ਭਵਾਨ੍ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਸਂਮਿਤਃ। ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋ ਯਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਮਭਵਤ੍ਪੁਰਾ
ਤੈਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਮੇਰਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਕਾਰਤਿਕ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਸੇਨਾਨੀਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਸ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਜਹਿ ਕੌਰਵਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ। ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧ ਕੇ ਮਾਰ।
ਅਹਂ ਚ ਤੇऽਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੀਮਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਸਹਿਤੌ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਭੀਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਸਭ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ । ਤਤ ਉਦ੍ਧਰ੍षਯਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਭੂਪਤੀਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਅਹਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਤਕਃ ਪਾਰ੍ਥ ਵਿਹਿਤਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ ਪੁਰਾ। ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਕृਪਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਤਥਾ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਪਾਰਥ, ਮੈਂ ਡ੍ਰੋਣ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ੰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਡ੍ਰੋਣ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਜਯਦਰਥ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾਨਦ੍ਯ ਰਣੇ ਦृਪ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਅਥੋਤ੍ਕ੍ਰੁष੍ਟਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸੈਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦੈਃ
ਅੱਜ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਅਹੰਕਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਲੋਂ, ਜੰਗ ਦੀ ਉਮੰਗ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਜੈਕਾਰਾ ਉਠਿਆ।
ਸਮੁਦ੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਾਰ੍षਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨੇ । ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਾਰ੍षਤਂ ਪृਤਨਾਪਤਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਾਰਸ਼ਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਪਾਰਥ ਨੇ ਪਾਰਸ਼ਤ, ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵ੍ਯੂਹਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਾਰੁਣੋ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਃ । ਯਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤਦਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕ੍ਰੌਂਚ-ਅਰੁਣ ਨਾਮਕ ਵਿਉਹ, ਜੋ ਸਭ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਦੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਤਂ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਯੂਹਂ ਪਰਾਨੀਕਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਜਾਨਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਉਹ ਵਿਉਹ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ।
ਯਥੋਕ੍ਤਃ ਸ ਨृਦੇਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਜ੍ਰਭृਤਾ ਯਥਾ। ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਗ੍ਰੇ ਚਕ੍ਰੇ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਿਉਹ ਬਣਾਇਆ।
ਆਦਿਤ੍ਯਪਥਗਃ ਕੇਤੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਮਨੋਰਮਃ । ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ਪੁਰੁਹੂਤਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਸ ਦੀ ਝੰਡਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਦੀ ਸੀ, ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਪੁਰੁਹੂਤ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੁਧਸਵਰ੍ਣਾਭਿਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਙ੍ਕृਤਃ । ਆਕਾਸ਼ਗ ਇਵਾਕਾਸ਼ੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਗਰੋਪਮਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਰਗੀਆਂ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਨृਤ੍ਯਮਾਨ ਇਵਾਭਾਤਿ ਰਥਚਰ੍ਯਾਸੁ ਮਾਰਿष । ਤੇਨ ਰਤ੍ਨਵਤਾ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸ ਚ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਾ
ਰਥ ਦੀ ਚਲਾਏ ਹੋਏ, ਉਹ ਨੱਚਦੀ ਹੋਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ, ਮਾਰੀਸ਼ਾ। ਉਸ ਰਤਨ-ਸਜੀ ਝੰਡਾ ਨਾਲ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਪਾਰਥ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਬਭੂਵ ਪਰਮੋਪੇਤਃ ਸੁਮੇਰੁਰਿਵ ਭਾਨੁਨਾ । ਸ਼ਿਰੋਭੂਦ੍ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਰਾਜਾ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਵृਤਃ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੁਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਚੈਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤੌ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰੌ । ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕਾਃ ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦਾਸ਼ੇਰਕਗਣੈਃ ਸਹ
ਕੁੰਤੀਭੋਜ ਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, 'ਅੱਖਾਂ' ਤੇ ਸਥਿਤ ਸਨ। ਦਾਸਾਰਣ ਤੇ ਪ੍ਰਭਦਰਕ, ਦਾਸੇਰਕ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ।
ਅਨੂਪਕਾਃ ਕਿਰਾਤਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪਟਚ੍ਚਰੈਸ਼੍ਚ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਪੌਰਵਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਅਨੂਪਕ ਤੇ ਕਿਰਾਤ 'ਗਰਦਨ' ਤੇ ਸਨ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ। ਪਟਚਰ, ਪੌਂਡਰ ਤੇ ਪੌਰਵਕ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਸਨ।
