ਬਹੂਨਪਿ ਹਯਾਰੋਹਾਨ੍ਭਲ੍ਲੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਰਥੀ ਜਘਾਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਾਣਗੋਚਰਮਾਗਤਾਨ੍
ਇੱਕ ਰਥਸਵਾਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਦੀ ਪਹੁੰਚ 'ਚ ਆਏ ਕਈ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਵਮੇਘਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਤੁਰਗਾਨ੍ਗਜਾਃ । ਪਾਦੈਰੇਵ ਵਿਮृਦ੍ਗਨ੍ਤਿ ਮਤ੍ਤਾਃ ਕਨਕਭੂषਣਾਃ
ਹਾਥੀ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਸਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਾਠ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇष੍ਵਪਿ ਚ ਵਾਰਣਾਃ। ਪ੍ਰਾਸੈਰ੍ਵਿਨਿਹਤਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਨੇਦੁਃ ਪਰਮਾਤੁਰਾਃ
ਜਦ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਘੰਟੇ ਵੱਜੇ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਭਾਲਾਂ ਵੱਜੀਆਂ, ਕੁਝ ਹਾਥੀ ਭਾਲਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਪਏ।
ਸਾਸ਼੍ਵਾਰੋਹਾਨ੍ਹਯਾਨ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦੁਨ੍ਮਥ੍ਯ ਵਰਵਾਰਣਾਃ । ਸਹਸਾ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਕੁਲੇ ਭੈਰਵੇ ਸਤਿ
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੜਬੜ ਵਿਚ, ਅਚਾਨਕ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾਸ਼੍ਵਾਰੋਹਾਨ੍ਵਿषਾਣਾਗ੍ਰੈਰੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਤੁਰਗਾਨ੍ਗਜਾਃ । ਰਥੌਘਾਨਭਿਮृਦ੍ਗਨ੍ਤਃ ਸਧ੍ਵਜਾਨਭਿਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਝੰਡਾ ਫੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਾਦਤਿਮਦਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਗਜਾਃ । ਸਾਸ਼੍ਵਾਰੋਹਾਨ੍ਹਯਾਞ੍ਜਘ੍ਨੁਃ ਕਰੈਃ ਸਚਰਣੈਸ੍ਤਥਾ
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਘਮੰਡ ਤੇ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵਾਰੋਹੈਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਹਸ੍ਤਿਸਾਦਿਭਿਰੇਵ ਚ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਨੇषੁ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵष੍ਵਭਿ ਚ ਵਾਰਣਾਨ੍ । ਆਸ਼ੁਗਾ ਵਿਮਲਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਃ ਸਂਪੇਤੁਰ੍ਭੁਜਗੋਪਮਾਃ
ਘੋੜਸਵਾਰ ਤੇ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਵੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼, ਸਾਫ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਰਾਸ਼੍ਵਕਾਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਲੌਹਾਨਿ ਕਵਚਾਨਿ ਚ। ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਵਿਮਲਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋ ਵੀਰਬਾਹੁਭਿਰਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ, ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਵਚ ਚੀਰ ਕੇ, ਸਾਫ ਭਾਲਾਂ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ।
ਮਹੋਲ੍ਕਕਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਘੋਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਦ੍ਵੀਪਿਚਰ੍ਮਾਵਨਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਚ੍ਛਦੈਰਪਿ
ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਚੀਤੇ ਤੇ ਬਾਘ ਦੇ ਚਮੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਿਕੋਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਲੈਃ ਖਙ੍ਗੈਰਭਿਜਧ੍ਨੁਃ ਪਰਾਨ੍ਰਣੇ । ਅਭਿਪ੍ਲੁਤਮਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਮੇਕਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਵਦਾਰਿਤਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਡ ਕੇ, ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਚੀਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਃ ਸਂਪੇਤੁਃ ਖਙ੍ਗਚਰ੍ਮਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ। ਕੇਚਿਦਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਰਿਣਃ ਸਾਸ਼੍ਵਾਨਪਿ ਰਥਾਨ੍ਕਰੈਃ
ਉਹ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਢਾਲਾਂ ਤੇ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਵੇਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੌੜ ਪਏ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਾਥੀਂ ਹੀ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਕਰ੍षਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਪੇਤੁਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਬ੍ਦਗਾਃ। ਸ਼ਙ੍ਕੁਭਿਰ੍ਦਾਰਿਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸਂਭਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜ ਪਏ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਗਏ, ਕੁਝ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚਿਰੇ ਗਏ।
ਹਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮृਦਿਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤੁਰਂਗਮੈਃ । ਰਥਨੇਮਿਨਿਕृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਨਿਕृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ
ਕੁਝ ਹਾਥੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲੇ ਗਏ, ਹੋਰ ਘੋੜਿਆਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦੇ ਗਏ; ਕੁਝ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ।
ਵ੍ਯਾਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤ ਨਰਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍। ਪੁਤ੍ਰਾਨਨ੍ਯੇ ਪਿਤॄਨਨ੍ਯੇ ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ
ਮਰਦ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਰੋ ਪਏ, ਰਾਜਾ; ਕੁਝ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ, ਕੁਝ ਪਿਤਾ ਲਈ, ਤੇ ਹੋਰ ਭਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰੀਆਂ ਲਈ।
ਮਾਤੁਲਾਨ੍ਭਾਗਿਨੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਾਨਪਿ ਚ ਸਂਯੁਗੇ । ਵਿਕੀਰ੍ਣਾਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਸੁਬਹਵੋ ਭਗ੍ਨਸਕ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਮਾਮੇ, ਭਾਂਜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ, ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਂਤਾਂ ਵਿਖਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਬਾਹੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਛਿਨ੍ਨੈਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇषੁ ਚ ਵਿਦਾਰਿਤਾਃ । ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਤृषਿਤਾ ਜੀਵਿਤੇਪ੍ਸਵਃ
ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਾਣੀ ਲਈ ਤਰਸਦੇ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ।
ਤृषਾਪਰਿਗਤਾਃ ਕੇਚਿਦਲ੍ਪਸਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਭੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤਾਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮृਗਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਜਲਮ੍
ਕੁਝ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਥੋੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਰੁਧਿਰੌਘਪਰਿਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾਃ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ । ਵ੍ਯਨਿਨ੍ਦਨ੍ਭृਸ਼ਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਗਤਾਨ੍
ਲਹੂ ਦੇ ਵਹੇ ਹੋਏ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਤੇ ਦੁੱਖੀ, ਭਾਰਤ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਬੜੀ ਤੀਖੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਪਰੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਕਯਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਕृਤਵੈਰਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਨੈਵ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਨੈਵ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮਾਰਿष । ਤਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਂਹृष੍ਟਾਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਹੋਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ, ਨਾ ਤਾਂ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਰੋਦੇ, ਮਾਰਿਸ਼ਾ; ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ।
ਆਦਸ਼੍ਯ ਦਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਸ੍ਵਰਦਨਚ੍ਛਦਮ੍ । ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕੁਟਿਲੈਰ੍ਵਕ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੰਦ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ, ਤੇ ਭੰਨੇ ਤੇ ਟੇੜੇ ਭੰਨਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ।
ਅਪਰੇ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਰਾਰ੍ਤਾ ਵ੍ਰਣਪੀਡਿਤਾਃ। ਨਿष੍ਕੂਜਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਦृਢਸਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਹੋਰ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਜਖਮਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਵਿਰਥਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਰਥਮਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਾ ਨਿਪਤਿਤਾਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਣਾ ਵਰਵਾਰਣੈਃ । ਅਸ਼ੋਭਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਸਪੁष੍ਪਾ ਇਵ ਕਿਂਸ਼ੁਕਾਃ
ਹੋਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹੋਏ, ਦੂਜੇ ਦਾ ਰਥ ਲੱਭਦੇ, ਪਰ ਉੱਚੇ ਹਾਥੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਂਬਭੂਵੁਰਨੀਕੇषੁ ਬਹਵੋ ਭੈਰਵਸ੍ਵਨਾਃ। ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਹਾਭੀਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੀਰਵਰਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸੈਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਉਠੀਆਂ, ਜਦ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਿਜਘਾਨ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਰਣੇ। ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਯੋ ਮਾਤੁਲਂ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯਂ ਚਾਪਿ ਮਾਤੁਲਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ; ਮਾਮਾ ਨੇ ਭਾਂਜੇ ਨੂੰ ਤੇ ਭਾਂਜੇ ਨੇ ਮਾਮਾ ਨੂੰ।
ਸਖਾ ਸਖਾਯਂ ਚ ਤਥਾ ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਬਾਨ੍ਧਵਂ ਤਥਾ। ਏਵਂ ਯੁਯੁਧਿਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ
ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਇੱਥੇ ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਥਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦੇ ਭਯਾਨਕੇ । ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਹਿਨੀ ਸਮਕਮ੍ਪਤ
ਜਦ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕੰਬੀ।
ਕੇਤੁਨਾ ਪਞ੍ਚਤਾਰੇਣ ਤਾਲੇਨ ਭਾਰਤਰ੍षਭ । ਰਾਜਤੇਨ ਮਹਾਬਾਹੁਰੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੇਨ ਮਹਾਰਥੇ । ਬਭੌ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਇਵ ਮੇਰੁਣਾ
ਪੰਜ ਨੁਕਤੇ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਰਥੀ ਨੇ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਰਾਜਾ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਤਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣਭੂਯਿष੍ਠਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਦਾਰੁਣੇ। ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਥਾ ਰੌਦ੍ਰੇ ਮਹਾਵੀਰਵਰਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਉਹ ਦਿਨ, ਜਦ ਅਧਿਕ ਤਪਹਿਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਮੁਖਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਃ। ਭੀष੍ਮਂ ਜੁਗੁਪੁਰਾਸਾਦ੍ਯ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ
ਦੁਰਮੁਖ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ — ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ — ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਏਤੈਰਤਿਰਥੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਾਨਿ ਵਿਜਗਾਹੇ ਮਹਾਰਥਃ
ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਘੁਸ ਗਿਆ।