ਸ ਤ੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਭੀष੍ਮਂ ਯਃ ਸ਼ਮਯੇਤ੍ਸਂਖ੍ਯੇ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਂ ਜਲਦੋ ਯਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੇਖੋ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਮਹਾਰਥੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਝਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਹਤਦ੍ਵਿषਃ । ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮਨੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮੋਦਿष੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦਾ, ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਪਾ ਲੈਣਗੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥੋ ਧ੍ਯਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਚਿਰਮਨ੍ਤਰ੍ਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕੋਪਹਤਚੇਤਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਪਾਰਥ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਅੰਦਰ ਹੀ ਲਗਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਠੱਗ ਗਈ।
ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਂ ਤਮਥੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖੋਪਹਤਚੇਤਸਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਹਰ੍षਯਨ੍ਸਰ੍ਵਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਠੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ।
ਮਾਸ਼ੁਚੋ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਟ ਨ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਧਨ੍ਵਿਨਃਕ
ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇਰੰਦਾਜ਼ ਤੇ ਵੀਰ ਹਨ।
ਅਹਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਕृਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਚੇਮੌ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਮੈਂ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਵੀ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ।
ਤਥੈਵ ਸਬਲਾਸ਼੍ਚੇਮੇ ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ لشਕਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਏष ਤੇ ਪਾਰ੍षਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿਤਕਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯੇ ਰਤਃ । ਸੈਨਾਪਤ੍ਯਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਇਹ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਨਿਧਨਂ ਕਿਲ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਮਿਤੌ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤਃ
ਮਹਾਂਬਲੀ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਨੇ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਥੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਆਖਿਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਰਿष। ਨਾਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਚ੍ਚ ਵਚਨਂ ਮਮ ਭਾषਿਤਮ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਹੁਣ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਣਸੁਣੀ ਨਾ ਕਰੀ।
ਭਵਾਨ੍ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਸਂਮਿਤਃ। ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋ ਯਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਮਭਵਤ੍ਪੁਰਾ
ਤੈਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਮੇਰਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਕਾਰਤਿਕ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਸੇਨਾਨੀਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਸ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਜਹਿ ਕੌਰਵਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ। ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧ ਕੇ ਮਾਰ।
ਅਹਂ ਚ ਤੇऽਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੀਮਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਸਹਿਤੌ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਭੀਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਸਭ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ । ਤਤ ਉਦ੍ਧਰ੍षਯਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਭੂਪਤੀਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਅਹਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਤਕਃ ਪਾਰ੍ਥ ਵਿਹਿਤਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ ਪੁਰਾ। ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਕृਪਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਤਥਾ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਪਾਰਥ, ਮੈਂ ਡ੍ਰੋਣ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ੰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਡ੍ਰੋਣ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਜਯਦਰਥ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾਨਦ੍ਯ ਰਣੇ ਦृਪ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਅਥੋਤ੍ਕ੍ਰੁष੍ਟਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸੈਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦੈਃ
ਅੱਜ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਅਹੰਕਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਲੋਂ, ਜੰਗ ਦੀ ਉਮੰਗ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਜੈਕਾਰਾ ਉਠਿਆ।
