ਨਿਕृਨ੍ਤਨ੍ਤਮਨੀਕਾਨਿ ਸ਼ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਮ੍ । ਚਾਪਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਂ ਘੋਰਮਸਿਜਿਹ੍ਵਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਉਹ ਮਨ ਦੇ ਤਿੱਖੇ, ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਜਿਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਝੱਲਿਆ?
ਅਨਰ੍ਹਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਹ੍ਰੀਮਨ੍ਤਮਪਰਾਜਿਤਮ੍ । ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਕਥਂ ਤਮਜਿਤਂ ਯੁਧਿ
ਕੌਣਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਅਜਿੱਤ, ਲਾਜਵਾਨ ਤੇ ਮਰਯਾਦਾ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਪਤਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ?
ਉਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾਨਮੁਗ੍ਰੇषੁਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਰਥੋਤ੍ਤਮੇ । ਪਰੇषਾਮੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਪ੍ਰਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤਮਥੇषੁਭਿਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਉੱਤਮ ਰਥ ਤੇ ਖੜਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ?
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਦ੍ਯਤਮਾਹਵੇ । ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਮਿਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਸਮਚੇष੍ਟਤ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਕਾਲ-ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ।
ਪਰਿਕृष੍ਯ ਸ ਸੇਨਾਂ ਤੁ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਮਨੀਕਹਾ । ਦਗਾਮਾਸ੍ਤਮਿਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਗਿਆ।
ਯਃ ਸ ਸ਼ਕ੍ਰ ਇਵਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਵਰ੍षਂ ਸ਼ਰਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ । ਜਘਾਨ ਯੁਧਿ ਯੋਧਾਨਾਮਰ੍ਬੁਦਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਿਨੈਃ
ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਣਖਤਮ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ, ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਗਿਆ?
ਸ ਸ਼ੇਤੇ ਨਿਹਤੋ ਭੂਮੌ ਵਾਤਭੁਗ੍ਨ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ । ਮਮ ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੇਨਾਜੌ ਯਥਾ ਨਾਰ੍ਹਤਿ ਭਾਰਤਃ
ਹੁਣ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਰਿਆ ਪਿਆ ਹੈ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਟੁੱਟੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੀ ਗਲਤ ਸਲਾਹ ਕਾਰਨ, ਭਾਰਤ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਥਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਿਨੀ । ਪ੍ਰਹਰ੍ਤੁਮਸ਼ਕਤ੍ਤਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮਂ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਜਦ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਉਥੇ ਭੀਮ ਵਰਗੇ ਪਰਾਕਰਮ ਵਾਲੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਅਸਫਲ ਰਹੀ?
ਕਥਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਾਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਃ। ਕਥਂ ਚ ਨਾਜਯਦ੍ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣੇ ਜੀਵਤਿ ਸਞ੍ਜਯ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਲੜੀ, ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਜੀਵਦੇ ਹੋਏ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਸੰਜਯਾ?
ਕृਪੇ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਤ੍ਮਜੇ ਤਥਾ। ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਥਂ ਸ ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ
ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਰ ਗਿਆ?
ਕਥਂ ਚਾਤਿਰਥਸ੍ਤੇਨ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੇਨ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾ। ਭੀष੍ਮੋ ਵਿਨਿਹਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰਾਸਦਃ
ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਸ਼ਿਕੰਡੀ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ?
ਯਃ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤੇ ਰਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਅਜਿਤਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਮਦਗਨਿ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਜੋ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜਿੱਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਰਾਕਰਮ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ—
ਤਂ ਹਤਂ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਕੁਲੋਦਿਤਮ੍ । ਸਞ੍ਜਯਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਵੀਰਂ ਯੇਨ ਸ਼ਰ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਮਹੇ
ਸੰਜਯਾ, ਦੱਸ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਮਰਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਮਾਮਕਾਃ ਕੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਨਾਜਹੁਃ ਸਞ੍ਜਯਾਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸਮਾਦਿष੍ਟਾਃ ਕੇ ਵੀਰਾਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਸੰਜਯਾ, ਮੇਰੇ ਕਿਹੜੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆ ਗਏ?
ਯਚ੍ਛਿਖਣ੍ਡਿਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਭੀष੍ਮਮਭ੍ਯਯੁਃ । ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਜਹੁਃ ਸਞ੍ਜਯਾਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਸਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਆਏ, ਸੰਜਯਾ, ਦੱਸੋ, ਕੀ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ?
ਅਸ਼੍ਮਸਾਰਮਯਂ ਨੂਨਂ ਹृਦਯਂ ਮੁਦृਢਂ ਮਮ। ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਹਤਂ ਭੀष੍ਮਂ ਨ ਦੀਰ੍ਯਤੇ
ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪੱਕਾ ਪਥਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਭੀਸ਼ਮ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਮੇਧਾ ਚ ਨੀਤਿਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭੇ । ਅਪ੍ਰਮੇਯਾਣਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਕਥਂ ਸ ਨਿਹਤੋ ਯੁਧਿ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਚਾਈ, ਬੁਧੀ ਤੇ ਨੀਤੀ ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਮਾਪ ਤੇ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ?
