ਸ਼ੁਚਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਨਃ ਪਰਾਜਯਮ੍। ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਜਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਦੁਖੀ ਤੇ ਹਾਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਾ ਹੋਇਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਕृष੍ਣ ਪਸ਼੍ਯ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਭੀष੍ਮਂ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਸ਼ਰੈਰ੍ਦਹਨ੍ਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਮੇ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਕਕ੍ਸ਼ਮਿਵਾਨਲਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਤੇ ਭੀਮ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸਾੜਦਾ ਹੈ।
ਕਥਮੇਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪ੍ਰਤਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਲੇਲਿਹ੍ਯਮਾਨਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਮੇ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤਮਿਵਾਨਲਮ੍
ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਵਿਸ਼ ਸਮਝ ਕੇ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਏਤਂ ਹਿ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਧਨੁष੍ਮਨ੍ਤਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਰੁਰ੍ਤ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਮਰੇ ਮਾਰ੍ਗਣਾਹਤਮ੍
ਇਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੁਚਲ ਕੇ ਭੱਜ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਜੇਤੁਂ ਯਮਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ । ਵਰੁਣਃ ਪਾਸ਼ਭृਦ੍ਵਾਪਿ ਕੁਬੇਰੋ ਵਾ ਗਦਾਧਰਃ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਯਮ, ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਵਰਨੁ ਆਪਣੀ ਰੱਸਸੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਕੁਬੇਰ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੁ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਜੇਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਜੇਤੁਂ ਮਹਾਬਲਃ । ਸੋऽਹਮੇਵਂ ਗਤੇ ਮਗ੍ਨੋ ਭੀष੍ਮਾਗਾਧਜਲੇऽਪ੍ਲੁਵੇ
ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਵੱਡਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਦਾ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਦੌਰ੍ਬਲ੍ਯਾਦ੍ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵ । ਵਨਂ ਯਾਤ੍ਸਾਮਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਿਤੁਮ੍
ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ, ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ; ਉਥੇ ਜੀਣਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਨ ਤ੍ਵੇਤਾਨ੍ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਨ੍ਦਾਤੁਂ ਭੀष੍ਮਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ । ਕ੍ਸ਼ਪਯਿष੍ਯਤਿ ਸੇਨਾਂ ਮੇ ਕृष੍ਣ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਮੌਤ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਯਥਾऽਨਲਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਂ ਪਤਙ੍ਗਾਃ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤਾਃ । ਵਿਨਾਸ਼ਾਯੋਪਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਮੇ ਸਨਿਕੋ ਜਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗੇ ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਫੌਜ, ਆਪਣੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੌਤ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਰਾਜ੍ਯਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ । ਭ੍ਰਾਤਸ਼੍ਚੈਵ ਮੇ ਵੀਰਾਃ ਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਮੈਂ ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਵੀਰ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਨਾਲ ਤੰਗ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਮਤ੍ਕृਤੇ ਭ੍ਰਾਤृਹਾਰ੍ਦੇਨ ਰਾਜ੍ਯਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾਸ੍ਤਥਾ ਸੁਖਾਤ੍। ਜੀਵਿਤਂ ਬਹੁਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਜੀਵਿਤਂ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ, ਭਰਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ ਰਾਜ ਤੇ ਸੁਖ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ—ਅੱਜ ਜੀਵਨ ਮਿਲਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜੀਵਿਤਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ੇषੇਣ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍ । ਨ ਘਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਣੇ ਮਿਤ੍ਰਾਣੀਮਾਨਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਜੋ ਜੀਵਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ; ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਰਥਾਨ੍ਮੇ ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਬਲਃ । ਘਾਤਯਤ੍ਯਨਿਸ਼ਂ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਵਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਾਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਨੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਿਤਂ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾਧਵ ਮਾਚਿਰਮ੍ । ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਮਿਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਰੇ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ? ਹੇ ਮਾਧਵ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਦੱਸੋ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਵਯਸਾਚੀ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਨਿਰਪੱਖ ਖੜਾ ਹੈ।
ਏਕੋ ਭੀਮਃ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੁਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਮਹਾਭੁਜਃ । ਕੇਵਲਂ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਭੀਮ ਇਕੱਲਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਲੜਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਗਦਯਾ ਵੀਰਘਾਤਿਨ੍ਯਾ ਯਥੋਤ੍ਸਾਹਂ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਕਰੋਤ੍ਯਸੁਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਰਥਾਸ਼੍ਵਨਰਪਙ੍ਕ੍ਤਿषੁ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਵੀਰਤਾ ਭਰੀ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਜੋਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਲਮੇष ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪਰਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਰਿष । ਆਰ੍ਜਵੇਨੈਵ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਵੀਰ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਪਰ, ਹੇ ਮਾਰਿਸ਼ਾ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸਿੱਧੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਵੀ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਸਾਲ ਲੜ ਲੈ।
ਏਕੋऽਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਸਖਾ ਤੇऽਯਂ ਸੋऽਪ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਸਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਤੇ । ਨਿਰ੍ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਭੀष੍ਮੇਣ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ, ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ, ਇਕੱਲਾ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦ੍ਰੋਣ ਵਲੋਂ ਸਾਡੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਸਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਅਸਤਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ।
ਕृष੍ਣ ਭੀष੍ਮਃ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ । ਕ੍ਸ਼ਪਯਿष੍ਯਤਿ ਨੋ ਨੂਨਂ ਯਾਦृਸ਼ੋऽਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਭੀष੍ਮਂ ਯਃ ਸ਼ਮਯੇਤ੍ਸਂਖ੍ਯੇ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਂ ਜਲਦੋ ਯਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੇਖੋ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਮਹਾਰਥੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਝਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਹਤਦ੍ਵਿषਃ । ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮਨੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮੋਦਿष੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਗੋਵਿੰਦਾ, ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਪਾ ਲੈਣਗੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥੋ ਧ੍ਯਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਚਿਰਮਨ੍ਤਰ੍ਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕੋਪਹਤਚੇਤਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਪਾਰਥ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਅੰਦਰ ਹੀ ਲਗਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਠੱਗ ਗਈ।
ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਂ ਤਮਥੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖੋਪਹਤਚੇਤਸਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਹਰ੍षਯਨ੍ਸਰ੍ਵਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਠੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ।
ਮਾਸ਼ੁਚੋ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਟ ਨ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਧਨ੍ਵਿਨਃਕ
ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇਰੰਦਾਜ਼ ਤੇ ਵੀਰ ਹਨ।
ਅਹਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਕृਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਚੇਮੌ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਮੈਂ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਵੀ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ।
ਤਥੈਵ ਸਬਲਾਸ਼੍ਚੇਮੇ ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ لشਕਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਏष ਤੇ ਪਾਰ੍षਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿਤਕਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯੇ ਰਤਃ । ਸੈਨਾਪਤ੍ਯਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਇਹ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਨਿਧਨਂ ਕਿਲ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਮਿਤੌ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤਃ
ਮਹਾਂਬਲੀ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਨੇ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਥੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਆਖਿਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਰਿष। ਨਾਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਤਚ੍ਚ ਵਚਨਂ ਮਮ ਭਾषਿਤਮ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਹੁਣ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਣਸੁਣੀ ਨਾ ਕਰੀ।