ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵृਦ੍ਧਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ । ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਤ੍ਮਜਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸਂਯਤੌ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾਮਾ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਜਯੋऽਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਿਤ੍ਯੂਚਤੁਰਿਨ੍ਦਮੌ । ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਤਵਾਰ੍ਥਾਯ ਯਥਾ ਸ ਸਮਯਃ ਕृਤਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹਾਦਰ ਆਖਦੇ, 'ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!' ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਲੜਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਅਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ੇषਜ੍ਞਃ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਸਮਾਨੀਯ ਮਹੀਪਾਲਾਨਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਇਦਂ ਵਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਦ੍ਵਾਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਯਾਪਾਵृਤਂ ਮਹਤ੍। ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਹਲੋਕਤਾਮ੍
ਹੇ ਰਾਜੇਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਵੱਡਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸੁਰਗ ਵੱਲ ਖੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਜਾਓ ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਏष ਵਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਪਨ੍ਥਾਃ ਪੂਰ੍ਵੈਃ ਪੂਰ੍ਵਤਰੈਃ ਕृਤਃ । ਸਂਭਾਵਯਧ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਵ੍ਯਗ੍ਰਮਨਸੋ ਯੁਧਿ
ਇਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸਦੀਵੀ ਰਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਚਲਾਇਆ ਸੀ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਇੱਜਤ ਕਰੋ।
ਨਾਭਾਗੋऽਥ ਯਯਾਤਿਸ਼੍ਚ ਮਾਨ੍ਧਾਤਾ ਨਹੁषੋ ਨृਗਃ । ਸਂਸਿਦ੍ਧਾਃ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਗਤਾਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰੀਦृਸ਼ੈਃ
ਨਭਾਗ, ਯਯਾਤੀ, ਮੰਧਾਤਾ, ਨਹੁਸ਼ ਤੇ ਨ੍ਰਿਗ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਐਸੇ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯੈष ਯਦ੍ਵ੍ਯਾਧਿਮਰਣਂ ਗृਹੇ । ਯਦਯੋਨਿਧਨਂ ਯਾਤਿ ਸੋऽਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮਰਨਾ ਅਧਰਮ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰਨਾਂ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹੀਪਾਲਾ ਭੀष੍ਮੇਣ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੋ ਰਥੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ لشਕਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸੋਹਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਸ ਤੁ ਵੈਕਰ੍ਤਨਃ ਕਰ੍ਣਃ ਸਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ । ਨ੍ਯਾਸਿਤਃ ਸਮਰੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਵੈਕਾਰਤਨ ਦਾ ਪੁੱਤ ਕਰਣ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅਪੇਤਕਰ੍ਣਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਰਾਜਨਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਵਕਾਃ । ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਨਾਦਯਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਪਰ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਕਰਣ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਦਸਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦੇ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਸ਼੍ਵੇਤੈਸ਼੍ਛਤ੍ਰੈਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰ੍ਧ੍ਵਜਵਾਰਣਵਾਜਿਭਿਃ । ਤਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਸ਼ੋਭਨ੍ਤੇ ਗਜੈਰਥ ਪਦਾਤਿਭਿਃ
ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ لشਕਰ, ਹਾਥੀ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭੇਰੀਪਣਵਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਦੁਨ੍ਦੁਭੀਨਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ । ਰਥਨੇਮਿਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵਾਕੁਲਿਤਾ ਮਹੀ
ਢੋਲ, ਝਾਂਝਰਾਂ, ਨਗਾੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉਲਝਣ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗਦਕੇਯੂਰੈਃ ਕਾਰ੍ਮੁਕੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾ ਵ੍ਯਰਾਜਨ੍ਤ ਸਾਗ੍ਨਯਃ ਪਰ੍ਵਤਾ ਇਵ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਂਹਬੰਦ, ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਞ੍ਚਤਾਰੇਣ ਕੇਤੁਨਾ । ਵਿਮਲਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਕੁਰੁਚਮੂਪਰਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਡੇ ਪੱਤੇ-ਆਕਾਰ ਦੇ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ, ਸਾਫ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਕੁਰੂ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਯੇ ਤ੍ਵਦੀਯਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਰਾਜਾਨੋ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਅਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਯਥਾਦੇਸ਼ਂ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਯ ਤੇ