ਮੌਰ੍ਵੀਘੋषਸ੍ਤਨਯੁਤ੍ਨੁਃ ਪृषਤ੍ਕਪृषਤੋ ਮਹਾਨ੍ । ਧਨੁਰ੍ਹ੍ਰਾਦਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਮੇਘ ਇਵੋਨ੍ਨਤਃ
ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਦਾ ਵੱਡਾ ਘੁੰਘਰ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਵੱਜਦੇ ਸਨ।
ਯੋऽਭ੍ਯਵਰ੍षਤ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨ੍ਸਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਸਸृਞ੍ਜਯਾਨ੍। ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਪਰਥਾਨ੍ਵੀਰੋ ਦਾਨਵਾਨਿਵ ਵਜ੍ਰਭृਤ੍
ਜੋ ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਰਥ ਮਾਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਾਗਰਂ ਘੋਰਂ ਬਾਣਗ੍ਰਹਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਕਾਰ੍ਮੁਕੋਰ੍ਮਿਣਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮਦ੍ਵੀਪਂ ਚਲਮਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਠਹਿਰਨਾ ਔਖਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੀਰ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਟਾਪੂ ਨਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ।
ਗਦਾਸਿਮਕਰਾਵਾਸਂ ਹਯਾਵਰ੍ਤ੍ਤਂ ਗਜਾਕੁਲਮ੍ । ਪਦਾਤਿਮਤ੍ਸ੍ਯਕਲਿਲਂ ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਦਾ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਜੰਤੂ, ਘੋੜੇ ਭੰਵਰ, ਹਾਥੀ ਝੁੰਡ, ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਮੱਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੁੰਬ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੱਜਦੀ ਸੀ।
ਹਯਾਨ੍ਗਜਪਦਾਤੀਂਸ਼੍ਚ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰਸਾ ਬਹੂਨ੍ । ਨਿਮਞ੍ਜਯਨ੍ਤਂ ਸਮਰੇ ਪਰਵੀਰਾਪਹਾਰਿਣਮ੍
ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਡੁਬੋਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਵਿਦਹ੍ਯਮਾਨਂ ਕੋਪੇਨ ਤੇਜਸਾ ਚ ਪਰਂਤਪਮ੍ । ਵੇਲੇਵ ਮਕਰਾਵਾਸਂ ਕੇ ਵੀਰਾਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜੰਤੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਦੱਸੋ, ਕਿਹੜੇ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ?
ਭੀष੍ਮੋ ਯਦਕਰੋਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਮਰੇ ਸਞ੍ਜਯਾਰਿਹਾ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਕੇ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪੁਰੋऽਭਵਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਕੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਸੰਜਯਾ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ? ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਿਹੜੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਸਨ?
ਕੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਕ੍ਰਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ । ਪृष੍ਠਤਃ ਕੇ ਪਰਾਨ੍ਵੀਰਾਨਪਾਸੇਧਨ੍ਯਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਸ਼ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਰੱਖਦੇ ਸਨ? ਪਿੱਛੋਂ ਕਿਹੜੇ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਸਨ?
ਕੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਭੀष੍ਮਮਨ੍ਤਿਕੇ। ਕੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨੁਤ੍ਤਰਂ ਚਕ੍ਰਂ ਵੀਰਾ ਵੀਰਕਸ੍ਯ ਯੁਧ੍ਯਤਃ
ਕਿਹੜੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ? ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਹੜੇ ਵੀਰ ਉੱਤਰੀ ਚੱਕਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ?
ਵਾਮੇ ਚਕ੍ਰੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਃ ਕੇऽਘ੍ਨਨ੍ਸਞ੍ਜਯ ਸृਞ੍ਜਯਾਨ੍। ਅਗ੍ਨਤੋऽਗ੍ਨ੍ਯਮਨੀਕੇषੁ ਕੇऽਭ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਸੰਜਯਾ, ਕਿਹੜੇ ਵਾਮ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸਨ? ਅੱਗੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੇ ਦਲਾਂ ਵਿਚ ਕਿਹੜੇ ਉਸ ਅਜੈਯ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ?
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ਕੇऽਭ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਦੁਰ੍ਗਮਾਂ ਗਤਿਮ੍। ਸਮੂਹੇ ਕੇ ਪਰਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਸਞ੍ਜਯ
ਕਿਹੜੇ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਔਖੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦਾ ਸੀ? ਫੌਜ ਵਿਚ ਕਿਹੜੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਸੰਜਯਾ?
ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਃ ਕਥਂ ਵੀਰੈਰ੍ਗੋਪ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਤੇ। ਦੁਰ੍ਜਯਾਨਾਮਨੀਕਾਨਿ ਨਾਜਯਂਸ੍ਤਰਸਾ ਯੁਧਿ
ਜਦੋਂ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੁਪਾਇਆ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅਜੈਯ ਫੌਜਾਂ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕੀਆਂ?
ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੇਵ ਪਰਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ। ਕਥਂ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤੁਮਪਿ ਤੇ ਸ਼ੇਕੁਃ ਸਞ੍ਜਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਚਨਹਾਰ — ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਹਿਮਤ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ, ਸੰਜਯਾ?