ਸਪ੍ਤ ਚੈਵ ਪृषਤ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯੋਪਰ੍ਯਪਾਤਯਨ੍। ਤਤਃ ਪੁਨਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਭਲ੍ਲੈਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ । ਨਿਚਕਰ੍ਤ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤੇषਾਂ ਚਾਪਾਨਿ ਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਤੀਰ ਚਲਾਏ, ਪਰ ਅਣਮਾਪ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਫਿਰ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਭੱਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇ ਨਿਕृਤ੍ਤਮਹਾਚਾਪਾਸ੍ਤ੍ਵਰਮਾਣਾ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਰਥਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਵਿਨੇਦੁਰ੍ਭੈਰਵਾਨ੍ਰਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਰਥ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਫੜ ਕੇ, ਭੈੜੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਨ੍ਵਯੁਰ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਪ੍ਤ ਸ਼੍ਵੇਤਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਤਸ੍ਤਾ ਜ੍ਵਲਿਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੱਤ ਤੀਰ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਵੇਤ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਚਲਾਏ ਗਏ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍। ਤਤਃ ਸਮਾਦਾਯ ਸ਼ਰਂ ਸਰ੍ਵਕਾਯਵਿਦਾਰਣਮ੍
ਪਰ ਉਹ ਤੀਰ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਰੀਰ ਚੀਰਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ।
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਰੁਕ੍ਮਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਨਿਪਤਿਤੋ ਬਾਣੋ ਵਜ੍ਰਾਤਿਗੋ ਮਹਾਨ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਰੁਕਮਰਥਾ ਵੱਲ ਚਲਾਇਆ। ਉਹ ਵਜਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਾਰੀ ਤੀਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਰੁਕ੍ਮਰਥੋ ਰਾਜਨ੍ਸਾਯਕੇਨ ਦृਢਾਹਤਃ । ਨਿषਸਾਦ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਚਾਵਿਸ਼ਨ੍ਮਹਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਰੁਕਮਰਥਾ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੱਗਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੀ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵਿਸਂਜ੍ਞਂ ਵਿਮਨਸਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣਸ੍ਤੁ ਸਾਰਥਿਃ । ਅਪੋਵਾਹ ਨਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਥ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਾਨ੍षਟ੍ ਸਮਾਦਾਯ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍ । ਤੇषਾਂ षਣ੍ਮਾਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਧ੍ਵਜਸ਼ੀਰ੍षਣ੍ਯਪਾਤਯਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਵੇਤ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੋਰ ਛੇ ਰਥ ਫੜੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਹਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਸਾਰਥੀਂਸ਼੍ਚ ਪਰਂਤਪ । ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚੈਤਾਨ੍ਸਮਾਕੀਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਹਲਹਲਾਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਭਾਰਤ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਾਰਤਾ, ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਵृਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛ੍ਵੇਤਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਤੇਰਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਵੇਤ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਮृਤ੍ਯੋਰਾਸ੍ਯਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਦ੍ਰਰਾਜਮਮੋਚਯਤ੍ । ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਵ੍ਯਤਿषਕ੍ਤਰਥਦ੍ਵਿਪਮ੍ । ਸੌਭਦ੍ਰੇ ਭੀਮਸੇਨ ਚ ਸਾਤ੍ਯਕੌ ਚ ਮਹਾਰਥੇ
ਤੇਰੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਆਪਸ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ, ਤੇ ਸੌਭਦ੍ਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।
ਕੈਕੇਯੇ ਚ ਵਿਰਾਟੇ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਚ ਪਾਰ੍षਤੇ । ਏਤੇषੁ ਨਰਸਿਂਹੇषੁ ਚੇਦਿਮਤ੍ਸ੍ਯੇषੁ ਚੈਵ ਹ । ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਕੈਕੇਯ, ਵਿਰਾਟ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ (ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ), ਤੇ ਚੇਦੀ ਤੇ ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਯੋਧਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਵੇਤੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਸ਼੍ਚ ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਸਞ੍ਜਯ
ਜਦੋਂ ਸ਼ਵੇਤ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੰਜਯ?
ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਕਿਂ ਵਾ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਕਰਦਾ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਸ਼ੂਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਲਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਸ਼ਵੇਤ, ਸ਼ੂਰ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਰਤਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤ੍ਰਾਤੁਮੈਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਰਥਾਃ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਰਥਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਂ ਯੁਧਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਦਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਮਹਤ੍ । ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਵੈਸ਼ਸਮਚ੍ਯੁਤ
ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਹਲਚਲ ਭਰਿਆ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਹਾਲਤ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਯਥਾ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ । ਤਤ੍ਰਾਕਰੋਦ੍ਰਥੋਪਸ੍ਥਾਞ੍ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਞ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਬਹੂਨ੍
ਤੇਰੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਉਥੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਈ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫਰਸ਼ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਂ ਮਹਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਰੈਰਾਰ੍ਚ੍ਛਦ੍ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਸਮਾਵृਣੋਚ੍ਛਰੈਰਰ੍ਕਮਰ੍ਕਤੁਲ੍ਯਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੀਬ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਬਣੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਨੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਇਤਨਾ ਕਿ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਵੀ ਓਹਲੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨੁਦਨ੍ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਸਮਰੇ ਰਵਿਰੁਦ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਤਮਃ । ਤੇਨਾਜੌ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਰਾਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤਕਰਾਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮਹਾਵੇਗਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਪਾਤਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵੀਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਰਣੇ
ਉਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਧੀਰੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਢਾਹ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਗਜਾਨ੍ਕਣ੍ਟਕਸਨ੍ਨਾਹਾਨ੍ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਨ੍ । ਰਥਾ ਰਥੇषੁ ਸਂਸਕ੍ਤਾ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਪਹਾੜੀ ਚੱਟਾਨਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਰਥ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਏਕੇ ਰਥਂ ਪਰ੍ਯਵਹਂਸ੍ਤੁਰਗਾਃ ਸਤੁਰਂਗਮਮ੍ । ਯੁਵਾਨਂ ਨਿਹਤਂ ਵੀਰਂ ਲਮ੍ਬਮਾਨਂ ਸਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਕਈ ਘੋੜੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਵੀਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਹਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਦੀਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਹਯਾ ਰਾਜਨ੍ਵਹਨਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਹ। ਬਦ੍ਧਸ੍ਵਙ੍ਗਨਿषਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਸ਼ਿਰਸੋ ਹਤਾਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਘੋੜੇ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ, ਆਪਣੇ ਜੁਆ ਅਤੇ ਤੀਰਦਾਨ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੂਟੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪਤਿਤਾ ਭੂਮੌ ਵੀਰਸ਼ਯ੍ਯਾਸੁ ਸ਼ੇਰਤੇ । ਪਰਸ੍ਪੇਰਣ ਧਾਵਨ੍ਤਃ ਪਤਿਤਾਃ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤਾਃ
ਸੈਂਕੜੇ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਟਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਕੁਝ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ, ਡਿੱਗਦੇ ਤੇ ਫਿਰ ਉੱਠ ਜਾਂਦੇ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਚ ਪ੍ਰਧਾਵਨ੍ਤੋ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧਮਵਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ । ਪੀਡਿਤਾਃ ਪੁਨਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਲੁਠਨ੍ਤੋ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਉੱਠ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਦੌੜਦੇ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਦੁੰਦ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫੜਦੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਵਲਦੇ।
ਸਚਾਪਾਃ ਸਨਿषਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਜਾਤਰੂਪਪਰਿष੍ਕृਤਾਃ । ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਹਤਵੀਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪਰਿਪੀਡਿਤਾਃ
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰਦਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਨਿਰਭੈ, ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਵੀਰ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਪੀੜੇ ਹੋਏ ਪਏ ਸਨ।
ਤੇਨਤੇਨਾਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਵਿਸृਜਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ । ਮਤ੍ਤੋ ਗਜਃ ਪਰ੍ਯਵਰ੍ਤਦ੍ਧਯਾਂਸ਼੍ਚ ਹਤਸਾਦਿਨਃ
ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਦੇ, ਭਾਰਤ, ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਘੋੜੇ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।