ਸ ਸ਼ੇਤੇ ਨਿਹਤੋ ਭੂਮੌ ਵਾਤਭਗ੍ਨ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ। ਤਵ ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੇ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾ ਨਾਰ੍ਹਃ ਸ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਹੁਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰਿਆ ਪਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਟੁੱਟਿਆ ਰੁੱਖ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਗਲਤ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਐਸਾ ਅੰਤ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਥਂ ਕੁਰੂਣਾਮृषਭੋ ਹਤੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾ। ਕਥਂ ਰਥਾਰ੍ਤ੍ਸ ਨ੍ਯਪਤਿਤ੍ਪਿਤਾ ਮੇ ਵਾਸਵੋਪਮਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਭੀਸ਼ਮ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮਰਿਆ? ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਰਥ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗਿਆ?
ਕਥਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਯੋਧਾ ਹੀਨਾ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਂਜਯ । ਬਲਿਨਾ ਦੇਵਕਲ੍ਪੇਨ ਗੁਰ੍ਵਰ੍ਥੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾ
ਸੰਜਯ ਜੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਜਦ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਦੇਵ ਵਰਗਾ, ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸੀ, ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੋਇਆ?
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਤੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸੇ ਮਹਾਬਲੇ । ਮਹਾਸਤ੍ਵੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇ ਕਿਮੁ ਆਸੀਨ੍ਮਨਸ੍ਤਵ
ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੱਡੀ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਸਤਵ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬਾਘ, ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਿਵੇਂ ਸੀ?
ਆਰ੍ਤਿਂ ਪਰਾਮਾਵਿਸ਼ਤਿ ਮਨਃ ਸ਼ਂਸਸਿ ਮੇ ਹਤਮ੍ । ਕੁਰੂਣਾਮृषਭਂ ਵੀਰਮਕਮ੍ਪਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਸ਼ੇਰ, ਅਟੱਲ, ਵੀਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੱਡੀ ਪੀੜ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੇ ਤਂ ਯਾਨ੍ਤਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕੇ ਵਾਸ੍ਯਸਨ੍ਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਕੇऽਤਿष੍ਠਨ੍ਕੇ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਕੇऽਨ੍ਵਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਞ੍ਜਯ
ਉਹ ਜਦ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਕੌਣ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗਿਆ? ਕੌਣ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਆ? ਕੌਣ ਠਹਿਰਿਆ, ਕੌਣ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਤੇ ਕੌਣ ਪਿੱਛੇ ਹੋਇਆ, ਸੰਜਯ ਜੀ?
ਕੇ ਸ਼ੂਰਾ ਰਥਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਮਦ੍ਭੁਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਮ੍ । ਤਥਾऽਨੀਕਂ ਗਾਹਮਾਨਂ ਸਹਸਾ ਪृष੍ਠਤੋऽਨ੍ਵਯੁਃ
ਕਿਹੜੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਸ ਅਜੋਕੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਏ, ਜਦ ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੀਰਦਾ ਗਿਆ?
ਯਸ੍ਤਮੋਰ੍ਕ ਇਵਾਪੋਹਨ੍ਪਰਸੈਨ੍ਯਮਮਿਤ੍ਰਹਾ । ਸਹਸ੍ਰਰਸ਼੍ਮਿਪ੍ਰਤਿਮਃ ਪਰੇषਾਂ ਭਯਮਾਦਧਤ੍
ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ?
ਅਕਰੋਦ੍ਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਰਣੇ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੇषੁ ਯਃ । ਗ੍ਰਸਮਾਨਮਨੀਕਾਨਿ ਯ ਏਨਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਰਤਬ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆ ਗਏ?
ਕृਤਿਨਂ ਤਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਸਞ੍ਜਯਾਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਨ੍ਤਿਕੇ । ਕਥਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਸੰਜਯਾ, ਜਦ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਿਰਬਾਨ ਤੇ ਅਟੱਲ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਿਆ?
ਨਿਕृਨ੍ਤਨ੍ਤਮਨੀਕਾਨਿ ਸ਼ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਮ੍ । ਚਾਪਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਂ ਘੋਰਮਸਿਜਿਹ੍ਵਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਉਹ ਮਨ ਦੇ ਤਿੱਖੇ, ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਜਿਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਝੱਲਿਆ?
ਅਨਰ੍ਹਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਹ੍ਰੀਮਨ੍ਤਮਪਰਾਜਿਤਮ੍ । ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਕਥਂ ਤਮਜਿਤਂ ਯੁਧਿ
ਕੌਣਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਅਜਿੱਤ, ਲਾਜਵਾਨ ਤੇ ਮਰਯਾਦਾ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਪਤਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ?
ਉਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾਨਮੁਗ੍ਰੇषੁਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਰਥੋਤ੍ਤਮੇ । ਪਰੇषਾਮੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਪ੍ਰਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤਮਥੇषੁਭਿਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਉੱਤਮ ਰਥ ਤੇ ਖੜਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ?
