ਗਨ੍ਤੁਕਾਮਾ ਭਰ੍ਤृਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ। ਗਤ੍ਵਾऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਰਾਜਨਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗੀ; ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਦੀ ਥਾਂ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਸ ਪਿਤਾ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਵਸ਼ਗੋ ਭਵ। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਰਾਜ੍ਯਮਾਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ। ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਰਾਜ, ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਲਾਓ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥੋ ਮਾਮਨੁਸ੍ਮਰ ਪੌਰਵ
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠੇਂ, ਪੁਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੀਂ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਪਾਦੌ ਪੌਰਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਾ ਮਮ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਸ਼੍ਚ ਮੇ
ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੁਰਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੋ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਵੀ ਹੋ।'
ਨ ਚਾਨ੍ਯਂ ਪਿਤਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਤੁ ਮਹਾਤਪਃ। ਤਵ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਭਰ੍ਤृਕਾਮਾ ਸ੍ਵਯਂ ਯਾਤੁ ਯਥੇष੍ਟਤਃ। ਅਹਂ ਸੁਸ਼੍ਰੂषਣਪਰਃ ਪਾਦਮੂਲੇ ਵਸਾਮਿ ਵਃ
ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਵੇ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਾਂਗਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰਹਾਂਗਾ।
ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਵ੍ਯਾਲਮृਗੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ਨ ਪੁਰਾ ਯਥਾ। ਤ੍ਵਚ੍ਛਾਸਨਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਚ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਰਹਾਂਗਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਾਠ ਪੂਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਪਾਦੌ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਰੁਰੋਦ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕਣਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਲਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਹਰ੍षਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਾ। ਨਿਸ਼ਾਮ੍ਯ ਰੁਦਤੀਮਾਰ੍ਤਾਂ ਦੌष੍ਯਨ੍ਤਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਮਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੁਖ-ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਦੁਖੀ ਰੋਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦushyant ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਿਂ ਰੋਦਿषਿ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲੇ। ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਾਲ੍ਯ ਉਤ੍ਥਾਯ ਭਰ੍ਤृਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਵਵਾਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍
ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਕੁੰਤਲੇ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਜੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।"
ਏਕਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਪਂ ਫਲਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਮਹਾਜਨਃ। ਮਯਾ ਨਿਵਾਰਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਕਰੋषਿ ਵਚੋ ਮਮ
ਹਰ ਇਕ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਆਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਲ ਵੀ ਆਪ ਹੀ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ।
ਨਿਃਸृਤਾਨ੍ਕੁਞ੍ਜਰਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਸਂਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਵੈ। ਵਨਂ ਚ ਲੋਡਯਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਣੈਰ੍ਵृਤਮ੍
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ-ਬਾਘਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਏਵਂਵਿਧਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਰੁषਿਤੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਾਤ ਤਸ੍ਮਾਦਾਵਾਂ ਵਿਵਾਸਿਤੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਪੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਰੁੱਸ ਗਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਨਿਕਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਨਾਹਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਂ ਨਾਸ੍ਮਿ ਪੁਤ੍ਰ ਹਿਤੈषਿਣੀ। ਪਾਦਮੂਲੇ ਵਸਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰਹਾਂਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰੁਦਤੀ ਪਪਾਤ ਮੁਨਿਪਾਦਯੋਃ। ਏਵਂ ਵਿਲਪਤੀਂ ਕਣ੍ਵਸ਼੍ਚਾਨੁਨੀਯ ਚ ਹੇਤੁਭਿਃ। ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਦ੍ਧਿਤਂ ਵਚਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰੋਦੀ ਹੋਈ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਣਵ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਦਇਆ ਭਰੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲੇ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੇਦਂ ਹਿਤਂ ਪਥ੍ਯਂ ਚ ਭਾਮਿਨਿ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਭਾਵਗੁਣਾਨ੍ਹਿਤ੍ਵਾ ਸਾਧ੍ਯਂ ਨ ਕਿਂਚਨ
ਸ਼ਕੁੰਤਲੇ, ਇਹ ਭਲਾਈ ਤੇ ਲਾਭ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਪਿਆਰੀਏ; ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ ਨਾਰੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਦੇਵਾ ਵੈ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਰਪ੍ਰਦਾਃ। ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਆਪਦੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ ਨਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨ ਚਾਸ਼ੁਭਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਮਾਰਾਧਯ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਂ ਤਥੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸ਼ਾਕੁਨ੍ਤਲਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦੌਹਿਤ੍ਰੋ ਮਮ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਮਿਲਿਲਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇਲਿਲਾ ਦਾ ਪੌਤਾ ਹੈਂ।"
ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤਵਾਨਘ। ਮਨਸਾ ਭਰ੍ਤृਕਾਮਾ ਵੈ ਵਾਗ੍ਭਿਰੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਮ੍
ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ: ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਾਰੀ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ।
ਗਨ੍ਤੁਂ ਨੇਚ੍ਛਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਤ ਵਹਸ੍ਵ ਵੈ। ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਗਨ੍ਤੁਂ ਚ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ ਪੌਰਵ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲ; ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਦਮਨਂ ਕਣ੍ਵਃ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਮਿਮਾਂ ਸ਼ੀਗ੍ਰਂ ਸਪੁਤ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਦਿਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਣਵ ਨੇ ਸਰਵਦਮਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਓ।"
ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਾਪਯਤਾਭ੍ਯਾਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਪੂਜਿਤਾਮ੍। ਨਾਰੀਣਾਂ ਚਿਰਵਾਸੋ ਹਿ ਬਾਨ੍ਧਵੇषੁ ਨ ਰੋਚਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਕੀਰ੍ਤਿਚਾਰਿਤ੍ਰਧਰ੍ਮ੍ਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਯਤ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਜ਼ਤ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਤੇ ਧਰਮ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਧਰ੍ਮਾਭਿਪੂਜਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪੇਨ ਨਿਸ਼ਾਮ੍ਯ ਤੁ। ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਨੁਜ੍ਞਾਂ ਮੁਮੁਦੇ ਚ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ
ਜਦੋਂ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛੇਤਿ ਚਾਸਕृਤ੍। ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਣ੍ਵਂ ਚ ਮਾਤਰਂ ਪੌਰਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਿਂ ਚਿਰਾਯਸਿ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਨृਪਾਲਯਮ੍
ਕਣਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਪੁਰਵਾਂਸ਼ ਨੇ ਕਣਵ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਦੇਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋ? ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਮਹਲ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗੇ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਪਾਦੌ ਗਨ੍ਤੁਮੈਚ੍ਛਤ੍ਸ ਪੌਰਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ noble ਦੂਸ਼ਯੰਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਪੁਰਵਾਂਸ਼ ਨੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਚ ਪਿਤਰਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਤਦਾ ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਨ੍ਮੇ ਪਿਤਾ ਚੇਤਿ ਦੁਰੁਕ੍ਤਂ ਵਾਪਿ ਚਾਨृਤਮ੍। ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਵਾਪ੍ਯਨਿष੍ਟਂ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿਚ 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ' ਕਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਰੁੱਖਾ, ਝੂਠਾ, ਗਲਤ ਜਾਂ ਅਚੰਗਾ ਬਚਨ ਕਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਨਤਸ਼ਿਰਾ ਮੁਨਿਰ੍ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਨ। ਮਨੁष੍ਯਭਾਵਾਤ੍ਕਣ੍ਵੋऽਪਿ ਮੁਨਿਰਸ਼੍ਰੂਣ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ; ਕਣਵ ਵੀ, ਮੁਨੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਵਨਾ ਕਰਕੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗਾ ਲਏ।