ਸ਼੍ਵੇਤੈਸ਼੍ਛਤ੍ਰੈਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰ੍ਧ੍ਵਜਵਾਰਣਵਾਜਿਭਿਃ । ਤਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਸ਼ੋਭਨ੍ਤੇ ਗਜੈਰਥ ਪਦਾਤਿਭਿਃ
ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ لشਕਰ, ਹਾਥੀ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭੇਰੀਪਣਵਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਦੁਨ੍ਦੁਭੀਨਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ । ਰਥਨੇਮਿਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵਾਕੁਲਿਤਾ ਮਹੀ
ਢੋਲ, ਝਾਂਝਰਾਂ, ਨਗਾੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉਲਝਣ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗਦਕੇਯੂਰੈਃ ਕਾਰ੍ਮੁਕੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾ ਵ੍ਯਰਾਜਨ੍ਤ ਸਾਗ੍ਨਯਃ ਪਰ੍ਵਤਾ ਇਵ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਂਹਬੰਦ, ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਞ੍ਚਤਾਰੇਣ ਕੇਤੁਨਾ । ਵਿਮਲਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਕੁਰੁਚਮੂਪਰਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਡੇ ਪੱਤੇ-ਆਕਾਰ ਦੇ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ, ਸਾਫ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਕੁਰੂ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਯੇ ਤ੍ਵਦੀਯਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਰਾਜਾਨੋ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਅਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਯਥਾਦੇਸ਼ਂ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਯ ਤੇ
ਪਰ, ਤੇਰੇ ਬਲਵਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ ਤੁ ਗੋਵਾਸਨਃ ਸ਼ੈਬ੍ਯਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਰਾਜਭਿਃ । ਯਯੌ ਮਾਤਙ੍ਗਰਾਜੇਨ ਰਾਜਾਰ੍ਹੇਣ ਪਤਾਕਿਨਾ । ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਨੀਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਗੋ-ਚਮੜੀ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਸੀ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਯਯੌ ਯਤ੍ਤਃ ਸਿਂਹਲਾਙ੍ਗੂਲਕੇਤੁਨਾ । ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਧਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਃ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ; ਉਸ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਧ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ ਵੀ ਸਨ।
ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਏਤੇ ਸਪ੍ਤ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਸ਼ਲਯ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਵਿਕਰਨ—ਇਹ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਨ।
ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੈਰ੍ਵਰਵਰ੍ਮਾਣੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਸਨ੍ਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਤੇषਾਮਪਿ ਮਹੋਤ੍ਸੇਧਾਃ ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੋ ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਬਕਤਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਕੜ ਸੋਹਣੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਰੌਣਕ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾ ਵ੍ਯਰੋਚਨ੍ਤ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਾ ਧ੍ਵਜਾਃ। ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯੀ ਵੇਦੀ ਕਮਣ੍ਡਲੁਵਿਭੂषਿਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਮੰਚ, ਕੰਡੇ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕੇਤੁਰਾਚਾਰ੍ਯਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਧਨੁषਾ ਸਹ । ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਮਨੀਕਮਨੁਕਰ੍षਤਃ
ਗੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਝੰਡਾ, ਉਸ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਸਮੇਤ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਹਾਨ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਨਾਗੋ ਮਣਿਮਯੋ ਧ੍ਵਜਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੌਰਵਕਾਲਿਙ੍ਗਕਾਮ੍ਭੋਜਾਃ ਸਮੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਜਵਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਝੰਡਾ ਸੀ; ਇਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੌਰਵ, ਕਲਿੰਗ ਅਤੇ ਕਾਂਬੋਜ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਖੜੇ ਸਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਰਥਾਃ। ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇਨ ਮਹਾਰ੍ਹੇਣ ਕੇਤੁਨਾ ਵृषਭੇਣ ਚ। ਪ੍ਰਕਰ੍षਨ੍ਨੇਵ ਸੇਨਾਗ੍ਨਂ ਮਾਗਧਸ੍ਯ ਕृਪੋ ਯਯੌ
ਕਸ਼ੇਮਧਨਵਾ ਅਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥਾਂ ਤੇ ਬਲਦ ਵਾਲੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਸਨ; ਕ੍ਰਿਪ ਨੇ ਮਗਧ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਦਙ੍ਗਪਤਿਨਾਂ ਗੁਪ੍ਤਂ ਕृਪੇਣ ਚ ਮਨਸ੍ਵਿਨਾ । ਸ਼ਾਰਦਾਮ੍ਬੁਧਰਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਨਾਂ ਸੁਮਹਦ੍ਬਲਮ੍
ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਕ੍ਰਿਪ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੀ ਗਈ ਪੂਰਬ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਪਤਝੜ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਨੀਕਪ੍ਰਮੁਖੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਵਰਾਹੇਣ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਕੇਤੁਮੁਖ੍ਯੇਨ ਰਾਜਤੇਨ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਜਯਦ੍ਰਥ, ਸੂਰ ਵਾਲੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਂ ਰਤਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਤਸ੍ਯਾਸਨ੍ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ। ਅष੍ਟੌ ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਾਦਿਨਾਮਯੁਤਾਨਿ षਟ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਖ ਰਥ, ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਘੁੜਸਵਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਸਿਨ੍ਧੁਪਤਿਨਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪਾਲਿਤਂ ਧ੍ਵਜਿਨੀਮੁਖਮ੍। ਅਨਨ੍ਤਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਮਸ਼ੋਭਤ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍
ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਆਗੂਈ ਕੀਤੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
षष੍ਟ੍ਯਾ ਰਥਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਨਾਗਾਨਾਮਯੁਤੇਨ ਚ। ਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਯਯੌ ਕੇਤੁਮਤਾ ਸਹ
ਸਾਰੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਕੇਤੁਮਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਸਂਕਾਸ਼ਾ ਵ੍ਯਰੋਚਨ੍ਤ ਮਹਾਗਜਾਃ । ਯਨ੍ਤ੍ਰਤੋਮਰਤੂਣੀਰੈਃ ਪਤਾਕਾਭਿਃ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਬਕਸਿਆਂ, ਤੀਰ-ਤੁਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਕੇਤੁਮੁਖ੍ਯੇਨ ਪਾਵਕੇਨ ਕਲਿਙ੍ਗਕਃ। ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣ ਨਿष੍ਕੇਣ ਚਾਮਰਵ੍ਯਜਨੇਨ ਚ
ਕਲਿੰਗ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਝੰਡੇ, ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕੇਤੁਮਾਨਪਿ ਮਾਤਙ੍ਗਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਪਰਮਾਙ੍ਕੁਸ਼ਮ੍। ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਮੇਘਸ੍ਥ ਇਵ ਭਾਨੁਮਾਨ੍
ਕੇਤੁਮਤ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡੇ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਕੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤੇਜਸਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਵਾਰਣੋਤ੍ਤਮਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਯਥਾ ਵਜ੍ਰਧਰਸ੍ਤਥਾ
ਉਜਲੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਰਾਜਾ ਭਗਦੱਤ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੱਜਰ ਧਾਰੀ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਗਜਸ੍ਕਨ੍ਧਗਤਾਵਾਸ੍ਤਾਂ ਭਗਦਤ੍ਤੇਨ ਸਂਮਿਤੌ । ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਕੇਤੁਮਨ੍ਤਮਨੁਵ੍ਰਤੌ
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵਿਂਦ ਅਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ, ਜੋ ਕੇਤੁਮਤ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ, ਭਗਦੱਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।
ਸ ਰਥਾਨੀਕਵਾਨ੍ਵ੍ਯੂਹੋ ਹਸ੍ਤ੍ਯਙ੍ਗੋ ਨृਪਸ਼ੀਰ੍षਵਾਨ੍ । ਵਾਜਿਪਕ੍ਸ਼ਃ ਪਤਤ੍ਯੁਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਃ
ਉਹ ਫੌਜੀ ਬਣਤਰ, ਅੱਗੇ ਰਥਾਂ, ਵਿਚਕਾਰ ਹਾਥੀਆਂ, ਮੱਥੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੱਖਾਂ ਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜਦੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਵਿਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੇਨ ਚ। ਤਥੈਵਾਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰੇਣ ਬਾਹ੍ਲੀਕੇਨ ਕृਪੇਮ ਚ
ਇਹ ਬਣਤਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ, ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬਾਹਲਿਕ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਤ੍ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਹृਦਯਕਮ੍ਪਨਃ। ਅਸ਼੍ਰੂਯਤ ਮਹਾਰਾਜ ਯੋਧਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯੁਯੁਤ੍ਸਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਦਿਲ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਘੋषੈਸ਼੍ਚ ਵਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਬृਂਹਿਤੈਃ । ਨੋਮਿਘੋषੈ ਰਥਾਨਾਂ ਚ ਦੀਰ੍ਯਤੀਵ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਸ਼ੰਖ, ਢੋਲ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚੀਕ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਹਿਲਦੀ ਹੋਈ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਹਯਾਨਾਂ ਹੇषਮਾਣਾਨਾਂ ਯੋਧਾਨਾਂ ਚੈਵ ਗਰ੍ਜਤਾਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਨਭੋ ਭੂਮਿਃ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨਾਪੂਰਿਤਂ ਤਦਾ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿਨ੍ਹਿਨਾਹਟ ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਸਮਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਪਰਸ੍ਪਰਸਮਾਗਮੇ
ਹੇ ਅਟੱਲ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ, ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਸ਼ਕਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਾ ਰਥਾਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਵਿਭੂषਿਤਾਃ । ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਮੇਘਾ ਇਵ ਸਵਿਦ੍ਯੁਤਃ
ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀ ਤੇ ਰਥ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਹੋਣ।