ਧ੍ਵਜਾ ਬਹੁਵਿਧਾਕਾਰਾਸ੍ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗਦਿਨੋ ਰੇਜੁਰ੍ਜ੍ਵਲਿਤਾ ਇਵ ਪਾਵਕਾਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਭਾਰਤ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਕੇਤਵਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਦਨੇष੍ਵਿਵ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੋਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣੇ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ।
ਕਾਞ੍ਚਨੈਃ ਕਵਚੈਰ੍ਵੀਰਾ ਜ੍ਵਲਨਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭੈਃ। ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਜ੍ਵਲਨਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭਾਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਵੀਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕੁਰੁਯੋਧਵਰਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਯੁਧਕਾਰ੍ਮੁਕਾਃ । ਉਦ੍ਯਤੈਰਾਯੁਥੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤਲਬਦ੍ਧਾਃ ਪਤਾਕਿਨਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਹੱਥ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਢਾਲਾਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ऋषਭਾਕ੍ਸ਼ਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਸ਼੍ਚਮੂਮੁਖਗਤਾ ਬਭੁਃ । ਪृष੍ਠਗੋਪਾਸ੍ਤੁ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਵ ਨਰਾਧਿਪ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੋ ਦੁਰ੍ਵਿषਹੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖੋ ਦੁਃਸਹਸ੍ਤਥਾ
ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕੇ ਯੋਧੇ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ—ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਦੁਰਵਿਸ਼ਹ, ਦੁਰਮੁਖ ਤੇ ਦੁਸ਼ਾਹਾ—ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਃ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰੋ ਜਯੋ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲਃ
ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਵਿਕਰਨ, ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ, ਜੈ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਾ ਤੇ ਸ਼ਲ—all were present.
ਰਥਾ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾਸ੍ਤਥੈषਾਮਨੁਯਾਯਿਨਃ। ਅਭੀषਾਹਾਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਃ ਸ਼ਿਬਯੋऽਥ ਵਸਾਤਯਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਨਿਡਰ ਯੋਧੇ—ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਸ਼ਿਬੀ ਤੇ ਵਸਾਤ।
ਸ਼ਾਲ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾਮ੍ਬष੍ਠਾਸ੍ਤ੍ਰੈਗਰ੍ਤਾਃ ਕੇਕਯਾਸ੍ਤਥਾ। ਸੌਵੀਰਾਃ ਕੈਤਵਾਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯੇਦੀਚ੍ਯਵਾਸਿਨਃ
ਸ਼ਾਲਵ, ਮਤ੍ਸਯ, ਅੰਬਸ਼ਠ, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਕੇਕਯ, ਸੌਵੀਰ, ਕੈਤਵ, ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਤੇ ਜਨਪਦਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੂਰਾਸ੍ਤਨੁਤ੍ਯਜਃ । ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਤੇ ਰਰਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਜਨਪਦ, ਸਾਰੇ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਲੇਰ ਤੇ ਡਟੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ, ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਨੀਕਂ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਕੁਞ੍ਜਰਾਣਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਮਾਗਧੋ ਯਤ੍ਰ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦ੍ਰਥਾਨੀਕਮਨ੍ਵਯਾਤ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇਜ਼ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਇਕ ਟੋਲੀ, ਜਿਥੇ ਮਾਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਨ, ਉਹ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਥਾਨਾਂ ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਪਾਦਰਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਦਨ੍ਤਿਨਾਮ੍। ਅਭਵਨ੍ਵਾਹਿਨੀਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਤਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ षਟ੍
ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੈਣਿਕ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਛੇ ਲੱਖ ਸੀ।
ਪਾਦਾਤਾਸ਼੍ਚਾਗ੍ਰਤੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਧਨੁਸ਼੍ਚਰ੍ਮਾਸਿਪਾਣਯਃ । ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਾ ਨਖਰਪ੍ਰਾਸਯੋਧਿਨਃ
ਅੱਗੇ ਪੈਦਲ ਸੈਣਿਕ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੱਥੀਂ ਧਨੁਸ਼, ਢਾਲਾਂ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ; ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਖ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯੋ ਦਸ਼ੈਕਾ ਚ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਮਹਾਰਾਜ ਗਙ੍ਗੇਵ ਯਮੁਨਾਨ੍ਤਰਾ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਯਮੁਨਾ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ।
ਅਰ੍ਕ੍ਸ਼ਾਂਹਿਣੀਂ ਦਸ਼ੈਕਾਂ ਚ ਵ੍ਯੂਢਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਕਥਮਲ੍ਪੇਨ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹਤ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਜਦੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਹੋਈ ਫੌਜ ਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਗੇ।
ਯੋ ਵੇਦ ਮਾਨੁषਂ ਵ੍ਯੂਹਂ ਦੈਵਂ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਮਾਸੁਰਮ੍ । ਕਥਂ ਭੀष੍ਮਂ ਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੂਹਤ ਸਞ੍ਜਯ
ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ, ਦੈਵੀ, ਗਾਂਧਰਵ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵਿਉਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਕਿਵੇਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਲੜੀ ਕਰ ਖੜੀ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਸੰਜਯ?
