ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਧੂਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਗੌਤਮਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ। ਸ਼ਕੈਃ ਕਿਰਾਤੈਰ੍ਯਵਨੈਃ ਪਹ੍ਲਵੈਸ਼੍ਚ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚਮੂਮੁਤ੍ਤਰਤੋऽਭਿਯਾਤਿ
ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹੈ, ਗੌਤਮ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਯੋਧਾ, ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਕ, ਕਿਰਾਤ, ਯਵਨ ਤੇ ਪਹਲਵ ਵੀ ਹਨ।
ਮਹਾਰਥੈਰ੍ਵष੍ਣਿਭੋਜੈਃ ਸੁਗੁਪ੍ਤਂ ਸੁਰਾष੍ਟ੍ਰਕੈਰ੍ਵਿਦਿਤੈਰਾਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ । ਬृਹਦ੍ਬਲਂ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਭਿਗੁਪ੍ਤਂ ਬਲਂ ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨਾਭਿਯਾਤਿ
ਤੇਰੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਤੇ ਭੋਜਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੁਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਨਾਮਯੁਤਂ ਰਥਾਨਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਜਯੋ ਵਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯੇਤਿ ਸृष੍ਟਾਃ। ਯੇਨਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜਨ੍ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਰਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਾਃ
ਸੰਸ਼ਪਤਕਾਂ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਅਰਜੁਨ ਵਾਸਤੇ ਲਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੌਤ ਜਾਂ ਜਿੱਤ ਹੀ ਹੋਣ। ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇ ਬਹਾਦਰ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਸਾਗ੍ਰਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਨਾਗਾਨਾਂ ਤਵ ਭਾਰਤ । ਨਾਗੇਨਾਗੇ ਰਥਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮਸ਼੍ਵਾ ਰਥੇਰਥੇ
ਭਾਰਤ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਹਾਥੀ ਹਨ, ਹਰ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕ ਹੋਰ ਹਾਥੀ, ਹਰ ਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਸੌ ਹੋਰ ਰਥ, ਤੇ ਹਰ ਘੋੜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸੌ ਹੋਰ ਘੋੜੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵੇऽਸ਼੍ਵੇ ਦਸ਼ ਧਾਨੁष੍ਕਾ ਧਾਨੁष੍ਕੇ ਸ਼ਤ ਚਰ੍ਮਿਣਃ। ਏਵਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਭੀष੍ਮੇਣ ਤਵ ਭਾਰਤ
ਹਰ ਘੋੜੇ ਲਈ ਦਸ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਲਈ ਸੌ ਢਾਲਧਾਰੀ ਹਨ। ਭਾਰਤ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੰਝ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਹੈ।
ਸਂਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਮਾਨੁषਂ ਵ੍ਯੂਹਂ ਦੈਵਂ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਮਾਸੁਰਮ੍। ਦਿਵਸੇਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਗ੍ਰਣੀਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਨ, ਹਰ ਦਿਨ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ, ਦੈਵੀ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਸੁਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਲਈ ਲਗਾਤੇ ਹਨ।
ਮਹਾਰਥੌਘਵਿਪੁਲਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਘੋषਵਾਨ੍। ਭੀष੍ਮੇਣ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਵ੍ਯੂਹਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਮੁਖੋ ਯੁਧਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜੀ ਸੀ।
ਅਨਨ੍ਤਰੂਪਾ ਧ੍ਵਜਿਨੀ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੀਮਾ ਤ੍ਵਦੀਯਾ ਨ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮ੍। ਤਾਂ ਚੈਵ ਮਨ੍ਯੇ ਬृਹਤੀਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰਘਰ੍षਾਂ ਯਸ੍ਯਾ ਨੇਤਾ ਕੇਸ਼ਵਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜੁਨਸ਼੍ਚ
ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਬੇਅੰਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਉਹ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਗੇਵਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਬृਹਤੀਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੇਨਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਮ੍। ਵਿषਾਦਮਗਮਦ੍ਰਾਜਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਤਿਆਰ ਫੌਜ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯੂਹਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਚਾਭੇਦ੍ਯਂ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਅਭੇਦ੍ਯਮਿਵ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਵਰ੍ਣੋऽਰ੍ਜੁਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਅਟੁੱਟ ਕਤਾਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਮੁਖ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕਤਾਰ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ।
ਧਨਞ੍ਜਯ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਯਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਯੋਦ੍ਧੁਮਾਹਵੇ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯੇषਾਂ ਯੋਦ੍ਧਾ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਧਨੰਜਯ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲੜ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖੀ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਹੈ, ਜੋ ਬੜੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯੋऽਯਮਭੇਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭੀष੍ਮੇਣਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍षਿਣਾ । ਕਲ੍ਪਿਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਭੂਰਿਵਰ੍ਚਸਾ
ਇਹ ਕਤਾਰ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਹੈ, ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤੇ ਵਯਂ ਸਂਸ਼ਯ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਸੈਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰ੍षਣ । ਕਥਮਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਾਦੁਤ੍ਥਾਨਂ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਅਸੀਂ ਤੇ ਸਾਡੀ ਫੌਜ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ ਹਾਂ। ਇਸ ਵੱਡੀ ਕਤਾਰ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲਾਂਗੇ?
