ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਵ੍ਯਤਿषਕ੍ਤਰਥਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਰਥਿਭਿਰ੍ਬਾਣਾ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖਾਃ ਸੁਤੇਜਿਤਾਃਕ । ਸਨ੍ਨਿਪੇਤੁਰਕੁਣ੍ਠਾਗ੍ਰਾ ਨਾਗੇषੁ ਚ ਹਯੇषੁ ਚ
ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡੇ ਗਏ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਧਨੁਰੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਦਂਸ਼ਿਤਃ । ਅਭਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀष੍ਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਤੇਜ਼ ਹੋਈ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੜੀ ਨੀਅਤ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਸੌਭਦ੍ਰੇ ਭੀਮਸੇਨੇ ਚ ਸਾਤ੍ਯਕੌ ਚ ਮਹਾਰਥੇ । ਕੈਕੇਯੇ ਚ ਵਿਰਾਟੇ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਚ ਪਾਰ੍षਤੇ
ਉਹ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਸਾਤਯਕੀ ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਕੈਕੇਯ, ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਿਆ।
ਏਤੇषੁ ਨਰਵੀਰੇषੁ ਚੇਦਿਮਤ੍ਸ੍ਯੇषੁ ਚਾਭਿਭੂਃ । ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਵृਦ੍ਧਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਯੋਧਿਆਂ, ਚੇਦੀ ਅਤੇ ਮਤਸਿਆ ਵਿਚ, ਵੱਡੇ ਕੁਰੁ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਭਿਦ੍ਯਤ ਤਤੋ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੀਰਸਮਾਗਮੇ। ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਾਸੀਦ੍ਵ੍ਯਤਿਕਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਿਲੇ, ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਉਲਝਣ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਦਿਨੋ ਧ੍ਵਜਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਹਤਪ੍ਰਵਰਵਾਜਿਨਃ । ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਰਥਾਨੀਕਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਜੋ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਨ, ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵਿਖਰ ਗਈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੋ ਗਈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਾਹਿ ਯਤ੍ਰ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਪਰ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਮ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵਾਰਸ਼ਨੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਥੇ ਪਿਤਾਮਾ ਹਨ, ਉਥੇ ਚਲੋ।'
ਏष ਭੀष੍ਮਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਮਮ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਹਿਤੇ ਰਤਃ
'ਇਹ ਭੀਸ਼ਮ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਏष ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਰੋਗਮਾਃ
'ਇੱਥੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਯ, ਵਿਕਰਨ ਹਨ, ਜਨਾਰਦਨ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਇਕੱਠੇ ਹਨ।'
ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਨਿਹਨਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਦृਢਧਨ੍ਵਨਾ । ਸੋऽਹਂ ਭੀष੍ਮਂ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਸੈਨ੍ਯਹੇਤੋਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਫੌਜ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਯਤ੍ਤੋ ਭਵ ਧਨਂਜਯ। ਏष ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਿਤਾਮਹਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਧਨੰਜਯ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼ੌਰੀ ਰਥਂ ਤਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਾਸ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਥ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਚਲਾਇਆ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਚਲਦ੍ਬਹੁਪਾਤਕੇਨ ਬਲਾਕਾਵਰ੍ਣਵਾਜਿਨਾ । ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮਹਾਭੀਮਨਦਦ੍ਵਾਨਰਕੇਤੁਨਾ
ਉਹ ਰਥ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਈ ਘੁੰਘਰੂ ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਬਗਲੇ ਵਰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਵਾਨਰ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹਤਾ ਮੇਘਨਾਦੇਨ ਰਥੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ । ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਕੌਰਵਾਨੀਕਂ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਹ ਰਥ, ਵੱਡੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ, ਅਣਮਾਪੀ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਂ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛਰਣਦਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਹਰ੍षਵਰ੍ਧਨਃ । ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਮਿਵ ਵਾਰਣਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਦੌੜਦਾ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਰਸਯਨਤਂ ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਮਰ੍ਦਯਨ੍ਤਂ ਚ ਸਾਯਕੈਃ । ਸੈਨ੍ਧਵਪ੍ਰਮੁਖੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਸੌਵੀਰਕੇਕਯੈਃ । ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦੀਯਾਯ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਰ੍ਜੁਨਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ, ਸੌਵੀਰ ਤੇ ਕੇਕੈ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਚਾਨਕ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਕੋ ਹਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾਨਮਨ੍ਯਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਾਤ੍। ਦ੍ਰੋਣਵੈਕਰ੍ਤਨਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾ ਰਥੀ ਸਂਯਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਾਂ ਕੁਰੁ ਪਿਤਾਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਰਥੀ, ਜਾਂ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹਾਰਥਃ । ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਸਪ੍ਤਤਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਨਾਰਾਚਾਨਾਂ ਸਮਾਚਿਨੋਤ੍
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਤੱਤਰ ਤੇ ਸਤੱਤਰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਕृਪਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾ ਸ਼ਰੈਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਰਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਪਚੀਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਪਚਾਸ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਛਿਆਠ ਤੇ ਛਿਆਠ, ਅਤੇ ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਸੈਨ੍ਧਵੋ ਨਵਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਵਿਕਰ੍ਣੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਪੰਜ, ਅਤੇ ਵਿਕਰਨ ਨੇ ਦਸ ਚੌੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਸ ਤੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸਮਨ੍ਤਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਨ ਵਿਵ੍ਯਥੇ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭਿਦ੍ਯਮਾਨ ਇਵਾਚਲਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ ਭੀष੍ਮਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਕृਪਂ ਚ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਦ੍ਰੋਣਂ षष੍ਟ੍ਯਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪਚੀਸ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਨੌ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਸਾਠ, ਅਤੇ ਵਿਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈ ਰਾਜਾਨਂ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਕਿਰੀਟੀ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਉਹ ਅਡੋਲ ਆਤਮਾ, ਮਕੁਟਧਾਰੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਤਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਰ੍ਧਨਂਜਯਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਵਿਰਾਟ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ (ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ), ਅਭਿਮਨ्यु ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੇ ਰਤਮ੍। ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਹ ਸੋਮਕੈਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ, ਸੋਮਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍। ਅਸ਼ੀਤ੍ਯਾ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤਤੋऽਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਅਸੀ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਇਸ 'ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਨਿਨਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਤ੍। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਂ ਨਰਸਿਂਹਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਰਜੁਨ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਮਹਾਰਥਾਨਾਂ ਸ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਨਂਜਯਃ। ਚਿਕ੍ਰੀਡ ਧਨੁषਾ ਰਾਜਁਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧਨੰਜਯ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਕੇ ਵਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਸ਼ਿਰਾਂਸ੍ਯੁਗ੍ਰੈਃ ਕृਨ੍ਤਞ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥਃ । ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਰਥੋਪਸ੍ਥਾਨ੍ਵ੍ਯਚਰਤ੍ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਫਲਗੁਨ, ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਢ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਲਾਟਫ਼ਾਰਮ ਖਾਲੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।