ਤਤੋ ਧ੍ਵਜਮਾਮੋਘੇਂषੁਰ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਵੀਰਸ੍ਤਤ ਉਚ੍ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਜਨਾਃ
ਫਿਰ, ਨੌ ਅਟੱਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਝੰਡਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਲੋਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਪਏ।
ਸ ਰਾਜਤੋ ਮਹਾਸ੍ਕਨ੍ਧਸ੍ਤਾਲੋ ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਃ । ਸੌਭਦ੍ਰਵਿਸ਼ਿਖੈਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਃ ਪਪਾਤ ਭੁਵਿ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਰਾਜਸੀ, ਚੌੜੀ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੌਭਦ੍ਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਤਂ ਤੁ ਸੌਭਦ੍ਰਵਿਸ਼ਿਖੈਃ ਪਾਤਿਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮੋ ਨਨਾਦੋਚ੍ਚੈਃ ਸੌਭਦ੍ਰਮਭਿਹਰ੍षਯਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਝੰਡਾ ਸੌਭਦ੍ਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਸ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਸੁਬਹੂਨਿ ਚ । ਪ੍ਰਾਦੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰੇ ਰਣੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਿਵਯ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਤਾਮਹਃ । ਅਵਾਕਿਰਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਜੇਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਜੋਬਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਦਸ਼ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਰਥੈਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੋ ਮਹਾਰਥੀ ਸਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸੌਭਦ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੌੜ ਪਏ।
ਵਿਰਾਟਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਕੇਕਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਵਿਰਾਟ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਾਰਸ਼ਤ, ਭੀਮ, ਕੇਕੈਯਾ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਤੇषਾਂ ਜਵੇਨਾਪਤਤਾਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਰਣੇ । ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਤ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ ਨੂੰ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਪੂਰ੍ਣਾਯਤਵਿਸृष੍ਟੇਨ ਕ੍ਸ਼ੁਰੇਣ ਨਿਸ਼ਿਤੇਨ ਚ। ਧ੍ਵਜਮੇਕੇਨ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਪਤ੍ਰਿਣਾ
ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਤੀਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਝੰਡਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕੇਸਰੀ ਸ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਪਪਾਤ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਭੀष੍ਮੇਣ ਮਥਿਤੋ ਰਥਾਤ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਝੰਡਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਿੰਘ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਰਥ ਤੋਂ ਵੱਜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਭੀਮਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਰਣੇ। ਕृਪਮੇਕੇਨ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮष੍ਟਭਿਃ
ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਕ੍ਰਿਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਨ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਗ੍ਰਹਸ੍ਤੇਕਨ ਵੈਰਾਟਿਰਪਿ ਦਨ੍ਤਿਨਾ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਰਾਜਾਨਂ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਤਿਮੁਤ੍ਤਰਃ
ਉੱਤਰ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਰਣਰਾਜਸ੍ਯ ਜਵੇਨਾਪਤਤੋ ਰਥੇ । ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸ ਵੇਗਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸ਼ਰੈਃ
ਜਦ ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਰੋਕ ਲਈ।
ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬृਹਤਃ ਸਾਧੁਵਾਹਿਨਃ । ਪਦਾ ਯੁਗਮਧਿष੍ਠਾਯ ਜਘਾਨ ਚਤੁਰੋ ਹਯਾਨ੍
ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸ ਹਤਾਸ਼੍ਵੇ ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਤਿਰਾਯਸੀਮ੍ । ਉਤ੍ਤਰਾਨ੍ਤਕਰੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਭੁਜਗੋਪਮਾਮ੍
ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਸੱਪ ਵਰਗੀ ਮਾਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ।
ਤਯਾ ਭਿਨ੍ਨਤਨੁਤ੍ਰਾਣਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਤਮਃ। ਸ ਪਪਾਤ ਗਜਸ੍ਕਨ੍ਧਾਤ੍ਪਰਮੁਕ੍ਤਾਙ੍ਕੁਸ਼ਤੋਮਰਃ
ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਕਵਚ ਟੁੱਟ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਘੂਰੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਅਸਿਮਾਦਾਯ ਸ਼ਲ੍ਯੋऽਪਿ ਅਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਵਾਰਣਰਾਜਸ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛੇਦਾਥ ਮਹਾਕਰਮ੍
ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ਼ਤੈਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਹਸ੍ਤਃ ਸਵਾਰਣਃ। ਭੀਮਮਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਪਾਤ ਚ ਮਮਾਰ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਹੋ ਗਏ, ਹੱਥ ਕੱਟ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਚੀਕ ਮਾਰ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਏਤਦੀਦृਸ਼ਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਦ੍ਰਰਾਜੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਆਰੁਰੋਹ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਕृਤਵਰ੍ਮਣਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਮਦਰਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਣ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਵੈ ਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈਰਾਟਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤਦਾ । ਕृਤਵਰ੍ਮਣਾ ਚ ਸਹਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਲ੍ਯਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਹਵਿषਾ ਹਵ੍ਯਵਾਡਿਵ । ਸ ਵਿਸ੍ਫਾਰ੍ਯ ਮਹਚ੍ਚਾਪਂ ਸ਼ਕ੍ਰਚਾਪੋਪਮਂ ਬਲੀ
ਸ਼੍ਵੇਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼, ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ, ਤਣਿਆ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵ?ਞ੍ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਵੈ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਂ ਬਲੀ। ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਵਧਿਆ।
ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਬਾਣਮਯਂ ਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛਲ੍ਯਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਲਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਛੱਡੀ, ਤੇ ਮੱਤ ਹਾਥੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਰਥਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍ । ਮਦ੍ਰਰਾਜਮਭੀਪ੍ਸਨ੍ਤੋ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਤਰਂ ਗਤਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸੋਂ ਸੱਤ ਰਥਾਂ ਨੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਜਬਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਬृਹਦ੍ਬਲਸ਼੍ਚ ਕੌਸਲ੍ਯੋ ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ਼੍ਚ ਮਾਗਧਃ । ਤਥਾ ਰੁਕ੍ਮਰਥੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਲ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਕੌਸਲ ਦੇ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲਾ, ਮਾਗਧ ਦੇ ਜਯਤਸੇਨ, ਰੁਕਮਰਥਾ, ਸ਼ਲਯ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ—ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਾਨ੍ਤ੍ਯੌ ਕਾਮ੍ਭੋਜਸ਼੍ਚ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਃ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ, ਕਾਂਭੋਜ ਦੇ ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ, ਬ੍ਰਿਹਤਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦਾ ਵਾਰਸ, ਤੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਜਯਦਰਥ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਧਨੂਂषਿ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੋਯਦੇष੍ਵਿਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤਣੇ ਹੋਏ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤੇ ਤੁ ਬਾਣਮਯਂ ਵਰ੍षਂ ਸ਼੍ਵੇਤਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਪਾਤਯਨ੍। ਨਿਦਾਘਾਨ੍ਤੇऽਨਿਲੋਦ੍ਧੂਤਾ ਮੇਘਾ ਇਵ ਨਗੇ ਜਲਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸਪ੍ਤਭਲ੍ਲੈਃ ਸੁਤੇਜਨੈਃ । ਧਨੂਂषਿ ਤੇषਾਮਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਮਮਰ੍ਦ ਪृਤਨਾਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਕੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਚੂਰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਕृਤ੍ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਤਾਨਿ ਸ੍ਮ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਭਾਰਤ । ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਨਿਮੇषਾਰ੍ਧਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਨ੍ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਉਹ ਧਨੁਸ਼, ਜਿਹੜੇ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਉਥੇ ਪਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਅੱਧੀ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਵੇਂ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਏ।