ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਦ੍ਧੋਰਰੂਪਂ ਵਿਸ਼ਾਂਤੇ । ਦਾਰਯੇਤਾਂ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਪਰਾਜਿਤੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਜੈਤ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਥਵਾਰਣਵਾਜਿਨਾਮ੍ । ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਚ ਸਮਰੇ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਸਂਕੁਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ, ਰਥੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੁੰਦ ਲੜਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਨ੍ਮਧੁਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਜੰਗ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੀ, ਪਰ ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਗਜੋ ਗਜੇਨ ਸਮਰੇ ਰਥਿਨਂ ਚ ਰਥੀ ਯਯੌ । ਅਸ਼੍ਵੋऽਸ਼੍ਵਂ ਸਮਭਿਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਪਦਾਤਿਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਨਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਹਾਥੀ ਨਾਲ, ਰਥੀ ਰਥੀ ਨਾਲ, ਘੋੜਾ ਘੋੜੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਪੈਦਲ ਪੈਦਲ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਵ੍ਯਾਕੁਲਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਸਮਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯੇਤਰੇਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਥੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਉਲਝਣ ਭਰੀ ਲੜਾਈ ਛਿੜ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚਾਰਣਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਤਦ੍ਰਣਂ ਘੋਰਂ ਦੇਵਾਸੁਰਸਮਂ ਭੁਵਿ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿਧ ਅਤੇ ਗਾਇਨਹਾਰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਗਾਇਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦਨ੍ਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚਾਪਿ ਮਾਰਿष। ਅਸ਼੍ਵੌਘਾਃ ਪੁਰੁषੌਘਾਸ਼੍ਚ ਵਿਪਰੀਤਂ ਸਮਾਯਯੁਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆ ਮਿਲੀ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਥਵਾਰਣਪਤ੍ਤਯਃ । ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰ, ਹੇ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਸਨ।
ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਪਦਾਤਿਨਾਮ੍ । ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦਂ ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧਾਨਿ ਤਤ੍ਤੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਲੱਖਾਂ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਬੇਲਗਾਮ ਹੋ ਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਨ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤਰਂ ਜਜ੍ਞੇ ਪਿਤਾ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮੌਰਸਮ੍ । ਨ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਯਂ ਨ ਚ ਮਾਤੁਲਃ
ਉਥੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਜਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ; ਨਾ ਭਰਾ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਨਾ ਮਾਮਾ ਭਾਣਜੇ ਨੂੰ।
ਨ ਮਾਤੁਲਂ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯੋ ਨ ਸਖਾਯਂ ਸਖਾ ਤਥਾ। ਆਵਿष੍ਟਾ ਇਵ ਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਨਾ ਭਾਣਜਾ ਮਾਮੇ ਨੂੰ, ਨਾ ਮਿੱਤਰ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਸੀ; ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਕੌਰਵ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਰਥਾਨੀਕਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਕੇਚਿਦਭ੍ਯਪਤਨ੍ਰਥੈਃ । ਅਭਜ੍ਯਨ੍ਤ ਯੁਗੈਰੇਵ ਯੁਗਾਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਰਥਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਟਕਰਾ ਕੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਰਥੇषਾਸ਼੍ਚ ਰਤੇषਾਭਿਃ ਕੂਰਾ ਰਥਕੂਬਰੈਃ। ਸਂਗਤੈਃ ਸਹਿਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਘਾਂਸਵਃ
ਕੁਝ ਜਣੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ, ਰਥ ਨਾਲ ਰਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਤੇ ਡੱਬੇ ਫਸਾ ਕੇ, ਨੇੜੇ ਨੇੜੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨ ਸ਼ੇਕੁਸ਼੍ਚਲਿਤੁਂ ਕੇਚਿਤ੍ਸਨ੍ਨਿਪਤ੍ਯ ਰਥਾ ਰਥੈਃ । ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਮਹਾਕਾਯਾਃ ਸਨ੍ਨਿਪਤ੍ਯ ਗਜਾ ਗਜੈਃ
ਕੁਝ ਰਥ, ਹੋਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ, ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ; ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਹੋਰ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ, ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰੁਕ ਗਏ।
ਬਹੁਧਾ ਦਾਰਯਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਵਿषਾਣੈਰਿਤਰੇਤਰਮ੍। ਸਤੋਰਣਪਤਾਕੈਸ਼੍ਚ ਵਾਰਣਾ ਵਰਵਾਰਣੈਃ
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਗੁੰਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਾਥੀ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਭਿਸृਤ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਗਜੈਃ । ਦਨ੍ਤੈਰਭਿਹਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ ਪਰਮਾਤੁਰਾਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਦੌੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਦਰਦ ਨਾਲ ਚੀਕ ਪਾਉਂਦੇ।
ਅਭਿਨੀਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਭਿਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਙ੍ਕੁਸ਼ਸਮਾਹਤਾਃ। ਅਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਸਂਮੁਖਾਭਿਮੁਖਾ ਯਯੁਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਨਾ ਟੁੱਟੇ ਉਹ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਵਧਦੇ।
ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨੈਰਪਿ ਸਂਸਕ੍ਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਗਜਾਃ । ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਵਨ੍ਨਿਨਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਜਦੋਂ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਫਸ ਗਏ, ਤੇ ਕਾਂਜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਦੇ ਹੋਏ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖਾਃ । ऋषਿਤੋਮਰਨਾਰਾਚੈਰ੍ਨਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧਾ ਵਰਵਾਰਣਾਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਏ ਹੋਏ ਹਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਨ ਤੇ ਮੂੰਹ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਭਾਲਿਆਂ, ਬਾਣਾਂ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ।
ਪ੍ਰਣੇਦੁਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਮਾਣੋ ਨਿਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਗਤਾਸਵਃ। ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਦਿਸ਼ਃ ਕੇਚਿਨ੍ਨਦਨ੍ਤੋ ਭੈਰਵਾਨ੍ਰਵਾਨ੍
ਕੁਝ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਅੰਦਰੋਂ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਉਹ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰ ਗਏ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਗਜਾਨਾਂ ਪਾਦਰਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ । ऋष੍ਟਿਭਿਸ਼੍ਚ ਧਨੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲੈਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਚੌੜੇ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਹਮਲੇ ਕਰਦੇ, ਭਾਲਿਆਂ, ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁਹਾਡੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗਦਾਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਃ ਸਤੋਮਰੈਃ । ਆਯਸੈਃ ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਸ੍ਤਿਰਂਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਲੈ ਸ਼ਿਤੈਃ
ਉਹ ਗਦਿਆਂ, ਮੁਸਲਾਂ, ਗੋਪਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਗृਹੀਤੈਃ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾ ਦ੍ਰਵਮਾਣਾਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਘਾਂਸਵਃ
ਉੱਚੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਇधर-ਉਧਰ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਰਾਜਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਃ ਸਂਸਿਕ੍ਤਾ ਨਰਸ਼ੋਣਿਤੈਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਧਾਵਤਾਮ੍
ਤਲਵਾਰਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਅਵਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਵਧੂਤਾਨਾਮਸੀਨਾਂ ਵੀਰਬਾਹੁਭਿਃ । ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪਤਤਾਂ ਪਰਮਰ੍ਮਸੁ
ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀਆਂ ਤੇ ਘੁੰਮਾਈਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਜਦ vital ਜਗ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਵੱਜ ਕੇ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ।
ਗਦਾਮੁਸਲਰੁਗ੍ਣਾਨਾਂ ਭਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਵਰਾਸਿਭਿਃ । ਦਨ੍ਤਿਦਨ੍ਤਾਵਭਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਮृਦਿਤਾਨਾਂ ਚ ਦਨ੍ਤਿਭਿਃ
ਗਦਾ ਤੇ ਮੁਸਲ ਤੋੜੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦੰਦ ਵਿੱਢੇ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਨਰੌਘਾਣਾਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤਾਮਿਤਰੇਤਰਮ੍ । ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੁਰ੍ਦਾਰੁਣਾ ਵਾਚਃ ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਮਿਵ ਭਾਰਤ
ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿਚ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਭਾਰਤ।
ਹਯੈਰਪਿ ਹਯਾਰੋਹਾਸ਼੍ਚਾਮਰਾਪੀਡਧਾਰਿਭਿਃ । ਹਂਸੈਰਿਵ ਮਹਾਵੇਗੈਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਵਿਦ੍ਰੁਤਾਃ
ਘੋੜਸਵਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚਮਰ ਫੈਨ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੈਰਦੇ ਹਨ।
ਤੈਰ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਸਾ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਵਿਭੂषਣਾਃ । ਆਸ਼ੁਗਾ ਵਿਮਲਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਃ ਸਂਪੇਤੁਰ੍ਭੁਜਗੋਪਮਾਃ
ਉਹ ਯੋਧੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਤੇਜ਼, ਸਾਫ ਤੇ ਚੁਸਤ ਭਾਲਾਂ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵੈਰਗ੍ਨ੍ਯਜਵੈਃ ਕੇਚਿਦਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਮਹਤੋ ਰਥਾਤ੍ । ਸ਼ਿਰਾਂਸ੍ਯਾਦਦਿਰੇ ਵੀਰਾ ਰਥਿਨਾਮਸ਼੍ਵਸਾਦਿਨਃ
ਕਈ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਡ ਕੇ, ਰਥਸਵਾਰਾਂ ਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਸਨ।