ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਭ੍ਯਾਂ ਵਵृषਾਤੇ ਰਣਾਜਿਰੇ। ਤੌ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਕृਤਿਨੌ ਚਿਤ੍ਰਯੋਧਿਨੌ
ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹ ਦੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਯੋਧੇ—
ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ ਭਾਰਤ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤੁ ਨਕੁਲਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਯ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ, ਭਾਰਤ; ਇਸ ਵੇਲੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਕੁਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਵਿਧ੍ਯਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਮਰ੍ਮਭੇਦਿਭਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤਃ ਕੇਤੁਂ ਸਸ਼ਰਂ ਚ ਸ਼ਰਾਸਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਵਿੜ੍ਹਿਆ; ਪਰ ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਭਾਰਤ । ਅਥੈਨਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਕਾਣਾਂ ਸਮਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ, ਉਹ ਸਭ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ, ਭਾਰਤ; ਫਿਰ ਪਚੀਸ ਛੋਟੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿੜ੍ਹਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਨਕੁਲਸ੍ਯ ਮਹਾਹਵੇ । ਤੁਰਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਿਦੇ ਬਾਣੈਰ੍ਧ੍ਵਜਂ ਚੈਵਾਭ੍ਯਪਾਤਯਤ੍
ਪਰ ਤੇਰਾ ਅਜੈਯ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਨਕੁਲ ਦੇ ਘੋੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਝੰਡਾ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਰ੍ਮੁਖਃ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਯ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਯਤਮਾਨਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਦੁਰਮੁਖ ਨੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸਹਦੇਵ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵਿੜ੍ਹਿਆ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਤਤੋ ਵੀਰੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ੍ਯ ਮਹਾਰਣੇ। ਸ਼ਰੇਣ ਭृਤਸ਼ੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਾਰਥਿਮ੍
ਫਿਰ ਸਹਦੇਵ, ਉਹ ਵੀਰ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦੁਰਮੁਖ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਮਰੇ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦੌ । ਤ੍ਰਾਸਯੇਤਾਂ ਸ਼ਰੈਰ੍ਘੋਰੈਃ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤੈषਿਣੌ
ਉਹ ਦੋਨਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ, ਹਮਲੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ।
ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਮਦ੍ਰਰਾਜਾਨਮਭ੍ਯਯਾਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਸ਼੍ਚਾਪਂ ਦ੍ਵਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਮਾਰਿष
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਰਾਜਾ ਖੁਦ ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਆਇਆ; ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਮਾਨਯੋਗ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਦਾ ਧਨੁ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਪਾਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਵੇਗਵਦ੍ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਨੇ ਹੋਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਧਨੁ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਿष੍ਠ ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਦਰਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!'
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਮਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਭਾਰਤ। ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਰਾਸੁਕਰਣਂ ਦृਢਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਡੋਣੇ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ, ਤੇ ਡੋਣੇ ਨੇ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਤ੍ਰਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍ । ਸ਼ਰਂ ਚੈਵ ਮਹਾਘੋਰਂ ਕਾਲਦਣ੍ਡਮਿਵਾਪਰਮ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ ਡੋਣੇ ਨੇ ਪਾਂਚਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿੰਨ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਸੰਡੇ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਸੋऽਸ੍ਯ ਕਾਯੇ ਨ੍ਯਮਞ੍ਜਤ। ਅਥਾਨ੍ਯਦ੍ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਸਾਯਕਾਂਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਸ ਤੀਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ; ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਦ੍ਰੋਣਂ ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਂਯੁਗੇ । ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਸ਼ੁਭृਸ਼ਂ ਰਣਮ੍
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡੋਣੇ ਨੂੰ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਂ ਰਣੇ ਸ਼ਙ੍ਖੋ ਰਭਸਂ ਰਭਸੋ ਯੁਧਿ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਮਹਾਰਾਜ ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸ਼ੰਖ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੌਮਦੱਤੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!'
ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵੀਰੋ ਨਿਰ੍ਬਿਭੇਦ ਰਣੇ ਭੁਜਮ੍ । ਸਮਦਤ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਜਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ੇ ਸਮਾਹਨਤ੍
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਬਾਂਹ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੌਮਦੱਤੀ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ੰਖ ਨੂੰ ਗਲ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ।
ਤਯੋਸ੍ਤਦਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਘੋਰਰੂਪਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਦृਪ੍ਤਯੋਃ ਸਮਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰਿਵ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਬਾਹ੍ਲੀਕਂ ਤੁ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਰੂਪੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਰ੍ਮਹਾਰਥਃ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਬਾਹਲੀਕਾ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ੍ਤੁ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਧृष੍ਟਕੇਤੁਮਮਰ੍षਣਃ । ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਤ੍ਸਿਂਹਨਾਦਮਥਾਨਦਤ੍
ਪਰ ਬਾਹਲੀਕਾ, ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਿਆ।
ਚੇਦਿਰਾਜਸ੍ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਾਹ੍ਲੀਕਂ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਮਰੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਮਤ੍ਤੋ ਮਤ੍ਤਮਿਵ ਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਾਹਲੀਕਾ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਥਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਸ਼ੇ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਦੂਜੇ ਨਸ਼ੇ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵਿੱਥਦਾ ਹੈ।
ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਨਰ੍ਦਨ੍ਤੌ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਸਮੀਯਤੁਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਵਙ੍ਗਾਰਵਬੁਧਾਵਿਵ
ਉਥੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਜਲਦੇ ਕੋਲੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਰੌਦ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਂ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ । ਅਲਮ੍ਬੁਸਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦਿਯਾਦ੍ਬਲਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਇਵਾਹਵੇ
ਘਟੋਤਕਚ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਲੰਬੁਸਾ ਵੱਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦੌੜਿਆ।
ਘਟੋਤ੍ਕਚਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਨਵਤ੍ਯਾ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਸ ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਥਿਆ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ।
ਅਲਮ੍ਬੁਸਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਭੈਮਸੇਨਿਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਬਹੁਧਾ ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਪਰ ਅਲੰਬੁਸਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਰ ਵਿੱਥਿਆ।
ਵ੍ਯਭ੍ਰਾਜੇਤਾਂ ਤਤਸ੍ਤੌ ਤੁ ਸਂਯੁਗੇ ਸ਼ਰਵਿਕ੍ਸ਼ਤੌ। ਯਥਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਬਲਸ਼ਕ੍ਰੌ ਮਹਾਬਲੌ
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਤੇ ਬਲੀ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੌਣਿਮਭ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਬਲੀ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਦਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਡੋਣੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ; ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਾਚੇਨ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਭृਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਹ੍ਯਕਮ੍ਪਯਤ੍ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡ੍ਯਪਿ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਮਤਾਡਯਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੀਖੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਿੱਥ ਕੇ ਕਾਂਪਾ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਡੋਣੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ।
ਸਾਯਕੇਨ ਸੁਪੀਤੇਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਨਿਸ਼ਿਤੇਨ ਚ। ਤੌ ਜਘ੍ਨਤੁਸ੍ਤਦਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਮृਧੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਯੋਧੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਂ ਵਿਰਾਟੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਵਾਹਿਨੀ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵੀਰਾਟ ਨੇ, ਰਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰ ਭਗਦੱਤ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਰਾਜਨ, ਤੇ ਫਿਰ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।