੈਸ਼੍ਚਾਪ ਵਾਰਣੈਃ ।। ਆਸੀਦ੍ਭੂਮਿਃਕ ਸਮਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਪਤਿਤੈਰ੍ਭੂਧਰੈਰਿਵ
ਧਰਤੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਤੇ ਸੂੰਡ ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਵਿਮृਦ੍ਯੈਵਂ ਮਹਾਨਾਗਾਨ੍ਮਮਰ੍ਦਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਮਹਾਬਲਃ । ਅਸ਼੍ਵਾਰੋਹਵਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਪਾਇਆ।
ਤਦ੍ਧੋਰਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇषਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਖਲੀਨਾਨ੍ਯਥ ਯੋਕ੍ਰਾਣਿ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਨਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੜਾਈ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਉਥੇ ਜੁਆ, ਜੋੜ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੱਟੇ ਵੀ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਰਿਸ੍ਤੋਮਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਸਾਸ਼੍ਚ ऋष੍ਟਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨਾਃ। ਕਵਚਾਨ੍ਯਥ ਚਰ੍ਮਾਣਿ ਚਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣਾਨਿ ਚ
ਛਾਤੀ-ਕੋਟ, ਬਰਛੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਭਾਲੇ, ਬਚਾਵਾ, ਡਾਲ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਢੱਕਣ ਵੀ ਉਥੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਪਵਿਦ੍ਧਆਨਿ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਹਵੇ। ਪ੍ਰਾਸੈਰ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ-ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵਿਖੇਰੇ ਹੋਏ ਬਰਛੇ, ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਵਸੁਧਾਂ ਕੀਰ੍ਣਾਂ ਸ਼ਬਲੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰਿਵ । ਆਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਰਥਿਨਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਕੁਝ ਰਥ-ਸਵਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਚਲ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਿਖੇਰੀ ਹੋਈ ਵਾਂਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਖਙ੍ਗੇਨ ਸਧ੍ਵਜਾਨਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਮੁਹੁਰੁਤ੍ਪਤਤੋ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਧਾਵਤਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃਕ
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਝੰਡੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਦ ਉਹ ਪਲ ਭਰ ਉੱਚਲ ਕੇ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਾਰ ਪਾਇਆ।
ਮਾਰ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਚਰਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯਸ੍ਮਯਨ੍ਤ ਰਣੇ ਜਨਾਃ । ਸ ਜਘਾਨ ਪਦਾ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨਪੋਥਯਤ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਅਜੀਬ ਚਾਲਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਕੁਝ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਟਦਾ ਗਿਆ।
ਖਹ੍ਗੇਨਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਾਦੇਨਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਭੀषਯਨ੍। ਊਰੁਵੇਗੇਨ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯਾਨ੍ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਥਾਈਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪਰੇ ਚੈਨਮਾਲੋਕ੍ਯ ਭਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ। ਏਵਂ ਸਾ ਬਹੁਲਾ ਸੇਨਾ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਮਰ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੜਬੜ ਹੋ ਗਈ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਭੀਮਸੇਨਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍। ਤਤਃ ਕਾਲਿਙ੍ਗਯੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਹ ਭੀਮਸੇਨ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਫਿਰ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ,
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁषਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍। ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਾਲਿਙ੍ਗੋ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਲਿੰਗ ਨੇ ਨੌ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਭੀਮਸੇਨਮਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਰੇ । ਕਲਿਙ੍ਗਬਾਣਾਭਿਹਤਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਰ੍ਦਿਤ ਇਵ ਦ੍ਵਿਪਃ
ਅਦਭੁਤ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ। ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਐਸਾ ਤੜਪਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਥੀ।
ਭੀਮਸੇਨਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਕ੍ਰੋਦੇਨਾਗ੍ਨਿਰਿਵੈਧਿਤਃ। ਅਥਾਸ਼ੋਕਃ ਸਮਾਦਾਯ ਰਥਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਭੜਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਇੰਧਨ ਨਾਲ ਭੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ। ਫਿਰ, ਅਸ਼ੋਕ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਰਥ ਲਿਆਇਆ।
ਭੀਮਂ ਸਂਪਾਦਯਾਮਾਸ ਰਥੇਨ ਰਥਸਾਰਥਿਃ। ਤਾਮਰੁਹ੍ਯ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨਃ
ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਰਥ ਭੀਮ ਕੋਲ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਕਲਿਙ੍ਗਮਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਤਿष੍ਠਿਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਰ੍ਬਲਾਵਾਨ੍ਭੀਮਾਯ ਨਿਸ਼ਿਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਉਹ ਕਲਿੰਗ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਚੀਕਿਆ, 'ਰੁਕੋ! ਰੁਕੋ!' ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਭੀਮ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰ ਤਾਣੇ।