ਅਥਾਰ੍ਜੁਨੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਾਰ੍ਥਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਮਿਤ੍ਰਹਾ । ਵਿषਣ੍ਣਮਿਵ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਵ ਰਾਜਨ੍ਨਨੀਕਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੱਕਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਖਿਆ।
ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾਭ੍ਯਧਿਕਾਞ੍ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਗੁਣਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਬਹੂਨਪਿ । ਜਯਨ੍ਤ੍ਯਲ੍ਪਤਰਾ ਯੇਨ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰੀ ਘੱਟ ਲੋਕ, ਜੇ ਉਹ ਅਕਲ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਕਾਰਣਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਨਸੂਯਵੇ । ਨਾਰਦਸ੍ਤਮृषਿਰ੍ਵੇਦ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਈਰਖਾ ਦੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ।
ਏਨਮੇਵਾਰ੍ਥਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵਾਸੁਰੇऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪਿਤਾਮਹਃ ਕਿਲ ਪੁਰਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨ੍ਦਿਵੌਕਸਃ
ਇਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਸੀ।
ਨ ਤਥਾ ਬਲਵੀਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਜਯਨ੍ਤਿ ਵਿਜਿਗੀषਵਃ । ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮੇਣੈਵੋਦ੍ਯਮੇਨ ਚ
ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਬਲ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸੱਚ, ਦਇਆ, ਧਰਮ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਕ੍ਤ੍ਵਾऽਧਰ੍ਮਂ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਂ ਚੋਤ੍ਤਮਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਯੁਧ੍ਯਧ੍ਵਮਤਹਂਕਾਰਾ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਅਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਅਪਣਾਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲੜੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਧ੍ਰੁਵੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਰਣੇ ਜਯਃ। ਯਥਾ ਤੁ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਾਹ ਯਤਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਪੱਕਾ ਜਾਣ ਲੋ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ: ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ।
ਗੁਣਭੂਤੋ ਜਯਃ ਕृष੍ਣੇ ਪृष੍ਠਤੋऽਭ੍ਯੇਤਿ ਮਾਧਵਮ੍ । ਤਦ੍ਯਥਾ ਵਿਜਯਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਸਨ੍ਨਤਿਸ਼੍ਚਾਪਰੋ ਗੁਣਃ
ਜਿੱਤ ਇੱਕ ਗੁਣ ਹੈ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸਫਲਤਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਗੁਣ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਤਤੇਜਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪੂਗੇषੁ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਥਃ। ਪੁਰੁषਃ ਸਨਾਤਨਮਯੋ ਯਤਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਗੋਵਿੰਦਾ, ਜਿਸਦੀ ਤਾਕਤ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਹ੍ਯੇष ਹਰਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਕੁਣ੍ਠੋऽਕੁਣ੍ਠਸਾਯਕਃ। ਸੁਰਾਸੁਰਾਨਵਸ੍ਫੂਰ੍ਜਨ੍ਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੇ ਜਯਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਹਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਬਣ ਕੇ, ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਆਖਿਆ: 'ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਉਹ ਜਿੱਤਣ।'
ਅਨੁ ਕृष੍ਣਂ ਜਯੇਮੇਤਿ ਯੈਰੁਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਤੈਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਧਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਸੁਰੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ 'ਅਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤਾਂਗੇ', ਉਹ ਉਥੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਿੱਤ ਗਏ। ਉਸਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਨ ਵ੍ਯਥਾਂ ਕਾਂਚਿਦਿਹ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ । ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਯਜਮਾਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਭੁਕ੍ ਤ੍ਰਿਦਿਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਭਾਰਤ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਯਜਮਾਨ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਾਂ ਸੇਨਾਂ ਸਮਚੋਦਯਤ੍ । ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਯੂਹਨ੍ਨਨੀਕਾਨਿ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਦਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃਕ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਰਮਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਃ ਸੁਯੁਦ੍ਧੇਨ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹਾਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜਾਏ, ਉੱਚਾ ਸੁਵਰਗ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੋऽਨੀਕਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ । ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਰਨ੍ਨਗ੍ਰੇ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਪਾਲਿਤਃ
ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦਾ ਦਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਵਯਸਾਚੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਉਸ ਦੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਨੀਕਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਰਾਜਨ੍ਯੁਯੁਧਾਨੇਨ ਪਾਲਿਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਮਤਾ ਸਾਤ੍ਵਤਾਗ੍ਰ੍ਯੇਣ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣੇਵ ਧਨੁष੍ਮਤਾ
ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦਾ ਦਲ ਰਾਜਾ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਤਵਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਯਾਨਪ੍ਰਤਿਮਂ ਰਥਂ ਤੁ ਸੋਪਸ੍ਕਰਂ ਹਾਟਕਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਮ੍। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਕਾਞ੍ਚਨਭਾਣ੍ਡਯੋਕ੍ਰਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤੋ ਨਾਗਬਲਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦਲ ਵਿਚ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਮਹੇਂਦਰ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।