ਪ੍ਰੀਤੋऽਹਂ ਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਜਯਮਾਪ੍ਨੁਹਿ ਪਾਣ੍ਡਵ । ਯਤ੍ਤੇऽਭਿਲषਿਤਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਤਦਵਾਪ੍ਨੁਹਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ; ਜੰਗ ਕਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ, ਪਾਂਡਵ। ਜੋ ਹੋਰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ।
ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਚ ਵਰਃ ਪਾਰ੍ਥ ਕਿਮਸ੍ਮਤ੍ਤੋऽਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਏਵਂ ਗਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਪਰਾਜਯਃ
ਵਰ ਲੈ ਲੈ, ਪਾਰਥ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਜਿਵੇਂ ਹਾਲਾਤ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ।
ਅਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪੁਰੁषੋ ਦਾਸੋ ਦਾਸਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਥੋ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਬਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮ੍ਯਰ੍ਥੇਨ ਕੌਰਵੈਃ
ਇਨਸਾਨ ਧਨ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹੈ; ਧਨ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨੌਕਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ; ਮੈਂ ਧਨ ਕਰਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਲੀਬਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ । ਭृਤੋऽਸ੍ਤ੍ਮ੍ਯਰ੍ਥੇਨ ਕੌਰਵ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਾਦਨ੍ਯਤ੍ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਕੁਰੁ ਘਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਿਹਾ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕੌਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਧਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਜੰਗ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ?
ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਹਿਤੈषੀ ਮਮ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਕੌਰਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਮੈष ਸਤਤਂ ਵਰਃ
ਮੇਰੇ ਭਲਾਈ ਦੀ ਸਦਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਲਵਾਨ ਬੀਰ, ਮੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇ। ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੜ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਵਰ ਹੈ।
ਰਾਜਨ੍ਕਿਮਤ੍ਰ ਸਾਹ੍ਯਂ ਤੇ ਕਰੋਮਿ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਕਾਮਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਪਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਤ੍ਤੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਦੂਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਂ ਲੜਾਂਗਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਦੱਸ।
ਕਥਂ ਜਯੇਯਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭਵਨ੍ਤਮਪਰਾਜਿਤਮ੍। ਏਤਨ੍ਮੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯ ਹਿਤਂ ਯਦਿ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਰਹੇ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਾਂ? ਜੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਭਲਾਈ ਜਾਂ ਲਾਭ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇ।
ਨੈਨਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯੋ ਮਾਂ ਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤਮਾਹਵੇ। ਵਿਜਯੇਤ ਪੁਮਾਨ੍ਕਸ਼੍ਤਿਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਪਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਜਿੱਤ ਸਕੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਹਨ੍ਤ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਿਤਾਮਹ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਵਧੋਪਾਯਂ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸਮਰੇ ਪਰੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਤਾਮਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ—ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸ।
ਨ ਸ੍ਮ ਤਂ ਤਾਤ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਰੇ ਯੋ ਜਯੇਤ ਮਾਮ੍। ਨ ਤਾਵਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੋऽਪਿ ਪੁਨਰਾਗਮਨਂ ਕੁਰੁ
ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕੇ; ਮੌਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਮੇਰੀ ਵਾਪਸੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਭੂਯਸ੍ਤਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਪੁਨਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇਨ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੁੜ ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਦ੍ਰੋਣਮਭਿਵਾਦ੍ਯਾਥ ਕृਤ੍ਵਂ ਚਾਭਿਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਉਵਾਚ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਮਾਤ੍ਮਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਵਚਃ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਭਗਵਨ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਵਿਗਿਤਕਲ੍ਮषਃ । ਕਥਂ ਜਯੇ ਰਿਪੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲੜਾਂਗਾ। ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਾਂ।
ਯਦਿ ਮਾਂ ਨਾਭਿਗਚ੍ਛੇਥਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਸ਼ਪੇਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪਰੀਭਾਵਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪੂਰੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਲਈ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿਆਂ।
ਤਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ। ਅਨੁਜਾਨਾਮਿ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਵਿਜਯਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਨਿਰਮਲ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਲੜ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਕਰਵਾਣਿ ਚ ਤੇ ਕਾਮਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਮਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਗਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯੁਦ੍ਧਾਦਨ੍ਯਤ੍ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੇਰੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ; ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ। ਮਹਾਰਾਜ, ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਅਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪੁਰੁषੋ ਦਾਸੋ ਦਾਸਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਥੋ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਬਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮ੍ਯਰ੍ਥੇਨ ਕੌਰਵੈਃਕ
ਇਨਸਾਨ ਧਨ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹੈ; ਧਨ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨੌਕਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ—ਮੈਂ ਧਨ ਕਰਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯੇਤਤ੍ਕ੍ਲੀਬਵਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯੁਦ੍ਧਾਦਨ੍ਯਤ੍ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇऽਹਂ ਕੌਰਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਤਵਾਸ਼ਾਸ੍ਯੋ ਜਯੋ ਮਯਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੱਗੇ—ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੜਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾ ਰੱਖ।
ਜਯਮਾਸ਼ਾਸ੍ਸ੍ਵ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਵ ਚ ਮਦ੍ਧਿਤਮ੍। ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਕੌਰਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਰ ਏष ਵृਤੋ ਮਯਾ
ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇ; ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੜ, ਇਹੀ ਵਰ ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਤੇ ਵਿਜਯੋ ਰਾਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਹਰਿਸ੍ਤਵ । ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਮਭਿਜਾਨਾਮਿ ਰਣੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਵਿਜੇष੍ਯਸਿ
ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹਰਿ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।
ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਯਤਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ। ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਗਚ੍ਛ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਪृਚ੍ਛ ਮਾਂ ਕਿਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ। ਲੜ, ਜਾ, ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤ—ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?
ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਯਨ੍ਮੇऽਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਕਥਂ ਜਯੇਯਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭਵਨ੍ਤਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸੁਣ: ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜੈ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਨ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਵਿਜਯਸ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਣੇ। ਮਮਾਸ਼ੁ ਨਿਧਨੇ ਰਾਜਨ੍ਯਤਸ੍ਵ ਸਹ ਸਦਰੈਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੜਦਾ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ; ਮੇਰੀ ਤੇਜ਼ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਹਨ੍ਤ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਧੋਪਾਯਂ ਵਦਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਚਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੈष ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਮਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸ; ਅਚਾਰਯਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ।
ਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਤਾਤ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੋ ਮਾਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੌਘਵਰ੍षਿਣਮ੍
ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਰ ਸਕੇ।
ऋਤੇ ਪ੍ਰਾਯਗਤਂ ਰਜਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਚੇਤਨਮ੍ । ਹਨ੍ਯਾਨ੍ਮਾਂ ਯੁਧਿ ਯੋਧਾਨਾਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਸਿਵਾਏ ਜਦ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ ਹੋ ਜਾਵਾਂ, ਰਾਜਾ, ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਵਾਂ—ਤਾਂ ਹੀ ਯੋਧੇ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਾਹਂ ਰਣੇ ਜਹ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਦਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਪਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰੁषਾਦੇਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਤਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਤਬ ਹੀ ਛੱਡਾਂਗਾ ਜਦ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਦੁਖਦਾਈ ਗੱਲ ਸੁਣਾਂ; ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਬੰਦੇ ਦੇ ਬਚਨ 'ਤੇ, ਇਹ ਸੱਚ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਅਨੁਮਾਨ੍ਯ ਤਮਾਚਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛਾਰਦ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਹ ਗੱਲ ਬਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਬੁਧੀਮਾਨੀ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਚਾਰਯਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਕृਪਂ ਰਾਜਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਉਵਾਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਤਮਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ, ਵਾਕ-ਕਲਾ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।