ਪਰ, ਤੇਰੇ ਬਲਵਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ ਤੁ ਗੋਵਾਸਨਃ ਸ਼ੈਬ੍ਯਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਰਾਜਭਿਃ । ਯਯੌ ਮਾਤਙ੍ਗਰਾਜੇਨ ਰਾਜਾਰ੍ਹੇਣ ਪਤਾਕਿਨਾ । ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਨੀਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਗੋ-ਚਮੜੀ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਸੀ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਯਯੌ ਯਤ੍ਤਃ ਸਿਂਹਲਾਙ੍ਗੂਲਕੇਤੁਨਾ । ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਧਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਃ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ; ਉਸ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਧ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ ਵੀ ਸਨ।
ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਏਤੇ ਸਪ੍ਤ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਸ਼ਲਯ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਵਿਕਰਨ—ਇਹ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਨ।
ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੈਰ੍ਵਰਵਰ੍ਮਾਣੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਸਨ੍ਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਤੇषਾਮਪਿ ਮਹੋਤ੍ਸੇਧਾਃ ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੋ ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਬਕਤਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਕੜ ਸੋਹਣੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਰੌਣਕ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾ ਵ੍ਯਰੋਚਨ੍ਤ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਾ ਧ੍ਵਜਾਃ। ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯੀ ਵੇਦੀ ਕਮਣ੍ਡਲੁਵਿਭੂषਿਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਮੰਚ, ਕੰਡੇ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕੇਤੁਰਾਚਾਰ੍ਯਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਧਨੁषਾ ਸਹ । ਅਨੇਕਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਮਨੀਕਮਨੁਕਰ੍षਤਃ
ਗੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਝੰਡਾ, ਉਸ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਸਮੇਤ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਹਾਨ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਨਾਗੋ ਮਣਿਮਯੋ ਧ੍ਵਜਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੌਰਵਕਾਲਿਙ੍ਗਕਾਮ੍ਭੋਜਾਃ ਸਮੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਜਵਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਝੰਡਾ ਸੀ; ਇਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੌਰਵ, ਕਲਿੰਗ ਅਤੇ ਕਾਂਬੋਜ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਖੜੇ ਸਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਰਥਾਃ। ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇਨ ਮਹਾਰ੍ਹੇਣ ਕੇਤੁਨਾ ਵृषਭੇਣ ਚ। ਪ੍ਰਕਰ੍षਨ੍ਨੇਵ ਸੇਨਾਗ੍ਨਂ ਮਾਗਧਸ੍ਯ ਕृਪੋ ਯਯੌ
ਕਸ਼ੇਮਧਨਵਾ ਅਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥਾਂ ਤੇ ਬਲਦ ਵਾਲੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਸਨ; ਕ੍ਰਿਪ ਨੇ ਮਗਧ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਦਙ੍ਗਪਤਿਨਾਂ ਗੁਪ੍ਤਂ ਕृਪੇਣ ਚ ਮਨਸ੍ਵਿਨਾ । ਸ਼ਾਰਦਾਮ੍ਬੁਧਰਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਨਾਂ ਸੁਮਹਦ੍ਬਲਮ੍
ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਕ੍ਰਿਪ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੀ ਗਈ ਪੂਰਬ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਪਤਝੜ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਨੀਕਪ੍ਰਮੁਖੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਵਰਾਹੇਣ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਕੇਤੁਮੁਖ੍ਯੇਨ ਰਾਜਤੇਨ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਜਯਦ੍ਰਥ, ਸੂਰ ਵਾਲੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਂ ਰਤਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਤਸ੍ਯਾਸਨ੍ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ। ਅष੍ਟੌ ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਾਦਿਨਾਮਯੁਤਾਨਿ षਟ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਖ ਰਥ, ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਘੁੜਸਵਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਸਿਨ੍ਧੁਪਤਿਨਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪਾਲਿਤਂ ਧ੍ਵਜਿਨੀਮੁਖਮ੍। ਅਨਨ੍ਤਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਮਸ਼ੋਭਤ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍
ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਆਗੂਈ ਕੀਤੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
षष੍ਟ੍ਯਾ ਰਥਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਨਾਗਾਨਾਮਯੁਤੇਨ ਚ। ਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਯਯੌ ਕੇਤੁਮਤਾ ਸਹ
ਸਾਰੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਕੇਤੁਮਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਸਂਕਾਸ਼ਾ ਵ੍ਯਰੋਚਨ੍ਤ ਮਹਾਗਜਾਃ । ਯਨ੍ਤ੍ਰਤੋਮਰਤੂਣੀਰੈਃ ਪਤਾਕਾਭਿਃ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਬਕਸਿਆਂ, ਤੀਰ-ਤੁਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਕੇਤੁਮੁਖ੍ਯੇਨ ਪਾਵਕੇਨ ਕਲਿਙ੍ਗਕਃ। ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣ ਨਿष੍ਕੇਣ ਚਾਮਰਵ੍ਯਜਨੇਨ ਚ
ਕਲਿੰਗ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਝੰਡੇ, ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।