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯੂਢਾਨਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਅਭ੍ਯਭਾषਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਹੋਈ ਫੌਜ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਧਨੰਜੈ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਵਚਨਾਤ੍ਤਾਤ ਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ । ਸਂਹਤਾਨ੍ਯੋਧਯੇਦਲ੍ਪਾਨ੍ਕਾਮਂ ਵਿਸ੍ਤਾਰਯੇਦ੍ਬਹੂਨ੍
ਪਿਆਰੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ: ਜਦੋਂ ਵੈਰੀ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਤਾ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ। ਜੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਕੇ ਵਾਰ ਕਰ।
ਸੂਚੀਮੁਖਮਨੀਕਂ ਸ੍ਯਾਦਲ੍ਪਾਨਾਂ ਬਹੁਭਿਃ ਸਹ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਤਥਾ ਸੈਨ੍ਯਮਲ੍ਪੀਯਃ ਸੁਤਰਾਂ ਪਰੈਃ
ਜਦ ਵੈਰੀ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸੂਈ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਂਗ ਬਣਾਓ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵਚਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਵ੍ਯੂਹ ਪਾਣ੍ਡਵ । ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਬਣਾਓ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏष ਵ੍ਯੂਹਾਮਿ ਤੇ ਵ੍ਯੂਹਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ ਦੁਰ੍ਜਯਮ੍। ਅਚਲਂ ਨਾਮ ਵਜ੍ਰਾਖ੍ਯਂ ਵਿਹਿਤਂ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਾ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਅਜਿੱਤ ਵਿਉਹ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਅਡੋਲ' ਜਾਂ 'ਵਜਰ' ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਯਃ ਸ ਵਾਤ ਇਵੋਦ੍ਭੂਤਃ ਸਮਰੇ ਦੁਃਸਹਃ ਪਰੈਃ। ਸ ਨਃ ਪੁਰੋ ਯੋਤ੍ਸਯਤੇ ਵੈ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ
ਇਹ ਵਿਉਹ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਭੀਮ, ਜੋ ਸੱਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ ਹੈ, ਅੱਗਵਾਈ ਕਰੇਗਾ।
ਤੇਜਾਂਸਿ ਰਿਪੁਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮृਦ੍ਗਨ੍ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਗ੍ਨੇऽਗ੍ਰਣੀਰ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਨੋ ਯੁਦ੍ਧੋਪਾਯਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਯੁੱਧ ਦੇ ਢੰਗ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੜੇਗਾ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਨਿਵਰ੍ਤਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾਃ ਸਿਂਹਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਾ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਮੇਤ, ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਾਮਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਮਕੁਤੋਭਯਾਃ । ਭੀਮਂ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਦੇਵਾਰਾਜਮਿਵਾਮਰਾਃ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਾਂਗੇ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਅਟੱਲ ਕਿਲਾ ਹੈ—ਭੀਮ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਹਿ ਸੋऽਸ੍ਤਿ ਪੁਮਾਁਲ੍ਲੋਕੇ ਯਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਂ ਵਿषਹੇਤ ਨਰਰ੍षਭਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕੇ।
ਭੀਮਸੇਨੋ ਗਦਾਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਵਜ੍ਰਸਾਰਮਯੀਂ ਦृਢਾਮ੍ । ਚਰਨ੍ਵੇਗੇਨ ਮਹਤਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਪਿ ਸ਼ੋषਯੇਤ੍
ਭੀਮਸੇਨ, ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਵਰਗੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁੱਕਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਭੀਮਸੇਨਂ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਕੇਕਯਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉੱਥੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾ। ਕੇਕਯ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਅਤੇ ਬਹਾਦੁਰ ਚੇਕਿਤਾਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਥੇ ਲਿਆ।
ਏਤੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸਾਮਾਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕਰ੍षਨ੍ਤੋ ਜਨਾਧਿਪ । ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਾਨਿਤਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧਣ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ—ਇਹ ਗੱਲ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਖੀ।
ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਤੁ ਤਥਾ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਭਾਰਤ । ਅਪੂਜਯਂਸ੍ਤਦਾ ਵਾਗ੍ਭਿਰਨੁਕੂਲਾਭਿਰਾਹਵੇ
ਜਦ ਪਾਰਥ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੌਕੇ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਤਾਨਿ ਬਲਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਯਯੌ ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਧਨੰਜੈ ਨੇ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਉਹਬੱਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫੌਰਨ ਨਿਕਲ ਪਿਆ, ਫਲਗੁਨ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਿਆ।