ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਨਿਹਨਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਦृਢਧਨ੍ਵਨਾ । ਸੋऽਹਂ ਭੀष੍ਮਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਸੈਨ੍ਯਹੇਤੋਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਫੌਜ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਯਤ੍ਤੋ ਭਵ ਧਨਂਜਯ। ਏष ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਿਤਾਮਹਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਧਨੰਜਯ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼ੌਰੀ ਰਥਂ ਤਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਾਸ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਥ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਚਲਾਇਆ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਚਲਦ੍ਬਹੁਪਾਤਕੇਨ ਬਲਾਕਾਵਰ੍ਣਵਾਜਿਨਾ । ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮਹਾਭੀਮਨਦਦ੍ਵਾਨਰਕੇਤੁਨਾ
ਉਹ ਰਥ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਈ ਘੁੰਘਰੂ ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਬਗਲੇ ਵਰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਵਾਨਰ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਤਾ ਮੇਘਨਾਦੇਨ ਰਥੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ । ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਕੌਰਵਾਨੀਕਂ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਹ ਰਥ, ਵੱਡੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ, ਅਣਮਾਪੀ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਂ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛਰਣਦਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਹਰ੍षਵਰ੍ਧਨਃ । ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਮਿਵ ਵਾਰਣਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਦੌੜਦਾ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਰਸਯਨਤਂ ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਮਰ੍ਦਯਨ੍ਤਂ ਚ ਸਾਯਕੈਃ । ਸੈਨ੍ਧਵਪ੍ਰਮੁਖੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਸੌਵੀਰਕੇਕਯੈਃ । ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦੀਯਾਯ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਰ੍ਜੁਨਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ, ਸੌਵੀਰ ਤੇ ਕੇਕੈ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਚਾਨਕ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਕੋ ਹਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾਨਮਨ੍ਯਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਾਤ੍। ਦ੍ਰੋਣਵੈਕਰ੍ਤਨਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾ ਰਥੀ ਸਂਯਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਾਂ ਕੁਰੁ ਪਿਤਾਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਰਥੀ, ਜਾਂ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹਾਰਥਃ । ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਸਪ੍ਤਤਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਨਾਰਾਚਾਨਾਂ ਸਮਾਚਿਨੋਤ੍
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਤੱਤਰ ਤੇ ਸਤੱਤਰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਕृਪਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾ ਸ਼ਰੈਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਰਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਪਚੀਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਪਚਾਸ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਛਿਆਠ ਤੇ ਛਿਆਠ, ਅਤੇ ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਸੈਨ੍ਧਵੋ ਨਵਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਵਿਕਰ੍ਣੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਪੰਜ, ਅਤੇ ਵਿਕਰਨ ਨੇ ਦਸ ਚੌੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਸ ਤੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸਮਨ੍ਤਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਨ ਵਿਵ੍ਯਥੇ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭਿਦ੍ਯਮਾਨ ਇਵਾਚਲਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ ਭੀष੍ਮਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਕृਪਂ ਚ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਦ੍ਰੋਣਂ षष੍ਟ੍ਯਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪਚੀਸ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਨੌ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਸਾਠ, ਅਤੇ ਵਿਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈ ਰਾਜਾਨਂ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਕਿਰੀਟੀ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਉਹ ਅਡੋਲ ਆਤਮਾ, ਮਕੁਟਧਾਰੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਤਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਰ੍ਧਨਂਜਯਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਵਿਰਾਟ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ (ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ), ਅਭਿਮਨ्यु ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੇ ਰਤਮ੍। ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਹ ਸੋਮਕੈਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ, ਸੋਮਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍। ਅਸ਼ੀਤ੍ਯਾ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤਤੋऽਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਅਸੀ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਇਸ 'ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਨਿਨਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਤ੍। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਂ ਨਰਸਿਂਹਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਰਜੁਨ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਮਹਾਰਥਾਨਾਂ ਸ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਨਂਜਯਃ। ਚਿਕ੍ਰੀਡ ਧਨੁषਾ ਰਾਜਁਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧਨੰਜਯ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਕੇ ਵਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਸ਼ਿਰਾਂਸ੍ਯੁਗ੍ਰੈਃ ਕृਨ੍ਤਞ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥਃ । ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਰਥੋਪਸ੍ਥਾਨ੍ਵ੍ਯਚਰਤ੍ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਫਲਗੁਨ, ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਢ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਲਾਟਫ਼ਾਰਮ ਖਾਲੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਭੀष੍ਮਮਾਹ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਕਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਯੁਗੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏष ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਸ੍ਤਾਤ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹਿਤੋ ਬਲੀ। ਯਤਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮੂਲਂ ਨਃ ਪਰਿਕृਨ੍ਤਤਿ। ਤ੍ਵਯਿ ਜੀਵਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਦ੍ਰੋਣੇ ਚ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰੇ
ਇਹ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕੱਟ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ, ਗਾਂਗੇਯਾ, ਅਤੇ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਰੋਣ ਜੀਵਦੇ ਹੋ।
ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਚੈਵ ਕਰ੍ਣੋऽਪਿ ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਨ ਯੁਧ੍ਯਤਿ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਹਿਤਕਾਮਃ ਸਦਾ ਮਮ। ਸ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਯਥਾ ਹਨ੍ਯੇਤ ਫਲ੍ਗੁਨਃ
ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ, ਕਰਣ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਗਾਂਗੇਯਾ, ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਫਲਗੁਨ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ। ਧਿਕ੍ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਂ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ 'ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਤੇ ਧਿਕਕਾਰ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਭੌ ਸ਼੍ਵੇਤਹਯੌ ਰਾਜਨ੍ਸਂਸਕ੍ਤੌ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ । ਸਿਂਹਨਾਦਾਨ੍ਭृਸ਼ਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨ੍ਦਧ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿषਤ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦੋਵੇਂ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੜਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸਿੰਘ-ਗਰਜਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ।
ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਤਵਾਤ੍ਮਜਃ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਮਾਰਿष
ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕਰਨ, ਮਾਰੀਸ਼ਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਕੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ । ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਮਹਤੇ ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਤੁ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛਨ੍ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਤਮਰ੍ਜੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਦ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮਰ੍ਮਭੇਦਿਭਿਃ
ਗਾਂਗੇਯਾ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ; ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਗਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸੁਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਸਮਰਸ਼੍ਲਾਘੀ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਵਾਰਯਦ੍ਦਿਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਏ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਰਜਾਲਂ ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਤੁ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਮਾਰਿष। ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਮਾਰੀਸ਼ਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।