ਅਮਰ੍षਿਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪਰਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚਮੂਮੁਖੇ । ਦ੍ਰੋਣੋ ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਨਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਡ੍ਰੋਣ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਮੁੜ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੈਨਂ ਛਿਨ੍ਨਧਨ੍ਵਾਨਂ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਮੇਘ ਇਵਾਚਲਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਵਧੀਆ ਜੋੜ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਰਸਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾਰਥਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਭਲ੍ਲੇਨ ਰਥਨੀਜਾਦਪਾਤਯਤ੍ । ਅਥਾਸ੍ਯ ਚਤੁਰੋ ਵਾਹਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਚੌੜੇ ਨੁਕ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਚਾਰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਨਨਾਦ ਚ। ਤਤੋऽਪਰੇਣ ਭਲ੍ਲੇਨ ਹਸ੍ਤਾਚ੍ਚਾਪਮਥਾਚ੍ਛਿਨਤ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਕੇ ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਕੇ ਬਲਦੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਫਿਰ ਹੋਰ ਚੌੜੇ ਨੁਕ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਧਨ੍ਵਾ ਵਿਰਥੋ ਹਤਾਸ਼੍ਵੋ ਹਤਸਾਰਥਿਃ । ਗਦਾਪਾਣਿਰਵਾਰੋਹਤ੍ਸ੍ਵ੍ਯਾਪਯਨ੍ਪੌਰੁषਂ ਮਹਤ੍
ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਰਥ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ।
ਤਾਮਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਿਸ੍ਵੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ । ਰਥਾਦਨਵਰੂਢਸ੍ਯ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਜਬ ਜਾਪਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਵਿਪੁਲਂ ਚਰ੍ਮ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਭਾਨੁਮਤ੍। ਖਙ੍ਗਂ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਸੁਭੁਜੋ ਬਲੀ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਸੌ ਚੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਚੌੜੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਢਾਲ ਅਤੇ ਵੱਡੀ, ਦਿਵਯ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਲਈ।
ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਵਧਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਆਮਿषਾਰ੍ਥੀ ਯਥਾ ਸਿਂਹੋ ਵਨੇ ਮਤ੍ਤਮਿਵ ਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਉਹ ਡ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਸਿੰਘ ਉਤਾਵਲੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਪੌਰੁषਮ੍ । ਲਾਘਵਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਗਂ ਚ ਬਲਂ ਬਾਹ੍ਵੋਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਅਸਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ, ਚਲਾਕੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯਦੇਨਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍षਤਮ੍ । ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਤਤੋ ਗਨ੍ਤੁਂ ਬਲਵਾਨਪਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧ ਸਕਿਆ।
ਨਿਵਾਰਿਤਸ੍ਤੁ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਰਥਃ । ਨ੍ਯਾਵਾਰਯਚ੍ਛਰੌਘਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚਰ੍ਮਣਾ ਕृਤਹਸ੍ਤਵਤ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਢਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਰਸਾਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਹਸਾऽਭ੍ਯਪਤਦ੍ਬਲੀ । ਸਾਹਾਯ੍ਯਕਾਰੀ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ ਭੀਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਲਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਦ੍ਰੋਮਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਪ੍ਤਭਿਃ । ਪਾਰ੍षਤਂ ਚ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਕਮਾਰੋਹਯਤ੍ਤਦਾ
ਉਸਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਸੱਤ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਨ੍ਕਲਿਙ੍ਗਂ ਸਮਚੋਦਯਤ੍। ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸਾ ਮਹਤੀ ਸੇਨ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਭੀਮਮਭ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੀਮ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਆਈ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਮਥ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣੋऽਪਿ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਵृਦ੍ਧੌ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਦ੍ਰੋਣ, ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਾਂਚਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਪਿ ਸਮਰੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਨਮਭ੍ਯਯਾਤ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੱਲ ਆਇਆ; ਫਿਰ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਚ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਕਲਿੰਗਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸਮਾਦਿष੍ਟਃ ਕਲਿਙ੍ਗੋਃ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਕਥਮਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਾਣਂ ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ?
ਚਰਨ੍ਤਂ ਗਦਯਾ ਵੀਰ ਦਣ੍ਡਹਸ੍ਤਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍ । ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਕਲਿਙ੍ਗਃ ਸਹ ਸੇਨਯਾ
ਉਹ ਵੀਰ, ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਆਪਣਾ ਦੰਡ ਫੜੀ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ ਤਥੋਕ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਗੁਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਭੀਮਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਭੀਮ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਮਹਤੀਂ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍। ਰਥਾਸ਼੍ਵਨਾਗਕਲਿਲਾਂ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਮਹਾਯੁਧਾਮ੍
ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੰਗ ਵੱਲ ਵਧੀ ਆਈ।
ਭੀਮਸੇਨਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਮਾਰ੍ਚ੍ਛਦ੍ਭਾਰਤ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਕੇਤੁਮਨ੍ਤਂ ਚ ਨੈषਾਦਿਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸਹ ਚੇਦਿਭਿਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਕੇਤੁਮਤ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਵੀ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਕੇਤੁਮਤਾ ਸਹ। ਆਸਸਾਦ ਰਣੇ ਭੀਮਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕੇषੁ ਚੇਦਿषੁ
ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਕੇਤੁਮਤ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਚੇਦੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲਾਈ।
ਰਥੈਰਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਅਯੁਤੇਨ ਗਜਾਨਾਂ ਚ ਨਿषਾਦੈਃਕ ਸਹ ਕੇਤੁਮਾਨ੍
ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥਾਂ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੇਤੁਮਤ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਭਿਮਸੇਨਂ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਤ੍ । ਚੇਦਿਮਤ੍ਸ੍ਯਕਰੂषਾਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸੇਨਪਦਾਨੁਗਾਃ
ਚੇਦੀ, ਮਤਸਿਆ ਤੇ ਕਰੂਸ਼, ਜੋ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਸਮਰੇ ਨਿषਾਦਾਨ੍ਸਹ ਰਾਜਭਿਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਯੋਧੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਨ ਪ੍ਰਾਜਾਨਨ੍ਤ ਯੋਧਾਃ ਸ੍ਵਾਨ੍ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਘਾਂਸਯਾ । ਘੋਰਮਾਸੀਤ੍ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭੀਮਸ੍ਯ ਸਹਸਾ ਪਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਮ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਤ੍ਯਾ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਯਾ। ਤਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂਰਾਜ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਓਹ ਫੌਜ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਲੜੀ।
ਬਭੂਵ ਸੁਮਹਾਞ੍ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਗਰ੍ਜਤਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ੍ਮ ਤਦਾ ਯੋਧਾ ਵਿਕਰ੍षਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਗੱਜਦਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਯੋਧੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।