ਅਪਰੇ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਰਾਰ੍ਤਾ ਵ੍ਰਣਪੀਡਿਤਾਃ। ਨਿष੍ਕੂਜਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਦृਢਸਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਹੋਰ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਜਖਮਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਵਿਰਥਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਰਥਮਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਾ ਨਿਪਤਿਤਾਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਣਾ ਵਰਵਾਰਣੈਃ । ਅਸ਼ੋਭਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਸਪੁष੍ਪਾ ਇਵ ਕਿਂਸ਼ੁਕਾਃ
ਹੋਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹੋਏ, ਦੂਜੇ ਦਾ ਰਥ ਲੱਭਦੇ, ਪਰ ਉੱਚੇ ਹਾਥੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਂਬਭੂਵੁਰਨੀਕੇषੁ ਬਹਵੋ ਭੈਰਵਸ੍ਵਨਾਃ। ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਹਾਭੀਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੀਰਵਰਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸੈਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਉਠੀਆਂ, ਜਦ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਿਜਘਾਨ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਰਣੇ। ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਯੋ ਮਾਤੁਲਂ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯਂ ਚਾਪਿ ਮਾਤੁਲਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ; ਮਾਮਾ ਨੇ ਭਾਂਜੇ ਨੂੰ ਤੇ ਭਾਂਜੇ ਨੇ ਮਾਮਾ ਨੂੰ।
ਸਖਾ ਸਖਾਯਂ ਚ ਤਥਾ ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਬਾਨ੍ਧਵਂ ਤਥਾ। ਏਵਂ ਯੁਯੁਧਿਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ
ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਇੱਥੇ ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਥਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦੇ ਭਯਾਨਕੇ । ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਹਿਨੀ ਸਮਕਮ੍ਪਤ
ਜਦ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕੰਬੀ।
ਕੇਤੁਨਾ ਪਞ੍ਚਤਾਰੇਣ ਤਾਲੇਨ ਭਾਰਤਰ੍षਭ । ਰਾਜਤੇਨ ਮਹਾਬਾਹੁਰੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੇਨ ਮਹਾਰਥੇ । ਬਭੌ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਇਵ ਮੇਰੁਣਾ
ਪੰਜ ਨੁਕਤੇ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਰਥੀ ਨੇ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਰਾਜਾ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਤਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣਭੂਯਿष੍ਠਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਦਾਰੁਣੇ। ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਥਾ ਰੌਦ੍ਰੇ ਮਹਾਵੀਰਵਰਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਉਹ ਦਿਨ, ਜਦ ਅਧਿਕ ਤਪਹਿਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਮੁਖਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਃ। ਭੀष੍ਮਂ ਜੁਗੁਪੁਰਾਸਾਦ੍ਯ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ
ਦੁਰਮੁਖ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ — ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ — ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਏਤੈਰਤਿਰਥੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਾਨਿ ਵਿਜਗਾਹੇ ਮਹਾਰਥਃ
ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਘੁਸ ਗਿਆ।
ਚੇਦਿਕਾਸ਼ਿਕਰੂषੇषੁ ਪਞ੍ਚਾਲੇषੁ ਚ ਭਾਰਤ । ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਤਾਲਸ਼੍ਚਲਤ੍ਕੇਤੁਰਦृਸ਼੍ਯਤ
ਚੇਦੀ, ਕਾਸ਼ੀ, ਕਰੂਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਭਾਰਤ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਹਿਲਦੀ ਤਾਲ ਵਾਲੀ ਝੰਡਾ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਰਣੇऽਰੀਣਾਂ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਸਯੁਗਧ੍ਵਜਾਨ੍ । ਨਿਚਕਰ੍ਤ ਮਹਾਵੇਗੈਰ੍ਭਲ੍ਲੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਥ, ਯੁਗ ਅਤੇ ਝੰਡੇ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਨृਤ੍ਯਤੋ ਰਥਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਭृਸ਼ਮਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਾਗਾ ਮਰ੍ਮਣਿ ਤਾਡਿਤਾਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜਦ ਭੀਸ਼ਮ ਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਨੱਚਦਾ ਹੋਇਆ ਗਿਆ, ਹਾਥੀ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵੱਜੇ, ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਨਾਲ ਚੀਖ ਪਏ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਿਸ਼ਹ੍ਗੈਸ੍ਤੁਰਗੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਭੀष੍ਮਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਅਭਿਮਨ्यु ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਮਾਨ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਵਿਚਿਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੇਣ ਕੇਤੁਨਾ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰਥਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਝੰਡਾ, ਕਰਣਿਕਾਰ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਸ ਤਾਲਕੇਤੋਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਕੇਤੁਮਾਹਤ੍ਯ ਪਤ੍ਰਿਣਾ । ਭੀष੍ਮੇਣ ਯੁਯੁਧੇ ਵੀਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਨੁਰਥੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਨੇ ਤਾਲ ਵਾਲੀ ਝੰਡਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮੇਕੇਨ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ । ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨਵਭਿਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਚ੍ਛਿਤਾਗ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਤਿਪਾਮਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਫਿਰ ਨੌਂ ਨੋਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਰ੍ਣਾਯਤਵਿਸृष੍ਟੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਣਿਹਿਤੇਨ ਚ। ਧ੍ਵਜਮੇਕੇਨ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਣੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਈ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਝੰਡਾ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ੍ਯ ਤੁ ਭਲ੍ਲੇਨ ਸਰ੍ਵਾਵਰਣਭੇਦਿਨਾ । ਜਹਾਰ ਸਾਰਥੇਃ ਕਾਯਾਚ੍ਛਿਰਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਦੁਰਮੁਖ ਦੇ ਰਥੀ ਦਾ ਸਿਰ, ਪੂਰੀ ਰੱਖਿਆ ਚੀਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਚੌੜੇ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਲ੍ਲੇਨ ਕਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਕृਪਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਿਤਾਗ੍ਰੇਣ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮੁਖੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇਜ਼ ਨੋਕ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਜਘਾਨ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਰਥਃ । ਤਸ੍ਯ ਲਾਘਵਮੁਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁਤੁषੁਰ੍ਦੇਵਤਾ ਅਪਿ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਨੱਚਦਾ ਹੋਇਆ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਲਬ੍ਧਲਕ੍ਸ਼ਤਯਾ ਕਾਰ੍ष੍ਣੇਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭੀष੍ਮਮੁਖਾ ਰਥਾਃ । ਸਤ੍ਵਵਨ੍ਤਮਮਨ੍ਯਨ੍ਤ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵ ਧਨਂਜਯਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਸਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਕਰਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਰਥੀ ਉਸ ਨੂੰ ਧਨੰਜਯ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਮਝਣ ਲੱਗੇ।
ਤਸ੍ਯ ਲਾਘਵਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਮਲਾਤਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍। ਦਿਸ਼ਃ ਪਰ੍ਯਪਤਚ੍ਚਾਪਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਮਿਵ ਘੋषਵਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ।
ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਵੇਗੈਰ੍ਭੀष੍ਮੋ ਨਵ੍ਰਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਮਰੇ ਤੂਰ੍ਣਮਾਰ੍ਜੁਨਿਂ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਨੌਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਧ੍ਵਜਂ ਚਾਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਰਮੌਜਸਃ । ਸਾਰਥਿਂ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰਾਜਘਾਨ ਯਤਵ੍ਰਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤਿੰਨ ਚੌੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਝੰਡਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਤਥੈਵ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨਾਕਮ੍ਪਯਤ੍ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਂ ਮੈਨਾਕਮਿਵ ਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਮੈਨਾਕਾ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ੂਰੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ । ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਃ ਪਞ੍ਚਰਥਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬੇਟਿਆਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਸਨ, ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕਾਰਸ਼ਣੀ ਨੇ ਪੰਜ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਂਵਾਰ੍ਯ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ । ਨਨਾਦ ਬਲਵਾਨ੍ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਰ੍ਭੀष੍ਮਾਯ ਵਿਸृਜ੍ਯਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰਸ਼ਣੀ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਸੁਮਹਦ੍ਰਾਜਨ੍ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਬਲਮਦृਸ਼੍ਯਤ । ਯਤਮਾਨਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਮਰ੍ਦਯਤਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਦ ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯੈਵ ਭੀष੍ਮੋऽਪਿ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਚ੍ਛਰਾਨ੍ । ਸ ਤਾਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਚਾਪਚ੍ਯੁਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਜਦ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ; ਪਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।