ਆਰ੍ਜੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਹਯਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਃ । ਨਨਾਦ ਬਲਵਾਨ੍ਨਾਦਂ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਰਯਤ੍
ਅਰਜੁਨ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਫੌਜ ਭਰ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇਃ ਸਮਰੇ ਹਯਾਨ੍। ਨਿਜਘਾਨ ਗਦਾਗ੍ਰੇਣ ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਗਦਾ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਫਿਰ ਜੰਗ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ।
ਵਿਨ੍ਦਾਨਿਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਸਸੇਨਂ ਸਸੁਤਂ ਵੀਰਂ ਸਂਸਸ?ਞ੍ਜਤੁਰਾਹਵੇ
ਵਿੰਧਾ ਅਤੇ ਅਨੁਵਿੰਧਾ, ਅਵੰਤ ਦੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਤਯੋਰ੍ਘੋਰਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਅਯੁਧ੍ਯੇਤਾਂ ਸ੍ਥਿਰੌ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਸਹ
ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਅਜੀਬ ਨਜ਼ਾਰਾ ਵੇਖਿਆ: ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੌਰਤ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਡਟ ਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਨੁਵਿਨ੍ਦਸ੍ਤੁ ਗਦਯਾ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਮਤਾਡਯਤ੍। ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਤਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤੈਰਵਾਕਿਰਤ੍
ਅਨੁਵਿੰਧਾ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਨ੍ਦਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਾਯਕੈਃ । ਸ ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਵਿੰਧਾ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਵਿੰਧਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਵਾਰਿਆ; ਇਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਵਾਕਈ ਅਜੀਬ ਸੀ।
ਕੇਕਯਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਮਾਰਿष । ਸਸੈਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸਸੈਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਯੋਧਯਾਮਾਸੁਰਾਹਵੇ
ਕੈਕੈ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ ਅਤੇ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜੇ।
ਵੀਰਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈਰਾਟਿਂ ਰਥਸਤ੍ਤਮਮ੍ । ਉਤ੍ਤਰਂ ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਵੀਰਬਾਹੁ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਉੱਤਰ ਉੱਤੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਉਤ੍ਤਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਂ ਵੀਰਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਚੇਦਿਰਾਟ੍ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨੁਲੂਕਂ ਸਮਭਿਦ੍ਰਵਤ੍
ਉੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਵੀਰ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਲੂਕਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੈਵ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਉਲੂਕਂ ਸਮਵਿਦ੍ਧ੍ਯਤ । ਉਲੂਕਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਂ ਬਾਣੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਲੋਮਵਾਹਿਭਿਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਲੂਕਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ, ਮਾਸ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਦ੍ਧੋਰਰੂਪਂ ਵਿਸ਼ਾਂਤੇ । ਦਾਰਯੇਤਾਂ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਪਰਾਜਿਤੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਜੈਤ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਥਵਾਰਣਵਾਜਿਨਾਮ੍ । ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਚ ਸਮਰੇ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਸਂਕੁਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ, ਰਥੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੁੰਦ ਲੜਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਨ੍ਮਧੁਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਤਤ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਜੰਗ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੀ, ਪਰ ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਗਜੋ ਗਜੇਨ ਸਮਰੇ ਰਥਿਨਂ ਚ ਰਥੀ ਯਯੌ । ਅਸ਼੍ਵੋऽਸ਼੍ਵਂ ਸਮਭਿਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਪਦਾਤਿਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਨਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਹਾਥੀ ਨਾਲ, ਰਥੀ ਰਥੀ ਨਾਲ, ਘੋੜਾ ਘੋੜੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਪੈਦਲ ਪੈਦਲ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਵ੍ਯਾਕੁਲਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਸਮਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯੇਤਰੇਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਥੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਉਲਝਣ ਭਰੀ ਲੜਾਈ ਛਿੜ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚਾਰਣਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਤਦ੍ਰਣਂ ਘੋਰਂ ਦੇਵਾਸੁਰਸਮਂ ਭੁਵਿ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿਧ ਅਤੇ ਗਾਇਨਹਾਰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਗਾਇਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦਨ੍ਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚਾਪਿ ਮਾਰਿष। ਅਸ਼੍ਵੌਘਾਃ ਪੁਰੁषੌਘਾਸ਼੍ਚ ਵਿਪਰੀਤਂ ਸਮਾਯਯੁਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆ ਮਿਲੀ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਥਵਾਰਣਪਤ੍ਤਯਃ । ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰ, ਹੇ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਸਨ।
ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਪਦਾਤਿਨਾਮ੍ । ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦਂ ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧਾਨਿ ਤਤ੍ਤੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਲੱਖਾਂ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਬੇਲਗਾਮ ਹੋ ਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਨ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤਰਂ ਜਜ੍ਞੇ ਪਿਤਾ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮੌਰਸਮ੍ । ਨ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਯਂ ਨ ਚ ਮਾਤੁਲਃ
ਉਥੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਜਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ; ਨਾ ਭਰਾ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਨਾ ਮਾਮਾ ਭਾਣਜੇ ਨੂੰ।
ਨ ਮਾਤੁਲਂ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯੋ ਨ ਸਖਾਯਂ ਸਖਾ ਤਥਾ। ਆਵਿष੍ਟਾ ਇਵ ਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਨਾ ਭਾਣਜਾ ਮਾਮੇ ਨੂੰ, ਨਾ ਮਿੱਤਰ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਸੀ; ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਕੌਰਵ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਰਥਾਨੀਕਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਕੇਚਿਦਭ੍ਯਪਤਨ੍ਰਥੈਃ । ਅਭਜ੍ਯਨ੍ਤ ਯੁਗੈਰੇਵ ਯੁਗਾਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਰਥਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਟਕਰਾ ਕੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਰਥੇषਾਸ਼੍ਚ ਰਤੇषਾਭਿਃ ਕੂਰਾ ਰਥਕੂਬਰੈਃ। ਸਂਗਤੈਃ ਸਹਿਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਘਾਂਸਵਃ
ਕੁਝ ਜਣੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ, ਰਥ ਨਾਲ ਰਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਤੇ ਡੱਬੇ ਫਸਾ ਕੇ, ਨੇੜੇ ਨੇੜੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨ ਸ਼ੇਕੁਸ਼੍ਚਲਿਤੁਂ ਕੇਚਿਤ੍ਸਨ੍ਨਿਪਤ੍ਯ ਰਥਾ ਰਥੈਃ । ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤੁ ਮਹਾਕਾਯਾਃ ਸਨ੍ਨਿਪਤ੍ਯ ਗਜਾ ਗਜੈਃ
ਕੁਝ ਰਥ, ਹੋਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ, ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ; ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਹੋਰ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ, ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰੁਕ ਗਏ।
ਬਹੁਧਾ ਦਾਰਯਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਵਿषਾਣੈਰਿਤਰੇਤਰਮ੍। ਸਤੋਰਣਪਤਾਕੈਸ਼੍ਚ ਵਾਰਣਾ ਵਰਵਾਰਣੈਃ
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਗੁੰਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਾਥੀ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਭਿਸृਤ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਗਜੈਃ । ਦਨ੍ਤੈਰਭਿਹਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ ਪਰਮਾਤੁਰਾਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਦੌੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਦਰਦ ਨਾਲ ਚੀਕ ਪਾਉਂਦੇ।
ਅਭਿਨੀਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਭਿਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਙ੍ਕੁਸ਼ਸਮਾਹਤਾਃ। ਅਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਸਂਮੁਖਾਭਿਮੁਖਾ ਯਯੁਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਨਾ ਟੁੱਟੇ ਉਹ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਵਧਦੇ।
ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨੈਰਪਿ ਸਂਸਕ੍ਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਗਜਾਃ । ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਵਨ੍ਨਿਨਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਜਦੋਂ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਫਸ ਗਏ, ਤੇ ਕਾਂਜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਦੇ ਹੋਏ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖਾਃ । ऋषਿਤੋਮਰਨਾਰਾਚੈਰ੍ਨਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧਾ ਵਰਵਾਰਣਾਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਏ ਹੋਏ ਹਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਨ ਤੇ ਮੂੰਹ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਭਾਲਿਆਂ, ਬਾਣਾਂ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ।
ਪ੍ਰਣੇਦੁਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਮਾਣੋ ਨਿਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਗਤਾਸਵਃ। ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਦਿਸ਼ਃ ਕੇਚਿਨ੍ਨਦਨ੍ਤੋ ਭੈਰਵਾਨ੍ਰਵਾਨ੍
ਕੁਝ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਅੰਦਰੋਂ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਉਹ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰ ਗਏ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।