ਤਤੋ ਭੀਮਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਰਣੇ। ਕृਪਮੇਕੇਨ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮष੍ਟਭਿਃ
ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਕ੍ਰਿਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਨ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਗ੍ਰਹਸ੍ਤੇਕਨ ਵੈਰਾਟਿਰਪਿ ਦਨ੍ਤਿਨਾ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਰਾਜਾਨਂ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਤਿਮੁਤ੍ਤਰਃ
ਉੱਤਰ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਰਣਰਾਜਸ੍ਯ ਜਵੇਨਾਪਤਤੋ ਰਥੇ । ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸ ਵੇਗਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸ਼ਰੈਃ
ਜਦ ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਰੋਕ ਲਈ।
ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬृਹਤਃ ਸਾਧੁਵਾਹਿਨਃ । ਪਦਾ ਯੁਗਮਧਿष੍ਠਾਯ ਜਘਾਨ ਚਤੁਰੋ ਹਯਾਨ੍
ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸ ਹਤਾਸ਼੍ਵੇ ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਤਿਰਾਯਸੀਮ੍ । ਉਤ੍ਤਰਾਨ੍ਤਕਰੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਭੁਜਗੋਪਮਾਮ੍
ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਸੱਪ ਵਰਗੀ ਮਾਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ।
ਤਯਾ ਭਿਨ੍ਨਤਨੁਤ੍ਰਾਣਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਤਮਃ। ਸ ਪਪਾਤ ਗਜਸ੍ਕਨ੍ਧਾਤ੍ਪਰਮੁਕ੍ਤਾਙ੍ਕੁਸ਼ਤੋਮਰਃ
ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਕਵਚ ਟੁੱਟ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਘੂਰੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਅਸਿਮਾਦਾਯ ਸ਼ਲ੍ਯੋऽਪਿ ਅਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਵਾਰਣਰਾਜਸ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛੇਦਾਥ ਮਹਾਕਰਮ੍
ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ਼ਤੈਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਹਸ੍ਤਃ ਸਵਾਰਣਃ। ਭੀਮਮਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਪਾਤ ਚ ਮਮਾਰ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਹੋ ਗਏ, ਹੱਥ ਕੱਟ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਚੀਕ ਮਾਰ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਏਤਦੀਦृਸ਼ਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਦ੍ਰਰਾਜੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਆਰੁਰੋਹ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਕृਤਵਰ੍ਮਣਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਮਦਰਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਣ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਵੈ ਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈਰਾਟਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤਦਾ । ਕृਤਵਰ੍ਮਣਾ ਚ ਸਹਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਲ੍ਯਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਹਵਿषਾ ਹਵ੍ਯਵਾਡਿਵ । ਸ ਵਿਸ੍ਫਾਰ੍ਯ ਮਹਚ੍ਚਾਪਂ ਸ਼ਕ੍ਰਚਾਪੋਪਮਂ ਬਲੀ
ਸ਼੍ਵੇਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼, ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ, ਤਣਿਆ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵ?ਞ੍ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਵੈ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਂ ਬਲੀ। ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਵਧਿਆ।
ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਬਾਣਮਯਂ ਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਛੱਡੀ, ਤੇ ਮੱਤ ਹਾਥੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਰਥਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍ । ਮਦ੍ਰਰਾਜਮਭੀਪ੍ਸਨ੍ਤੋ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਤਰਂ ਗਤਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸੋਂ ਸੱਤ ਰਥਾਂ ਨੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਜਬਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਬृਹਦ੍ਬਲਸ਼੍ਚ ਕੌਸਲ੍ਯੋ ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ਼੍ਚ ਮਾਗਧਃ । ਤਥਾ ਰੁਕ੍ਮਰਥੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਲ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਕੌਸਲ ਦੇ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲਾ, ਮਾਗਧ ਦੇ ਜਯਤਸੇਨ, ਰੁਕਮਰਥਾ, ਸ਼ਲਯ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ—ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਾਨ੍ਤ੍ਯੌ ਕਾਮ੍ਭੋਜਸ਼੍ਚ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਃ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ, ਕਾਂਭੋਜ ਦੇ ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ, ਬ੍ਰਿਹਤਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦਾ ਵਾਰਸ, ਤੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਜਯਦਰਥ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਧਨੂਂषਿ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੋਯਦੇष੍ਵਿਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤਣੇ ਹੋਏ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤੇ ਤੁ ਬਾਣਮਯਂ ਵਰ੍षਂ ਸ਼੍ਵੇਤਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਪਾਤਯਨ੍। ਨਿਦਾਘਾਨ੍ਤੇऽਨਿਲੋਦ੍ਧੂਤਾ ਮੇਘਾ ਇਵ ਨਗੇ ਜਲਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸਪ੍ਤਭਲ੍ਲੈਃ ਸੁਤੇਜਨੈਃ । ਧਨੂਂषਿ ਤੇषਾਮਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਮਮਰ੍ਦ ਪृਤਨਾਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਕੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਚੂਰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਕृਤ੍ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਤਾਨਿ ਸ੍ਮ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਭਾਰਤ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਨਿਮੇषਾਰ੍ਧਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਨ੍ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਉਹ ਧਨੁਸ਼, ਜਿਹੜੇ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਉਥੇ ਪਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਅੱਧੀ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਵੇਂ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਸਪ੍ਤ ਚੈਵ ਪृषਤ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯੋਪਰ੍ਯਪਾਤਯਨ੍। ਤਤਃ ਪੁਨਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਭਲ੍ਲੈਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ । ਨਿਚਕਰ੍ਤ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤੇषਾਂ ਚਾਪਾਨਿ ਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਤੀਰ ਚਲਾਏ, ਪਰ ਅਣਮਾਪ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਫਿਰ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਭੱਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇ ਨਿਕृਤ੍ਤਮਹਾਚਾਪਾਸ੍ਤ੍ਵਰਮਾਣਾ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਰਥਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਵਿਨੇਦੁਰ੍ਭੈਰਵਾਨ੍ਰਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਰਥ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਫੜ ਕੇ, ਭੈੜੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਨ੍ਵਯੁਰ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਪ੍ਤ ਸ਼੍ਵੇਤਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਤਸ੍ਤਾ ਜ੍ਵਲਿਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੱਤ ਤੀਰ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਵੇਤ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਚਲਾਏ ਗਏ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍। ਤਤਃ ਸਮਾਦਾਯ ਸ਼ਰਂ ਸਰ੍ਵਕਾਯਵਿਦਾਰਣਮ੍
ਪਰ ਉਹ ਤੀਰ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਰੀਰ ਚੀਰਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ।
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਰੁਕ੍ਮਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਨਿਪਤਿਤੋ ਬਾਣੋ ਵਜ੍ਰਾਤਿਗੋ ਮਹਾਨ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਰੁਕਮਰਥਾ ਵੱਲ ਚਲਾਇਆ। ਉਹ ਵਜਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਾਰੀ ਤੀਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਰੁਕ੍ਮਰਥੋ ਰਾਜਨ੍ਸਾਯਕੇਨ ਦृਢਾਹਤਃ । ਨਿषਸਾਦ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਚਾਵਿਸ਼ਨ੍ਮਹਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਰੁਕਮਰਥਾ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੱਗਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੀ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵਿਸਂਜ੍ਞਂ ਵਿਮਨਸਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣਸ੍ਤੁ ਸਾਰਥਿਃ । ਅਪੋਵਾਹ ਨਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਥ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਾਨ੍षਟ੍ ਸਮਾਦਾਯ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍ । ਤੇषਾਂ षਣ੍ਮਾਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਧ੍ਵਜਸ਼ੀਰ੍षਣ੍ਯਪਾਤਯਤ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਵੇਤ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੋਰ ਛੇ ਰਥ ਫੜੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਹਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਸਾਰਥੀਂਸ਼੍ਚ ਪਰਂਤਪ । ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚੈਤਾਨ੍ਸਮਾਕੀਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਹਲਹਲਾਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਭਾਰਤ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਾਰਤਾ, ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।