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਦ੍ਯਤਮਾਹਵੇ । ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਮਿਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਸਮਚੇष੍ਟਤ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਕਾਲ-ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ।
ਪਰਿਕृष੍ਯ ਸ ਸੇਨਾਂ ਤੁ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰਮਨੀਕਹਾ । ਦਗਾਮਾਸ੍ਤਮਿਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਗਿਆ।
ਯਃ ਸ ਸ਼ਕ੍ਰ ਇਵਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਵਰ੍षਂ ਸ਼ਰਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ । ਜਘਾਨ ਯੁਧਿ ਯੋਧਾਨਾਮਰ੍ਬੁਦਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਿਨੈਃ
ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਣਖਤਮ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ, ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਗਿਆ?
ਸ ਸ਼ੇਤੇ ਨਿਹਤੋ ਭੂਮੌ ਵਾਤਭੁਗ੍ਨ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ । ਮਮ ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੇਨਾਜੌ ਯਥਾ ਨਾਰ੍ਹਤਿ ਭਾਰਤਃ
ਹੁਣ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਰਿਆ ਪਿਆ ਹੈ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਟੁੱਟੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੀ ਗਲਤ ਸਲਾਹ ਕਾਰਨ, ਭਾਰਤ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਥਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਿਨੀ । ਪ੍ਰਹਰ੍ਤੁਮਸ਼ਕਤ੍ਤਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮਂ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਜਦ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਉਥੇ ਭੀਮ ਵਰਗੇ ਪਰਾਕਰਮ ਵਾਲੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਅਸਫਲ ਰਹੀ?
ਕਥਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਾਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਃ। ਕਥਂ ਚ ਨਾਜਯਦ੍ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣੇ ਜੀਵਤਿ ਸਞ੍ਜਯ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਲੜੀ, ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਜੀਵਦੇ ਹੋਏ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਸੰਜਯਾ?
ਕृਪੇ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਤ੍ਮਜੇ ਤਥਾ। ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਥਂ ਸ ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ
ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਰ ਗਿਆ?
ਕਥਂ ਚਾਤਿਰਥਸ੍ਤੇਨ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੇਨ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾ। ਭੀष੍ਮੋ ਵਿਨਿਹਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰਾਸਦਃ
ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਸ਼ਿਕੰਡੀ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ?
ਯਃ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤੇ ਰਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਅਜਿਤਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਮਦਗਨਿ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਜੋ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜਿੱਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਰਾਕਰਮ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ—
ਤਂ ਹਤਂ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਕੁਲੋਦਿਤਮ੍ । ਸਞ੍ਜਯਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਵੀਰਂ ਯੇਨ ਸ਼ਰ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਮਹੇ
ਸੰਜਯਾ, ਦੱਸ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਮਰਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਮਾਮਕਾਃ ਕੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਨਾਜਹੁਃ ਸਞ੍ਜਯਾਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸਮਾਦਿष੍ਟਾਃ ਕੇ ਵੀਰਾਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਸੰਜਯਾ, ਮੇਰੇ ਕਿਹੜੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆ ਗਏ?
ਯਚ੍ਛਿਖਣ੍ਡਿਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਭੀष੍ਮਮਭ੍ਯਯੁਃ । ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਜਹੁਃ ਸਞ੍ਜਯਾਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਸਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਆਏ, ਸੰਜਯਾ, ਦੱਸੋ, ਕੀ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ?
ਅਸ਼੍ਮਸਾਰਮਯਂ ਨੂਨਂ ਹृਦਯਂ ਮੁਦृਢਂ ਮਮ। ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਹਤਂ ਭੀष੍ਮਂ ਨ ਦੀਰ੍ਯਤੇ
ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪੱਕਾ ਪਥਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਭੀਸ਼ਮ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਮੇਧਾ ਚ ਨੀਤਿਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭੇ । ਅਪ੍ਰਮੇਯਾਣਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਕਥਂ ਸ ਨਿਹਤੋ ਯੁਧਿ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਚਾਈ, ਬੁਧੀ ਤੇ ਨੀਤੀ ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਮਾਪ ਤੇ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ?
ਮੌਰ੍ਵੀਘੋषਸ੍ਤਨਯੁਤ੍ਨੁਃ ਪृषਤ੍ਕਪृषਤੋ ਮਹਾਨ੍ । ਧਨੁਰ੍ਹ੍ਰਾਦਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਮੇਘ ਇਵੋਨ੍ਨਤਃ
ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਦਾ ਵੱਡਾ ਘੁੰਘਰ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਵੱਜਦੇ ਸਨ।
ਯੋऽਭ੍ਯਵਰ੍षਤ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨ੍ਸਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਸਸृਞ੍ਜਯਾਨ੍। ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਪਰਥਾਨ੍ਵੀਰੋ ਦਾਨਵਾਨਿਵ ਵਜ੍ਰਭृਤ੍
ਜੋ ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਰਥ ਮਾਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਾਗਰਂ ਘੋਰਂ ਬਾਣਗ੍ਰਹਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਕਾਰ੍ਮੁਕੋਰ੍ਮਿਣਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮਦ੍ਵੀਪਂ ਚਲਮਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਠਹਿਰਨਾ ਔਖਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੀਰ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਟਾਪੂ ਨਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ।