ਜਘਾਨ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਰਥਃ । ਤਸ੍ਯ ਲਾਘਵਮੁਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁਤੁषੁਰ੍ਦੇਵਤਾ ਅਪਿ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਨੱਚਦਾ ਹੋਇਆ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਲਬ੍ਧਲਕ੍ਸ਼ਤਯਾ ਕਾਰ੍ष੍ਣੇਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭੀष੍ਮਮੁਖਾ ਰਥਾਃ । ਸਤ੍ਵਵਨ੍ਤਮਮਨ੍ਯਨ੍ਤ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵ ਧਨਂਜਯਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਸਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਕਰਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਰਥੀ ਉਸ ਨੂੰ ਧਨੰਜਯ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਮਝਣ ਲੱਗੇ।
ਤਸ੍ਯ ਲਾਘਵਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਮਲਾਤਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍। ਦਿਸ਼ਃ ਪਰ੍ਯਪਤਚ੍ਚਾਪਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਮਿਵ ਘੋषਵਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ।
ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਵੇਗੈਰ੍ਭੀष੍ਮੋ ਨਵ੍ਰਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਮਰੇ ਤੂਰ੍ਣਮਾਰ੍ਜੁਨਿਂ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਨੌਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਧ੍ਵਜਂ ਚਾਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਰਮੌਜਸਃ । ਸਾਰਥਿਂ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰਾਜਘਾਨ ਯਤਵ੍ਰਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤਿੰਨ ਚੌੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਝੰਡਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਤਥੈਵ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨਾਕਮ੍ਪਯਤ੍ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਂ ਮੈਨਾਕਮਿਵ ਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਮੈਨਾਕਾ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ੂਰੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ । ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਃ ਪਞ੍ਚਰਥਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬੇਟਿਆਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਸਨ, ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕਾਰਸ਼ਣੀ ਨੇ ਪੰਜ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਂਵਾਰ੍ਯ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ । ਨਨਾਦ ਬਲਵਾਨ੍ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਰ੍ਭੀष੍ਮਾਯ ਵਿਸृਜ੍ਯਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰਸ਼ਣੀ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਸੁਮਹਦ੍ਰਾਜਨ੍ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਬਲਮਦृਸ਼੍ਯਤ । ਯਤਮਾਨਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਮਰ੍ਦਯਤਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਦ ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯੈਵ ਭੀष੍ਮੋऽਪਿ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਚ੍ਛਰਾਨ੍ । ਸ ਤਾਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਚਾਪਚ੍ਯੁਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਜਦ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ; ਪਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਧ੍ਵਜਮਾਮੋਘੇਂषੁਰ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਵੀਰਸ੍ਤਤ ਉਚ੍ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਜਨਾਃ
ਫਿਰ, ਨੌ ਅਟੱਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਝੰਡਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਲੋਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਪਏ।
ਸ ਰਾਜਤੋ ਮਹਾਸ੍ਕਨ੍ਧਸ੍ਤਾਲੋ ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਃ । ਸੌਭਦ੍ਰਵਿਸ਼ਿਖੈਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਃ ਪਪਾਤ ਭੁਵਿ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਰਾਜਸੀ, ਚੌੜੀ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੌਭਦ੍ਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਤਂ ਤੁ ਸੌਭਦ੍ਰਵਿਸ਼ਿਖੈਃ ਪਾਤਿਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮੋ ਨਨਾਦੋਚ੍ਚੈਃ ਸੌਭਦ੍ਰਮਭਿਹਰ੍षਯਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਝੰਡਾ ਸੌਭਦ੍ਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਸ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਸੁਬਹੂਨਿ ਚ । ਪ੍ਰਾਦੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰੇ ਰਣੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਿਵਯ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਤਾਮਹਃ । ਅਵਾਕਿਰਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਜੇਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਜੋਬਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਦਸ਼ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਰਥੈਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੋ ਮਹਾਰਥੀ ਸਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸੌਭਦ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੌੜ ਪਏ।
ਵਿਰਾਟਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਭੀਮਸ਼੍ਚ ਕੇਕਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਵਿਰਾਟ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਾਰਸ਼ਤ, ਭੀਮ, ਕੇਕੈਯਾ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਤੇषਾਂ ਜਵੇਨਾਪਤਤਾਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਰਣੇ । ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਤ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ ਨੂੰ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਪੂਰ੍ਣਾਯਤਵਿਸृष੍ਟੇਨ ਕ੍ਸ਼ੁਰੇਣ ਨਿਸ਼ਿਤੇਨ ਚ। ਧ੍ਵਜਮੇਕੇਨ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਪਤ੍ਰਿਣਾ
ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਤੀਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਝੰਡਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕੇਸਰੀ ਸ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਪਪਾਤ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਭੀष੍ਮੇਣ ਮਥਿਤੋ ਰਥਾਤ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਝੰਡਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਿੰਘ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਰਥ ਤੋਂ ਵੱਜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਭੀਮਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਰਣੇ। ਕृਪਮੇਕੇਨ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮष੍ਟਭਿਃ
ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਕ੍ਰਿਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਨ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਗ੍ਰਹਸ੍ਤੇਕਨ ਵੈਰਾਟਿਰਪਿ ਦਨ੍ਤਿਨਾ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਰਾਜਾਨਂ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਤਿਮੁਤ੍ਤਰਃ
ਉੱਤਰ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਰਣਰਾਜਸ੍ਯ ਜਵੇਨਾਪਤਤੋ ਰਥੇ । ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਨਿਵਾਰਯਾਮਾਸ ਵੇਗਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸ਼ਰੈਃ
ਜਦ ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਰੋਕ ਲਈ।
ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬृਹਤਃ ਸਾਧੁਵਾਹਿਨਃ । ਪਦਾ ਯੁਗਮਧਿष੍ਠਾਯ ਜਘਾਨ ਚਤੁਰੋ ਹਯਾਨ੍
ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸ ਹਤਾਸ਼੍ਵੇ ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਤਿਰਾਯਸੀਮ੍ । ਉਤ੍ਤਰਾਨ੍ਤਕਰੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਭੁਜਗੋਪਮਾਮ੍
ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਸੱਪ ਵਰਗੀ ਮਾਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ।
ਤਯਾ ਭਿਨ੍ਨਤਨੁਤ੍ਰਾਣਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਤਮਃ। ਸ ਪਪਾਤ ਗਜਸ੍ਕਨ੍ਧਾਤ੍ਪਰਮੁਕ੍ਤਾਙ੍ਕੁਸ਼ਤੋਮਰਃ
ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਕਵਚ ਟੁੱਟ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਘੂਰੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਅਸਿਮਾਦਾਯ ਸ਼ਲ੍ਯੋऽਪਿ ਅਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਵਾਰਣਰਾਜਸ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛੇਦਾਥ ਮਹਾਕਰਮ੍
ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ਼ਤੈਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਹਸ੍ਤਃ ਸਵਾਰਣਃ। ਭੀਮਮਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਪਾਤ ਚ ਮਮਾਰ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਹੋ ਗਏ, ਹੱਥ ਕੱਟ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਚੀਕ ਮਾਰ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਏਤਦੀਦृਸ਼ਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਦ੍ਰਰਾਜੋ ਨਰਾਧਿਪ । ਆਰੁਰੋਹ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਕृਤਵਰ੍ਮਣਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਮਦਰਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਣ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਵੈ ਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈਰਾਟਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤਦਾ । ਕृਤਵਰ੍ਮਣਾ ਚ ਸਹਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਲ੍ਯਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।