ਸਮੁਦ੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਾਰ੍षਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨੇ । ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਾਰ੍षਤਂ ਪृਤਨਾਪਤਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਾਰਸ਼ਤ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਪਾਰਥ ਨੇ ਪਾਰਸ਼ਤ, ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵ੍ਯੂਹਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਾਰੁਣੋ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਃ । ਯਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤਦਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕ੍ਰੌਂਚ-ਅਰੁਣ ਨਾਮਕ ਵਿਉਹ, ਜੋ ਸਭ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਦੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਤਂ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਯੂਹਂ ਪਰਾਨੀਕਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਜਾਨਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਉਹ ਵਿਉਹ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ।
ਯਥੋਕ੍ਤਃ ਸ ਨृਦੇਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਜ੍ਰਭृਤਾ ਯਥਾ। ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਗ੍ਰੇ ਚਕ੍ਰੇ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਿਉਹ ਬਣਾਇਆ।
ਆਦਿਤ੍ਯਪਥਗਃ ਕੇਤੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਮਨੋਰਮਃ । ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ਪੁਰੁਹੂਤਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਸ ਦੀ ਝੰਡਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਦੀ ਸੀ, ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਪੁਰੁਹੂਤ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੁਧਸਵਰ੍ਣਾਭਿਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਙ੍ਕृਤਃ । ਆਕਾਸ਼ਗ ਇਵਾਕਾਸ਼ੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਗਰੋਪਮਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਰਗੀਆਂ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਨृਤ੍ਯਮਾਨ ਇਵਾਭਾਤਿ ਰਥਚਰ੍ਯਾਸੁ ਮਾਰਿष । ਤੇਨ ਰਤ੍ਨਵਤਾ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸ ਚ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਾ
ਰਥ ਦੀ ਚਲਾਏ ਹੋਏ, ਉਹ ਨੱਚਦੀ ਹੋਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ, ਮਾਰੀਸ਼ਾ। ਉਸ ਰਤਨ-ਸਜੀ ਝੰਡਾ ਨਾਲ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਪਾਰਥ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਬਭੂਵ ਪਰਮੋਪੇਤਃ ਸੁਮੇਰੁਰਿਵ ਭਾਨੁਨਾ । ਸ਼ਿਰੋਭੂਦ੍ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਰਾਜਾ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਵृਤਃ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੁਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਚੈਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤੌ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰੌ । ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕਾਃ ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦਾਸ਼ੇਰਕਗਣੈਃ ਸਹ
ਕੁੰਤੀਭੋਜ ਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, 'ਅੱਖਾਂ' ਤੇ ਸਥਿਤ ਸਨ। ਦਾਸਾਰਣ ਤੇ ਪ੍ਰਭਦਰਕ, ਦਾਸੇਰਕ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ।
ਅਨੂਪਕਾਃ ਕਿਰਾਤਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪਟਚ੍ਚਰੈਸ਼੍ਚ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਪੌਰਵਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਅਨੂਪਕ ਤੇ ਕਿਰਾਤ 'ਗਰਦਨ' ਤੇ ਸਨ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ। ਪਟਚਰ, ਪੌਂਡਰ ਤੇ ਪੌਰਵਕ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਸਨ।
ਨਿषਾਦੈਃ ਸਹਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪृष੍ਠਮਾਸੀਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਤੁ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਸੀ; ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਦੋਨੋ ਪੱਖਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਦਾਰਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਾਃ ਕੁਣ੍ਡੀਵਿषੈਃ ਸਹ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਭਿਮਨ्यु, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਾਤਯਕੀ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਦਰਦ, ਪੁੰਡਰ ਤੇ ਕੁੰਡਿਵਿਸ਼ਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਮਾਰੁਤਾ ਧੇਨੁਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਂਗਮਾਃ ਪਰਤਂਗਣਾਃ । ਬਾਹ੍ਲਿਕਾਸ੍ਤਿਤ੍ਤਿਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਚੋਲਾਃ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਮਾਰੁਤ, ਧੇਨੁਕ, ਤੰਗਮਾ, ਪਰਤੰਗਣ, ਬਾਹਲਿਕ, ਤਿੱਤਿਰ, ਚੋਲ ਤੇ ਪਾਂਡਿਆ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਸਨ।
ਏਤੇ ਜਨਪਦਾ ਰਾਜਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼ਾਸ੍ਤੁਦ੍ਦੁਣ੍ਡਾਸ਼੍ਚ ਮਾਲਵਾ ਦਾਨਭਾਰਯਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੱਖਣੀ ਪੱਖ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ; ਅਗਨੀਵੇਸ਼, ਦੁੱਡੁਣ, ਮਾਲਵਾ ਤੇ ਦਾਨਭਾਰਯਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।