ਨਿਵਾਰਿਤਸ੍ਤੁ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਰਥਃ । ਨ੍ਯਾਵਾਰਯਚ੍ਛਰੌਘਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚਰ੍ਮਣਾ ਕृਤਹਸ੍ਤਵਤ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਢਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਰਸਾਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਹਸਾऽਭ੍ਯਪਤਦ੍ਬਲੀ । ਸਾਹਾਯ੍ਯਕਾਰੀ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ ਭੀਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਲਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਦ੍ਰੋਮਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਪ੍ਤਭਿਃ । ਪਾਰ੍षਤਂ ਚ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਕਮਾਰੋਹਯਤ੍ਤਦਾ
ਉਸਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਸੱਤ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਨ੍ਕਲਿਙ੍ਗਂ ਸਮਚੋਦਯਤ੍। ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸਾ ਮਹਤੀ ਸੇਨ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਭੀਮਮਭ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੀਮ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਆਈ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਮਥ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣੋऽਪਿ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਵृਦ੍ਧੌ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਦ੍ਰੋਣ, ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਾਂਚਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਪਿ ਸਮਰੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਨਮਭ੍ਯਯਾਤ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੱਲ ਆਇਆ; ਫਿਰ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਚ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਕਲਿੰਗਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸਮਾਦਿष੍ਟਃ ਕਲਿਙ੍ਗੋਃ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਕਥਮਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਾਣਂ ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ?
ਚਰਨ੍ਤਂ ਗਦਯਾ ਵੀਰ ਦਣ੍ਡਹਸ੍ਤਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍ । ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਕਲਿਙ੍ਗਃ ਸਹ ਸੇਨਯਾ
ਉਹ ਵੀਰ, ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਆਪਣਾ ਦੰਡ ਫੜੀ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ ਤਥੋਕ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਗੁਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਭੀਮਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਭੀਮ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਮਹਤੀਂ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍। ਰਥਾਸ਼੍ਵਨਾਗਕਲਿਲਾਂ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਮਹਾਯੁਧਾਮ੍
ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੰਗ ਵੱਲ ਵਧੀ ਆਈ।
ਭੀਮਸੇਨਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਮਾਰ੍ਚ੍ਛਦ੍ਭਾਰਤ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਕੇਤੁਮਨ੍ਤਂ ਚ ਨੈषਾਦਿਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸਹ ਚੇਦਿਭਿਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਕੇਤੁਮਤ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਵੀ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਕੇਤੁਮਤਾ ਸਹ। ਆਸਸਾਦ ਰਣੇ ਭੀਮਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕੇषੁ ਚੇਦਿषੁ
ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਕੇਤੁਮਤ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਚੇਦੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲਾਈ।
ਰਥੈਰਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਅਯੁਤੇਨ ਗਜਾਨਾਂ ਚ ਨਿषਾਦੈਃਕ ਸਹ ਕੇਤੁਮਾਨ੍
ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥਾਂ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੇਤੁਮਤ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਭਿਮਸੇਨਂ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਤ੍ । ਚੇਦਿਮਤ੍ਸ੍ਯਕਰੂषਾਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸੇਨਪਦਾਨੁਗਾਃ
ਚੇਦੀ, ਮਤਸਿਆ ਤੇ ਕਰੂਸ਼, ਜੋ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਸਮਰੇ ਨਿषਾਦਾਨ੍ਸਹ ਰਾਜਭਿਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਯੋਧੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਨ ਪ੍ਰਾਜਾਨਨ੍ਤ ਯੋਧਾਃ ਸ੍ਵਾਨ੍ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਘਾਂਸਯਾ । ਘੋਰਮਾਸੀਤ੍ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭੀਮਸ੍ਯ ਸਹਸਾ ਪਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਮ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਤ੍ਯਾ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਯਾ। ਤਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂਰਾਜ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਓਹ ਫੌਜ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਲੜੀ।
ਬਭੂਵ ਸੁਮਹਾਞ੍ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਗਰ੍ਜਤਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ੍ਮ ਤਦਾ ਯੋਧਾ ਵਿਕਰ੍षਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਗੱਜਦਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਯੋਧੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਮਹੀਂ ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚਿਤਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸ਼ਸ਼ਲੋਹਿਤਸਨ੍ਨਿਭਾਮ੍ । ਯੋਧਾਂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਨ੍ਪਰਾਨ੍ਵਾਪਿ ਨਾਭ੍ਯਜਾਨਞ੍ਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਖੂਨ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਰਾਏ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਸ੍ਵਾਨਪ੍ਯਾਦਦਤੇ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਜਯਾਃ। ਵਿਮਰ੍ਦਃ ਸੁਮਹਾਨਾਸੀਦਲ੍ਪਾਨਾਂ ਬਹੁਭਿਃ ਸਹ
ਮਹਾਂਬਲੀ ਤੇ ਅਜੈਯ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਏ। ਥੋੜਿਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਟਕਰਾਅ ਹੋਇਆ।
ਕਲਿਙ੍ਗੈਃ ਸਹ ਚੈਦੀਨਾਂ ਨਿषਾਦੈਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਕਾਰਂ ਤੁ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਕਲਿੰਗ, ਚੇਦੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਲਾ ਕੇ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭੀਮਸੇਨਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਂਨ੍ਯਵਰ੍ਤਨਕ੍ਤ ਚੇਦਯਃ। ਸਰ੍ਵੈਃ ਕਲਿਙ੍ਗੈਰਾਸਨ੍ਨਃ ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤੇषੁ ਚੇਦਿषੁ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਚੇਦੀ ਯੋਧੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਏ। ਜਦ ਚੇਦੀ ਹਟੇ, ਸਾਰੇ ਕਲਿੰਗ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਮਸ੍ਥਾਯ ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ । ਨ ਚਚਾਲ ਰਥੋਪਸ੍ਥਾਦ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਪਾਂਡਵ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਪਰ ਮਹਾਂਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿਆ।
ਸ਼ਿਤੈਰਵਾਕਿਰਦ੍ਬਾਣੈਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍ । ਕਾਲਿਙ੍ਗਸ੍ਤੁ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਰਥਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਿੱਖੇਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਲਿੰਗ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਰਥੀ ਪੁੱਤ੍ਰ ਸਮੇਤ,
ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਜਘ੍ਨਤੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਸ਼ਰੈਃ। ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਿਧੁਨ੍ਵਨ੍ਰੁਚਿਰਂ ਧਨੁਃ
ਸ਼ਕਰਦੇਵ ਨਾਮਕ, ਪਾਂਡਵ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਭੀਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਮਹਾਂਬਲੀ ਸਨ, ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਹਿਲਾਇਆ।
ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਕਾਲਿਙ੍ਗਂ ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਵਿਸृਜਨ੍ਸਾਯਕਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਉਹ ਕਲਿੰਗ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਆਪਣੀ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਰਦੇਵ ਨੇ ਬਹੁਤ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਅਸ਼੍ਵਾਞ੍ਜਘਾਨ ਸਮਰੇ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਸਾਯਕੈਃ। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਰਥਂ ਤਤ੍ਰ ਭੀਮਸੇਨਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਭੀਮਸੇਨ ਰਥ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋਇਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ,
ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵੋऽਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਸ਼ਰੈਰਵਕਿਰਞ੍ਸਿਤੈਃ। ਭੀਮਸ੍ਯੋਪਰਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਸ਼ਕਰਦੇਵ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਰਦੇਵ, ਜੋ ਮਹਾਂਬਲੀ ਸੀ, ਭੀਮ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ।