ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਸੋਦਰੈਃ । ਅਸ਼੍ਵਾਤਰ੍ਕੇਰ੍ਵਿਕਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚਾਮ੍ਬष੍ਠਕੋਸਲੈਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਯੋਧਨ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਅਸ਼ਵਾਤਰਕ, ਵਿਕਰਨ, ਅੰਬਸ਼ਠ ਅਤੇ ਕੋਸਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਦਰਦੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਕਮਾਲਵੈਃ । ਅਭ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਤ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸੌਬਲੇਯਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਦਰਦ, ਸ਼ਕ, ਛੋਟੇ ਕਸ਼ੁਦਰਕ ਅਤੇ ਮਾਲਵਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੌਬਲ ਦੇ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਭਗਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿषਃ। ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਵਾਮਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਪਾਲਯਨ੍
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ਲ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਭਗਦੱਤ, ਹੇ ਮਾਰਿਸ਼, ਅਤੇ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਿਂਦ ਅਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ ਨੇ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਃ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਕਾਮ੍ਭੋਜਸ਼੍ਚ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼੍ਚਾਚ੍ਯੁਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸੌਮਦੱਤੀ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ, ਕਾਂਭੋਜ ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ, ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ ਅਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤਾਯੁ ਨੇ ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਕृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਸਾਤ੍ਵਤਃ । ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੇਨਾਪृष੍ਟੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਕ੍ਰਿਪ ਅਤੇ ਸਾਤਵਤ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਤਾਇਨਾਤ ਹੋਏ।
ਪृष੍ਠਗੋਪਾਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਸਨ੍ਨਾਨਾਦੇਸ਼੍ਯਾ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਕੇਤੁਮਾਨ੍ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਭਿਭੂਃ
ਪਿੱਛਲੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਕੇਤੁਮਾਨ, ਵਸੁਦਾਨ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਭੂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਾਵਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹृष੍ਟਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਭਾਰਤ। ਦਧ੍ਮੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨ੍ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਿਂਹਨਾਦਾਂਸ੍ਤਥੋਨ੍ਨਦਨ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੇ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਵृਦ੍ਧਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ। ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਵਿਨਦ੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਦਧ੍ਮੌ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਸ਼੍ਚ ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪੇਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪਰੈਃ। ਆਨਕਾਸ਼੍ਚਾਭ੍ਯਹਨ੍ਯਨ੍ਤ ਸ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤੁਮੁਲੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੰਖ, ਭੇਰੀ, ਪੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜੇ ਵਜਾਏ ਗਏ; ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤੈਰ੍ਹਯੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਮਹਤਿ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇ ਸ੍ਥਿਤੌ । ਪ੍ਰਦਧ੍ਮਤੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਵਰੌ ਹੇਮਰਤ੍ਨਪਰਿष੍ਕृਤੌ
ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਰਥ 'ਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ।
ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਦੇਵਦਤ੍ਤਂ ਧਨਂਜਯਃ। ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਂ ਦਧ੍ਮੌ ਮਹਾਸ਼ਙ੍ਖਂ ਭੀਮਕਰ੍ਮਾ ਵृਕੋਦਰਃ
ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਪਾਂਚਜਨਯ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਦੇਵਦੱਤ, ਅਤੇ ਭੀਮਕਰਮਾ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਵੱਡਾ ਪੌਂਡ੍ਰਾ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ।
ਅਨ੍ਤਵਿਜਯਂ ਰਾਜਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸੁਘੋषਮਣਿਪੁष੍ਪਕੌ
ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਅਨੰਤਵਿਜਯਾ, ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਸੁਘੋਸ਼ ਅਤੇ ਮਣਿਪੁਸ਼ਪਕਾ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ।
ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ੈਬਿਆ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਸਾਤਯਕੀ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਹਨ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਦਧ੍ਯੁਰ੍ਮਹਾਸ਼ਙ੍ਖਾਨ੍ਸਿਂਹਨਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਨੇਦਿਰੇ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ੰਖਾਂ ਵਜਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੇ।
ਸ ਘੋषਃ ਸੁਮਹਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੀਰੈਸ੍ਤੈਃ ਸਮੁਦੀਰਿਤਃ। ਨਭਸ਼੍ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚੈਵ ਤੁਮੁਲੋ ਵ੍ਯਨੁਨਾਦਯਨ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ, ਜੋ ਉਹ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਉਠਾਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਏਵਮੇਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਂਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਾਪਯਾਨਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕੁਰੁ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਵਾਸਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਏਵਂ ਵ੍ਯੂਢੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਮਾਮਕੇष੍ਵਿਤਰੇषੁ ਚ । ਕਥਂ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਂਪ੍ਰਹਾਰਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਜਦੋਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ, ਦੱਸੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਜੰਗ ਕੀਤੀ?
ਤਥਾ ਵ੍ਯੂਢੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਰੁਚਿਰਧ੍ਵਜਾਃ। `ਤਾਵਕਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਥਾऽਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਤਚ੍ਛृਣੁ।' ਅਪਾਰਮਿਵ ਸਂਦृਸ਼੍ਯ ਸਾਗਰਪ੍ਰਤਿਮਂ ਬਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਫੌਜਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਕਤਰ ਅਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲੜੇ, ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਵ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਾਵਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਧ੍ਵਮਿਤਿ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, 'ਲੜੋ'।
ਤੇ ਮਨਃ ਕ੍ਰੂਰਮਾਧਾਯ ਸਮਭਿਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਾਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵ ਏਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਧ੍ਵਜਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਕਠੋਰਤਾ ਰੱਖੀ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਭ ਉੱਚੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਵ੍ਯਤਿषਕ੍ਤਰਥਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਰਥਿਭਿਰ੍ਬਾਣਾ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖਾਃ ਸੁਤੇਜਿਤਾਃਕ । ਸਨ੍ਨਿਪੇਤੁਰਕੁਣ੍ਠਾਗ੍ਰਾ ਨਾਗੇषੁ ਚ ਹਯੇषੁ ਚ
ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡੇ ਗਏ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਧਨੁਰੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਦਂਸ਼ਿਤਃ । ਅਭਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀष੍ਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਤੇਜ਼ ਹੋਈ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੜੀ ਨੀਅਤ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਸੌਭਦ੍ਰੇ ਭੀਮਸੇਨੇ ਚ ਸਾਤ੍ਯਕੌ ਚ ਮਹਾਰਥੇ । ਕੈਕੇਯੇ ਚ ਵਿਰਾਟੇ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਚ ਪਾਰ੍षਤੇ
ਉਹ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਸਾਤਯਕੀ ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਕੈਕੇਯ, ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਿਆ।
ਏਤੇषੁ ਨਰਵੀਰੇषੁ ਚੇਦਿਮਤ੍ਸ੍ਯੇषੁ ਚਾਭਿਭੂਃ । ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਵृਦ੍ਧਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਯੋਧਿਆਂ, ਚੇਦੀ ਅਤੇ ਮਤਸਿਆ ਵਿਚ, ਵੱਡੇ ਕੁਰੁ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਭਿਦ੍ਯਤ ਤਤੋ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੀਰਸਮਾਗਮੇ। ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਾਸੀਦ੍ਵ੍ਯਤਿਕਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਿਲੇ, ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਉਲਝਣ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਦਿਨੋ ਧ੍ਵਜਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਹਤਪ੍ਰਵਰਵਾਜਿਨਃ । ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਰਥਾਨੀਕਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਜੋ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਨ, ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵਿਖਰ ਗਈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੋ ਗਈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਾਹਿ ਯਤ੍ਰ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਪਰ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਮ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵਾਰਸ਼ਨੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਥੇ ਪਿਤਾਮਾ ਹਨ, ਉਥੇ ਚਲੋ।'
ਏष ਭੀष੍ਮਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਮਮ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਹਿਤੇ ਰਤਃ
'ਇਹ ਭੀਸ਼ਮ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਏष ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਰੋਗਮਾਃ
'ਇੱਥੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਯ, ਵਿਕਰਨ ਹਨ, ਜਨਾਰਦਨ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਇਕੱਠੇ ਹਨ।'