ਨਿषਾਦੈਃ ਸਹਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪृष੍ਠਮਾਸੀਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਤੁ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਸੀ; ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਦੋਨੋ ਪੱਖਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਦਾਰਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਾਃ ਕੁਣ੍ਡੀਵਿषੈਃ ਸਹ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਭਿਮਨ्यु, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਾਤਯਕੀ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਦਰਦ, ਪੁੰਡਰ ਤੇ ਕੁੰਡਿਵਿਸ਼ਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਮਾਰੁਤਾ ਧੇਨੁਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਂਗਮਾਃ ਪਰਤਂਗਣਾਃ । ਬਾਹ੍ਲਿਕਾਸ੍ਤਿਤ੍ਤਿਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਚੋਲਾਃ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਮਾਰੁਤ, ਧੇਨੁਕ, ਤੰਗਮਾ, ਪਰਤੰਗਣ, ਬਾਹਲਿਕ, ਤਿੱਤਿਰ, ਚੋਲ ਤੇ ਪਾਂਡਿਆ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਸਨ।
ਏਤੇ ਜਨਪਦਾ ਰਾਜਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼ਾਸ੍ਤੁਦ੍ਦੁਣ੍ਡਾਸ਼੍ਚ ਮਾਲਵਾ ਦਾਨਭਾਰਯਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੱਖਣੀ ਪੱਖ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ; ਅਗਨੀਵੇਸ਼, ਦੁੱਡੁਣ, ਮਾਲਵਾ ਤੇ ਦਾਨਭਾਰਯਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸ਼ਬਰਾ ਉਦ੍ਭਸਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਤ੍ਸਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਨਾਕੁਲੈਃ । ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਾਮਂ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਸ਼ਬਰ, ਉਦਭਸ ਤੇ ਵਤਸ, ਨਕੁਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਸਨ; ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਖੱਬੇ ਪੱਖ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਰਥਾਨਾਮਯੁਤਂ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤੁ ਨਿਯੁਤਂ ਤਥਾ। ਪृष੍ਠਮਰ੍ਬੁਦਮੇਵਾਸੀਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਮਿ ਚ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਦੋਨੋ ਪੱਖਾਂ 'ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਸਨ, ਤੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਲੱਖ ਰਥ; ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਇੱਕ ਕਰੋੜ, ਤੇ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ।
ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਨਿਯੁਤਂ ਚਾਪਿ ਸਹਸ੍ਰਾਮਿ ਚ ਸਪ੍ਤਤਿਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਪ੍ਰਪਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਪਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤੇषੁ ਚ ਵਾਰਣਾਃ
ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਲੱਖ, ਤੇ ਸਤੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ; ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹਾਥੀ ਖੜੇ ਸਨ।
ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਲਨ੍ਤ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਾਃ । ਜਘਨਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਵਿਰਾਟਃ ਸਹ ਕੇਕਯੈਃ
ਉਹ ਘੇਰ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਲਦੇ ਹੋਏ; ਵਿਰਾਟ ਕੇਕੈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿੱਛਾ ਸੰਭਾਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਥਾਨਾਮਯੁਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਏਵਮੇਨਂ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਂ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਭਾਰਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਕਾਸ਼ੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੀ ਰਣਕ੍ਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਰਣਕ੍ਰਮ ਬਣਾਇਆ।
ਸੂਰ੍ਯੋਧਯਂ ਤ ਇਚ੍ਛਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ । ਤੇषਾਮਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਮਾਨਿ ਵਿਮਲਾਨਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ । ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ਼ੋਭਨ੍ਤ ਵਾਰਣੇषੁ ਰਥੇषੁ ਚ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬਕਤਰੀਆਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੇ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਰੌਣਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵ੍ਯੂਹਮਭੇਦ੍ਯਂ ਤਨਯਸ੍ਤਵ । ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ
ਕਰਉਂਚ ਰਣਕ੍ਰਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ—
ਆਚਾਰ੍ਯਮੁਪਸਂਗਮ੍ਯ ਕृਪਂ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਂ ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਚ ਸੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਨਮੇਵ ਚ
ਅਚਾਰਯ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਯ, ਰਾਜਾ, ਸੋਮਦੱਤ, ਵਿਕਰਨ ਤੇ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਦੁਃਸ਼ਾਕਸਨਾਦੀਨ੍ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਨੇਵ ਚ ਭਾਰਤ । ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਬਹੂਞ੍ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਾਗਤਾਨ੍
ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਭਰਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਹੋਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਜੋ ਲੜਾਈ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਹੇਦਂ ਵਚਨਂ ਕਾਲੇ ਹਰ੍षਯਂਸ੍ਤਨਯਸ੍ਤਵ । ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਹਰਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹੋ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋ।'