ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਭੂਯਸ੍ਤਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਪੁਨਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇਨ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੁੜ ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਦ੍ਰੋਣਮਭਿਵਾਦ੍ਯਾਥ ਕृਤ੍ਵਂ ਚਾਭਿਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਉਵਾਚ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਮਾਤ੍ਮਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਵਚਃ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਭਗਵਨ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਵਿਗਿਤਕਲ੍ਮषਃ । ਕਥਂ ਜਯੇ ਰਿਪੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲੜਾਂਗਾ। ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਾਂ।
ਯਦਿ ਮਾਂ ਨਾਭਿਗਚ੍ਛੇਥਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਸ਼ਪੇਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪਰੀਭਾਵਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪੂਰੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਲਈ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿਆਂ।
ਤਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ। ਅਨੁਜਾਨਾਮਿ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਵਿਜਯਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਨਿਰਮਲ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਲੜ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਕਰਵਾਣਿ ਚ ਤੇ ਕਾਮਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਮਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਗਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯੁਦ੍ਧਾਦਨ੍ਯਤ੍ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੇਰੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ; ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ। ਮਹਾਰਾਜ, ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਅਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪੁਰੁषੋ ਦਾਸੋ ਦਾਸਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਥੋ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਬਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮ੍ਯਰ੍ਥੇਨ ਕੌਰਵੈਃਕ
ਇਨਸਾਨ ਧਨ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹੈ; ਧਨ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨੌਕਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ—ਮੈਂ ਧਨ ਕਰਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯੇਤਤ੍ਕ੍ਲੀਬਵਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯੁਦ੍ਧਾਦਨ੍ਯਤ੍ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇऽਹਂ ਕੌਰਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਤਵਾਸ਼ਾਸ੍ਯੋ ਜਯੋ ਮਯਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੱਗੇ—ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੜਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰੱਖ।
ਜਯਮਾਸ਼ਾਸ੍ਸ੍ਵ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਵ ਚ ਮਦ੍ਧਿਤਮ੍। ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਕੌਰਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਰ ਏष ਵृਤੋ ਮਯਾ
ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇ; ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੜ, ਇਹੀ ਵਰ ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਤੇ ਵਿਜਯੋ ਰਾਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਹਰਿਸ੍ਤਵ । ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਮਭਿਜਾਨਾਮਿ ਰਣੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਵਿਜੇष੍ਯਸਿ
ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹਰਿ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।
ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਯਤਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ। ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਗਚ੍ਛ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਪृਚ੍ਛ ਮਾਂ ਕਿਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ। ਲੜ, ਜਾ, ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤ—ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?
ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਯਨ੍ਮੇऽਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਕਥਂ ਜਯੇਯਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭਵਨ੍ਤਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸੁਣ: ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜੈ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਨ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਵਿਜਯਸ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਣੇ। ਮਮਾਸ਼ੁ ਨਿਧਨੇ ਰਾਜਨ੍ਯਤਸ੍ਵ ਸਹ ਸਦਰੈਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੜਦਾ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ; ਮੇਰੀ ਤੇਜ਼ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਹਨ੍ਤ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਧੋਪਾਯਂ ਵਦਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਚਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੈष ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਮਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸ; ਅਚਾਰਯਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ।
ਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਤਾਤ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੋ ਮਾਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੌਘਵਰ੍षਿਣਮ੍
ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਰ ਸਕੇ।
ऋਤੇ ਪ੍ਰਾਯਗਤਂ ਰਜਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਚੇਤਨਮ੍ । ਹਨ੍ਯਾਨ੍ਮਾਂ ਯੁਧਿ ਯੋਧਾਨਾਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਸਿਵਾਏ ਜਦ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ ਹੋ ਜਾਵਾਂ, ਰਾਜਾ, ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਵਾਂ—ਤਾਂ ਹੀ ਯੋਧੇ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਾਹਂ ਰਣੇ ਜਹ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਦਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਪਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰੁषਾਦੇਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਤਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਤਬ ਹੀ ਛੱਡਾਂਗਾ ਜਦ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਦੁਖਦਾਈ ਗੱਲ ਸੁਣਾਂ; ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਬੰਦੇ ਦੇ ਬਚਨ 'ਤੇ, ਇਹ ਸੱਚ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਅਨੁਮਾਨ੍ਯ ਤਮਾਚਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛਾਰਦ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਗੱਲ ਬਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਬੁਧੀਮਾਨੀ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਚਾਰਯਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਕृਪਂ ਰਾਜਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਉਵਾਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਤਮਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ, ਵਾਕ-ਕਲਾ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਅਨੁਮਾਨਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇऽਹਂ ਗੁਰੋ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਃ । ਜਯੇਯਂ ਚ ਰਿਪੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਰੂ; ਮੈਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲੜਾਂਗਾ, ਤੇਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਾਂ।
ਯਦਿ ਮਾਂ ਨਾਭਿਗਚ੍ਛੇਥਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਸ਼ਪੇਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪਰੀਭਾਵਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿਆਂ।
ਅਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪੁਰੁषੋ ਦਾਸੋ ਦਾਸਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਥੋ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ । ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਬਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮ੍ਯਰ੍ਥੇਨ ਕੌਰਵੈਃ
ਇਨਸਾਨ ਧਨ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹੈ; ਧਨ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨੌਕਰ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜਾ; ਮੈਂ ਧਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਤੇषਾਮਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ । ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਲੀਬਵਦ੍ਬ੍ਰੂਯਾਂਯੁਦ੍ਧਾਦਨ੍ਯਤ੍ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਲੜਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਰ-ਹੀਣ ਆਖਾਂਗਾ—ਜੰਗ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਹਨ੍ਤ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤੇ ਤਸ੍ਮਾਦਾਚਾਰ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਮੇ ਵਚਃ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤੋ ਰਾਜਾ ਨੋਵਾਚ ਗਤਚੇਤਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਅਚਾਰਯਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।
ਤਂ ਗੌਤਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯਾਸ੍ਯ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਅਵਧ੍ਯੋऽਹਂ ਮਹੀਪਾਲ ਯਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਜਯਮਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਗੌਤਮ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਮੈਂ ਅਮਰ ਹਾਂ, ਮਹੀਪਾਲ; ਲੜ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।'
ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤੇऽਭਿਗਮੇਨਾਹਂ ਜਯਂ ਤਵ ਨਰਾਧਿਪ । ਆਸ਼ਾਸਿष੍ਯੇ ਸਦੋਤ੍ਥਾਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਅਨੁਮਾਨ੍ਯ ਕृਪਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਯੇਨ ਮਦ੍ਰਰਾਟ੍
ਇਹ ਗੌਤਮ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸ ਸ਼ਲ੍ਯਮਭਿਵਾਦ੍ਯਾਥ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਭਿਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਉਵਾਚ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਮਾਤ੍ਮਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਵਚਃ
ਉਹ ਸ਼ਲਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਲਈ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਅਨੁਮਾਨਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਃ । ਜਯੇਯਂ ਨੁ ਪਰਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਨਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਿਪੂਨ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਡਰਾਉਣੇ; ਮੈਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲੜਾਂਗਾ—ਰਾਜਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਵੇਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਾਂ।