ਮਨ੍ਮਨਾ ਭਵ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਮਦ੍ਯਾਜੀ ਮਾਂ ਨਮਸ੍ਕੁਰੁ । ਮਾਮੇਵੈष੍ਯਸਿ ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੈਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਃ
ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਲਵੇਂ, ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਭੂਯ ਏਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਮੇ ਪਰਮਂ ਵਚਃ। ਯਤ੍ਤੇऽਹਂ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਾਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਮਹਾਬਾਹੋ, ਫਿਰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਮੇਰਾ ਉੱਚਾ ਬਚਨ ਸੁਣ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਮੇ ਵਿਦੁਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਪ੍ਰਭਵਂ ਨ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਅਹਮਾਦਿਰ੍ਹਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਮੇਰੀ ਉਤਪਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹਾਂ।
ਯੋ ਮਾਮਜਮਨਾਦਿਂ ਚ ਵੇਤ੍ਤਿ ਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਅਸਂਮੂਢਃ ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਅਜਨਮਾ, ਆਦਿ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਮਸਂਮੋਹਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਦਮਃ ਸ਼ਮਃ । ਸੁਖਂ ਦੁਃਖਂ ਭਵੋ ਭਵੋ ਭਯਂ ਚਾਭਯਮੇਵ ਚ
ਬੁੱਧੀ, ਗਿਆਨ, ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ, ਧੀਰਜ, ਸਚ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੁਖ, ਦੁਖ, ਹੋਣਾ-ਨਾ ਹੋਣਾ, ਡਰ ਤੇ ਨਿਡਰਤਾ—
ਅਹਿਂਸਾ ਸਮਤਾ ਤੁष੍ਟਿਸ੍ਤਪੋ ਦਾਨਂ ਯਸ਼ੋऽਯਸ਼ਃ । ਭਵਨ੍ਤਿ ਭਾਵਾ ਭੂਤਾਨਾਂ ਮਤ੍ਤ ਏਵ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਾਃ
ਅਹਿੰਸਾ, ਸਮਤਾ, ਸੰਤੋਖ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਯਸ਼ ਤੇ ਬਦਨਾਮੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਾਵ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਰ੍षਯਃ ਸਪ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵੇ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਨਵਸ੍ਤਥਾ। ਮਦ੍ਭਾਵ ਮਾਨਸਾ ਜਾਤਾ ਯੇषਾਂ ਲੋਕ ਇਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸੱਤ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਚਾਰ ਮਨੂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਏਤਾਂ ਵਿਭੂਤਿਂ ਯੋਗਂ ਚ ਮਮ ਯੋ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਸੋऽਵਿਕਮ੍ਪੇਨ ਯੋਗੇਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਇਹ ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਜੋਗ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਡੋਲ ਜੋਗ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਹਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵੋ ਮਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਭਜਨ੍ਤੇ ਮਾਂ ਬੁਧਾ ਭਾਵਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹਾਂ; ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤਾ ਮਦ੍ਗਤਪ੍ਰਾਣਾ ਬੋਧਯਨ੍ਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਕਥਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਰਮਨ੍ਤਿ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਦੇ ਤੇ ਰਸ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸਤਤਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਜਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਦਦਾਮਿ ਬੁਦ੍ਧਿਯੋਗਂ ਤਂ ਯੇਨ ਮਾਮੁਪਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਦਾ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਬੁੱਧੀ ਜੋਗ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਮੇਵਾਨੁਕਮ੍ਪਾਰ੍ਥਮਹਮਜ੍ਞਾਨਜਂ ਤਮਃ। ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਭਾਵਸ੍ਥੋ ਜ੍ਞਾਨਦੀਪੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੋਈ ਹਨੇਰੀ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਧਾਮ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਭਵਾਨ੍। ਪੁਰੁषਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਦਿਦੇਵਮਜਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਤੂੰ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਪਰਮ ਆਸਰਾ, ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਪੁਰਖ, ਆਦਿ ਦੇਵ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਹੈਂ।
ਆਹੁਸ੍ਤ੍ਵਾਮृषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਤਥਾਕ । ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲੋ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਮੇ
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ, ਵਿਆਸ ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਤੇਮਦृਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਯਨ੍ਮਾਂ ਵਦਸਿ ਕੇਸ਼ਵ । ਨ ਹਿ ਤੇ ਭਗਵਨ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਂ ਵਿਦੁਰ੍ਦੇਵਾ ਨ ਦਾਨਵਾਃ
ਕੇਸ਼ਵਾ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਚਾਈ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਅਸਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਹੀ ਦਾਨਵ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵੇਤ੍ਥ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ। ਭੂਤਭਾਵਨ ਭੂਤੇਸ਼ ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਸ਼ੇषੇਣ ਦਿਵ੍ਯਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਵਿਭੂਤਯਃ । ਯਾਭਿਰ੍ਵਿਭੂਤਿਭਿਰ੍ਲੋਕਾਨਿਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕੇ ਹੋ।
ਕਥਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮਹਂ ਯੋਗਿਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਦਾ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍। ਕੇषੁ ਕੇषੁ ਚ ਭਾਵੇषੁ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯੋऽਸਿ ਭਗਵਨ੍ਮਯਾ
ਹੇ ਯੋਗੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਕਿਹੜੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਚਾਂ?
