ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਹਵਿषਾ ਹਵ੍ਯਵਾਡਿਵ । ਸ ਵਿਸ੍ਫਾਰ੍ਯ ਮਹਚ੍ਚਾਪਂ ਸ਼ਕ੍ਰਚਾਪੋਪਮਂ ਬਲੀ
ਸ਼੍ਵੇਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼, ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ, ਤਣਿਆ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵ?ਞ੍ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਵੈ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਂ ਬਲੀ। ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਵਧਿਆ।
ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਬਾਣਮਯਂ ਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਛੱਡੀ, ਤੇ ਮੱਤ ਹਾਥੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਰਥਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍ । ਮਦ੍ਰਰਾਜਮਭੀਪ੍ਸਨ੍ਤੋ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਤਰਂ ਗਤਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸੋਂ ਸੱਤ ਰਥਾਂ ਨੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਜਬਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਬृਹਦ੍ਬਲਸ਼੍ਚ ਕੌਸਲ੍ਯੋ ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ਼੍ਚ ਮਾਗਧਃ । ਤਥਾ ਰੁਕ੍ਮਰਥੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਲ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਕੌਸਲ ਦੇ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲਾ, ਮਾਗਧ ਦੇ ਜਯਤਸੇਨ, ਰੁਕਮਰਥਾ, ਸ਼ਲਯ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ—ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਾਨ੍ਤ੍ਯੌ ਕਾਮ੍ਭੋਜਸ਼੍ਚ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਃ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ, ਕਾਂਭੋਜ ਦੇ ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ, ਬ੍ਰਿਹਤਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦਾ ਵਾਰਸ, ਤੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਜਯਦਰਥ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਧਨੂਂषਿ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੋਯਦੇष੍ਵਿਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤਣੇ ਹੋਏ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤੇ ਤੁ ਬਾਣਮਯਂ ਵਰ੍षਂ ਸ਼੍ਵੇਤਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਪਾਤਯਨ੍। ਨਿਦਾਘਾਨ੍ਤੇऽਨਿਲੋਦ੍ਧੂਤਾ ਮੇਘਾ ਇਵ ਨਗੇ ਜਲਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸਪ੍ਤਭਲ੍ਲੈਃ ਸੁਤੇਜਨੈਃ । ਧਨੂਂषਿ ਤੇषਾਮਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਮਮਰ੍ਦ ਪृਤਨਾਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਕੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਚੂਰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਕृਤ੍ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਤਾਨਿ ਸ੍ਮ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਭਾਰਤ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਨਿਮੇषਾਰ੍ਧਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਨ੍ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਉਹ ਧਨੁਸ਼, ਜਿਹੜੇ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਉਥੇ ਪਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਅੱਧੀ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਵੇਂ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਸਪ੍ਤ ਚੈਵ ਪृषਤ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯੋਪਰ੍ਯਪਾਤਯਨ੍। ਤਤਃ ਪੁਨਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਭਲ੍ਲੈਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ । ਨਿਚਕਰ੍ਤ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤੇषਾਂ ਚਾਪਾਨਿ ਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਤੀਰ ਚਲਾਏ, ਪਰ ਅਣਮਾਪ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਫਿਰ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਭੱਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇ ਨਿਕृਤ੍ਤਮਹਾਚਾਪਾਸ੍ਤ੍ਵਰਮਾਣਾ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਰਥਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਵਿਨੇਦੁਰ੍ਭੈਰਵਾਨ੍ਰਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਰਥ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਫੜ ਕੇ, ਭੈੜੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਨ੍ਵਯੁਰ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਪ੍ਤ ਸ਼੍ਵੇਤਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਤਸ੍ਤਾ ਜ੍ਵਲਿਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੱਤ ਤੀਰ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਵੇਤ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਚਲਾਏ ਗਏ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍। ਤਤਃ ਸਮਾਦਾਯ ਸ਼ਰਂ ਸਰ੍ਵਕਾਯਵਿਦਾਰਣਮ੍
ਪਰ ਉਹ ਤੀਰ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਰੀਰ ਚੀਰਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ।
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਰੁਕ੍ਮਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਨਿਪਤਿਤੋ ਬਾਣੋ ਵਜ੍ਰਾਤਿਗੋ ਮਹਾਨ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਰੁਕਮਰਥਾ ਵੱਲ ਚਲਾਇਆ। ਉਹ ਵਜਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਾਰੀ ਤੀਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਰੁਕ੍ਮਰਥੋ ਰਾਜਨ੍ਸਾਯਕੇਨ ਦृਢਾਹਤਃ । ਨਿषਸਾਦ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਚਾਵਿਸ਼ਨ੍ਮਹਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਰੁਕਮਰਥਾ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੱਗਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੀ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵਿਸਂਜ੍ਞਂ ਵਿਮਨਸਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣਸ੍ਤੁ ਸਾਰਥਿਃ । ਅਪੋਵਾਹ ਨਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਥ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਾਨ੍षਟ੍ ਸਮਾਦਾਯ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍ । ਤੇषਾਂ षਣ੍ਮਾਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਧ੍ਵਜਸ਼ੀਰ੍षਣ੍ਯਪਾਤਯਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਵੇਤ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੋਰ ਛੇ ਰਥ ਫੜੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਹਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਸਾਰਥੀਂਸ਼੍ਚ ਪਰਂਤਪ । ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚੈਤਾਨ੍ਸਮਾਕੀਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਹਲਹਲਾਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਭਾਰਤ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਾਰਤਾ, ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਵृਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛ੍ਵੇਤਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਤੇਰਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਵੇਤ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਮृਤ੍ਯੋਰਾਸ੍ਯਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਦ੍ਰਰਾਜਮਮੋਚਯਤ੍ । ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਵ੍ਯਤਿषਕ੍ਤਰਥਦ੍ਵਿਪਮ੍ । ਸੌਭਦ੍ਰੇ ਭੀਮਸੇਨ ਚ ਸਾਤ੍ਯਕੌ ਚ ਮਹਾਰਥੇ
ਤੇਰੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਆਪਸ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ, ਤੇ ਸੌਭਦ੍ਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।
ਕੈਕੇਯੇ ਚ ਵਿਰਾਟੇ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਚ ਪਾਰ੍षਤੇ । ਏਤੇषੁ ਨਰਸਿਂਹੇषੁ ਚੇਦਿਮਤ੍ਸ੍ਯੇषੁ ਚੈਵ ਹ । ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਕੈਕੇਯ, ਵਿਰਾਟ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ (ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ), ਤੇ ਚੇਦੀ ਤੇ ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਯੋਧਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਵੇਤੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਸ਼੍ਚ ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਸਞ੍ਜਯ
ਜਦੋਂ ਸ਼ਵੇਤ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੰਜਯ?
ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਕਿਂ ਵਾ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਕਰਦਾ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਸ਼ੂਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਲਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਸ਼ਵੇਤ, ਸ਼ੂਰ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਰਤਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤ੍ਰਾਤੁਮੈਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਰਥਾਃ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਰਥਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਂ ਯੁਧਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਦਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਮਹਤ੍ । ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਵੈਸ਼ਸਮਚ੍ਯੁਤ
ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਹਲਚਲ ਭਰਿਆ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਹਾਲਤ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਯਥਾ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ । ਤਤ੍ਰਾਕਰੋਦ੍ਰਥੋਪਸ੍ਥਾਞ੍ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਞ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਬਹੂਨ੍
ਤੇਰੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਉਥੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਈ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫਰਸ਼ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।