ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਃ ਸਂਪੇਤੁਃ ਖਙ੍ਗਚਰ੍ਮਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ। ਕੇਚਿਦਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਰਿਣਃ ਸਾਸ਼੍ਵਾਨਪਿ ਰਥਾਨ੍ਕਰੈਃ
ਉਹ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਢਾਲਾਂ ਤੇ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਵੇਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੌੜ ਪਏ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਾਥੀਂ ਹੀ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਕਰ੍षਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਪੇਤੁਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਬ੍ਦਗਾਃ। ਸ਼ਙ੍ਕੁਭਿਰ੍ਦਾਰਿਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸਂਭਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜ ਪਏ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਗਏ, ਕੁਝ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚਿਰੇ ਗਏ।
ਹਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮृਦਿਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤੁਰਂਗਮੈਃ । ਰਥਨੇਮਿਨਿਕृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਨਿਕृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ
ਕੁਝ ਹਾਥੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲੇ ਗਏ, ਹੋਰ ਘੋੜਿਆਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦੇ ਗਏ; ਕੁਝ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ।
ਵ੍ਯਾਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤ ਨਰਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍। ਪੁਤ੍ਰਾਨਨ੍ਯੇ ਪਿਤॄਨਨ੍ਯੇ ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ
ਮਰਦ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਰੋ ਪਏ, ਰਾਜਾ; ਕੁਝ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ, ਕੁਝ ਪਿਤਾ ਲਈ, ਤੇ ਹੋਰ ਭਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰੀਆਂ ਲਈ।
ਮਾਤੁਲਾਨ੍ਭਾਗਿਨੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਾਨਪਿ ਚ ਸਂਯੁਗੇ । ਵਿਕੀਰ੍ਣਾਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸੁਬਹਵੋ ਭਗ੍ਨਸਕ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਮਾਮੇ, ਭਾਂਜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ, ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਂਤਾਂ ਵਿਖਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਬਾਹੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਛਿਨ੍ਨੈਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇषੁ ਚ ਵਿਦਾਰਿਤਾਃ । ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਤृषਿਤਾ ਜੀਵਿਤੇਪ੍ਸਵਃ
ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਾਣੀ ਲਈ ਤਰਸਦੇ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ।
ਤृषਾਪਰਿਗਤਾਃ ਕੇਚਿਦਲ੍ਪਸਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਭੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤਾਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮृਗਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਜਲਮ੍
ਕੁਝ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਥੋੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਰੁਧਿਰੌਘਪਰਿਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾਃ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ । ਵ੍ਯਨਿਨ੍ਦਨ੍ਭृਸ਼ਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਗਤਾਨ੍
ਲਹੂ ਦੇ ਵਹੇ ਹੋਏ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਤੇ ਦੁੱਖੀ, ਭਾਰਤ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਬੜੀ ਤੀਖੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਪਰੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਕਯਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਕृਤਵੈਰਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਨੈਵ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਨੈਵ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮਾਰਿष । ਤਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਂਹृष੍ਟਾਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਹੋਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ, ਨਾ ਤਾਂ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਰੋਦੇ, ਮਾਰਿਸ਼ਾ; ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ।
ਆਦਸ਼੍ਯ ਦਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਸ੍ਵਰਦਨਚ੍ਛਦਮ੍ । ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕੁਟਿਲੈਰ੍ਵਕ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੰਦ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ, ਤੇ ਭੰਨੇ ਤੇ ਟੇੜੇ ਭੰਨਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ।
ਅਪਰੇ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਰਾਰ੍ਤਾ ਵ੍ਰਣਪੀਡਿਤਾਃ। ਨਿष੍ਕੂਜਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਦृਢਸਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਹੋਰ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਜਖਮਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਵਿਰਥਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਰਥਮਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਾ ਨਿਪਤਿਤਾਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਣਾ ਵਰਵਾਰਣੈਃ । ਅਸ਼ੋਭਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਸਪੁष੍ਪਾ ਇਵ ਕਿਂਸ਼ੁਕਾਃ
ਹੋਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹੋਏ, ਦੂਜੇ ਦਾ ਰਥ ਲੱਭਦੇ, ਪਰ ਉੱਚੇ ਹਾਥੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਂਬਭੂਵੁਰਨੀਕੇषੁ ਬਹਵੋ ਭੈਰਵਸ੍ਵਨਾਃ। ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਹਾਭੀਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੀਰਵਰਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸੈਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਉਠੀਆਂ, ਜਦ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਿਜਘਾਨ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਰਣੇ। ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਯੋ ਮਾਤੁਲਂ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯਂ ਚਾਪਿ ਮਾਤੁਲਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ; ਮਾਮਾ ਨੇ ਭਾਂਜੇ ਨੂੰ ਤੇ ਭਾਂਜੇ ਨੇ ਮਾਮਾ ਨੂੰ।
ਸਖਾ ਸਖਾਯਂ ਚ ਤਥਾ ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਬਾਨ੍ਧਵਂ ਤਥਾ। ਏਵਂ ਯੁਯੁਧਿਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ
ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਇੱਥੇ ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਥਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦੇ ਭਯਾਨਕੇ । ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਹਿਨੀ ਸਮਕਮ੍ਪਤ
ਜਦ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕੰਬੀ।
ਕੇਤੁਨਾ ਪਞ੍ਚਤਾਰੇਣ ਤਾਲੇਨ ਭਾਰਤਰ੍षਭ । ਰਾਜਤੇਨ ਮਹਾਬਾਹੁਰੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੇਨ ਮਹਾਰਥੇ । ਬਭੌ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਇਵ ਮੇਰੁਣਾ
ਪੰਜ ਨੁਕਤੇ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਰਥੀ ਨੇ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਰਾਜਾ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਤਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣਭੂਯਿष੍ਠਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਦਾਰੁਣੇ। ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਥਾ ਰੌਦ੍ਰੇ ਮਹਾਵੀਰਵਰਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਉਹ ਦਿਨ, ਜਦ ਅਧਿਕ ਤਪਹਿਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਮੁਖਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਃ। ਭੀष੍ਮਂ ਜੁਗੁਪੁਰਾਸਾਦ੍ਯ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ
ਦੁਰਮੁਖ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ — ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ — ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਏਤੈਰਤਿਰਥੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਾਨਿ ਵਿਜਗਾਹੇ ਮਹਾਰਥਃ
ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਘੁਸ ਗਿਆ।
ਚੇਦਿਕਾਸ਼ਿਕਰੂषੇषੁ ਪਞ੍ਚਾਲੇषੁ ਚ ਭਾਰਤ । ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਤਾਲਸ਼੍ਚਲਤ੍ਕੇਤੁਰਦृਸ਼੍ਯਤ
ਚੇਦੀ, ਕਾਸ਼ੀ, ਕਰੂਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਭਾਰਤ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਹਿਲਦੀ ਤਾਲ ਵਾਲੀ ਝੰਡਾ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਰਣੇऽਰੀਣਾਂ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਸਯੁਗਧ੍ਵਜਾਨ੍ । ਨਿਚਕਰ੍ਤ ਮਹਾਵੇਗੈਰ੍ਭਲ੍ਲੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਥ, ਯੁਗ ਅਤੇ ਝੰਡੇ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਨृਤ੍ਯਤੋ ਰਥਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਭृਸ਼ਮਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਾਗਾ ਮਰ੍ਮਣਿ ਤਾਡਿਤਾਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜਦ ਭੀਸ਼ਮ ਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਨੱਚਦਾ ਹੋਇਆ ਗਿਆ, ਹਾਥੀ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵੱਜੇ, ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਨਾਲ ਚੀਖ ਪਏ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਿਸ਼ਹ੍ਗੈਸ੍ਤੁਰਗੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਭੀष੍ਮਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਅਭਿਮਨ्यु ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਮਾਨ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਵਿਚਿਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੇਣ ਕੇਤੁਨਾ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰਥਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਝੰਡਾ, ਕਰਣਿਕਾਰ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਸ ਤਾਲਕੇਤੋਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਕੇਤੁਮਾਹਤ੍ਯ ਪਤ੍ਰਿਣਾ । ਭੀष੍ਮੇਣ ਯੁਯੁਧੇ ਵੀਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਨੁਰਥੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਨੇ ਤਾਲ ਵਾਲੀ ਝੰਡਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮੇਕੇਨ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ । ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨਵਭਿਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਚ੍ਛਿਤਾਗ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਤਿਪਾਮਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਫਿਰ ਨੌਂ ਨੋਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਰ੍ਣਾਯਤਵਿਸृष੍ਟੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਣਿਹਿਤੇਨ ਚ। ਧ੍ਵਜਮੇਕੇਨ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਣੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਈ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਝੰਡਾ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ੍ਯ ਤੁ ਭਲ੍ਲੇਨ ਸਰ੍ਵਾਵਰਣਭੇਦਿਨਾ । ਜਹਾਰ ਸਾਰਥੇਃ ਕਾਯਾਚ੍ਛਿਰਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਦੁਰਮੁਖ ਦੇ ਰਥੀ ਦਾ ਸਿਰ, ਪੂਰੀ ਰੱਖਿਆ ਚੀਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਚੌੜੇ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਲ੍ਲੇਨ ਕਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਕृਪਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਿਤਾਗ੍ਰੇਣ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮੁਖੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇਜ਼ ਨੋਕ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।