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਤ੍ਮਨੋ ਯੋਗਂ ਵਿਭੂਤਿਂ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਭੂਯਃ ਕਥਯ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇऽਮृਤਮ੍
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਆਪਣਾ ਯੋਗ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂ detail ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਦੱਸੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦਿਵ੍ਯਾ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਵਿਭੂਤਯਃ । ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਤਃ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤੋ ਵਿਸ੍ਤਰਸ੍ਯ ਮੇ
ਚੰਗਾ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਪਰ ਮੇਰੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਿਸਤਾਰਤਾ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ।
ਅਹਮਾਤ੍ਮਾ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਸ਼ਯਸ੍ਥਿਤਃਕ । ਅਹਮਾਦਿਸ਼੍ਚ ਮਧ੍ਯਂ ਚ ਭੂਤਾਨਾਮਨ੍ਤ ਏਵ ਚ
ਹੇ ਗੁਡਾਕੇਸ਼, ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵੀ ਹਾਂ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਮਹਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਰਵਿਰਂਸ਼ੁਮਾਨ੍। ਮਰੀਚਿਰ੍ਮਰੁਤਾਮਸ੍ਮਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਮਹਂ ਸ਼ਸ਼ੀ
ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹਾਂ, ਚਾਨਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਹਾਂ; ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੀਚੀ ਹਾਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਹਾਂ।
ਵੇਦਾਨਾਂ ਸਾਮਵੇਦੋऽਸ੍ਮਿ ਦੇਵਾਨਾਮਸ੍ਮਿ ਵਾਸਵਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਮਨਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਭੂਤਾਨਾਮਸ੍ਮਿ ਚੇਤਨਾ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਹਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸਵ ਹਾਂ; ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਮਨ ਹਾਂ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਹਾਂ।
ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਂਕਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਵਿਤ੍ਤੇਸ਼ੋ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਵਸੂਨਾਂ ਪਾਵਕਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਮੇਰੁਃ ਸ਼ਿਖਰਿਣਾਮਹਮ੍
ਰੁਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਹਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਾਂ; ਵਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਵਕ ਹਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੂ ਹਾਂ।
ਪੁਰੋਧਸਾਂ ਚ ਮੁਖ੍ਯਂ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਪਾਰ੍ਥ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍। ਸੇਨਾਨੀਨਾਮਹਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਸਰਸਾਮਸ੍ਮਿ ਸਾਗਰਃ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਮਝੋ; ਫੌਜਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਕੰਦ ਹਾਂ, ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਹਾਂ।
ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਭृਗੁਰਹਂ ਗਿਰਾਮਸ੍ਮ੍ਯੇਕਮਕ੍ਸ਼ਰਮ੍। ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਜਪਯਜ੍ਞੋऽਸ੍ਮਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਾਂ ਹਿਮਾਲਯਃ
ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਭ੍ਰਿਗੂ ਹਾਂ, ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਖਰ 'ਓਮ' ਹਾਂ; ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਪ ਯਜਨ ਹਾਂ, ਅਡੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲਾ ਹਾਂ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਃ ਸਰ੍ਵਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਦੇਵਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਨਾਰਦਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥਃ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਕਪਿਲੋ ਮੁਨਿਃ
ਸਭ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਅਸ਼ਵਥ ਰੁੱਖ ਹਾਂ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਹਾਂ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਤਰਰਥ ਹਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਕਪਿਲ ਮੁਨੀ ਹਾਂ।
ਉਚ੍ਚੈਃ ਸ਼੍ਰਵਸਮਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਮਮृਤੋਦ੍ਭਵਮ੍ । ਐਰਾਵਤਂ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਨਰਾਧਿਪਮ੍
ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਉੱਚੈਸ਼੍ਰਵਸ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਾਣੋ; ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਐਰਾਵਤ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਹਾਂ।
ਆਯੁਧਾਨਾਮਹਂ ਵਜ੍ਰਂ ਧੇਨੂਨਾਮਸ੍ਮਿ ਕਾਮਧੁਕ੍ । ਪ੍ਰਜਨਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਃ ਸਰ੍ਪਾਣਾਮਸ੍ਮਿ ਵਾਸੁਕਿਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵਜਰ ਹਾਂ, ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਧੈਨੁ ਹਾਂ; ਉਤਪੱਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਦਰਪ ਹਾਂ, ਸੰਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਕੀ ਹਾਂ।
ਅਨਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਨਾਗਾਨਾਂ ਵਰੁਣੋ ਯਾਦਸਾਮਹਮ੍। ਪਿਤॄਣਾਮਰ੍ਯਮਾ ਚਾਸ੍ਮਿ ਯਮਃ ਸਂਯਮਤਾਮਹਮ੍
ਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਅਨੰਤ ਹਾਂ, ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਯਮਨ ਹਾਂ, ਸੰਯਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯਮ ਹਾਂ।