ਮਰ੍ਦਿਤੋ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕਾਸ੍ਮਾਨ੍ਮੋਚਿਤੁਂ ਬਲਵਤ੍ਤਯਾ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਦ੍ਭੈਰਵਂ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਰੇਭ੍ਯੋ ਨਿਃਸृਤਂ ਤ੍ਵਸृਕ੍
ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਡਰ ਕੇ ਚੀਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਖੂਨ ਵਹਿ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਮृਗਾਃ ਸਿਂਹਾਦਯੋ ਗਣਾਃ। ਸੁਸ੍ਰੁਵੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰਮਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਸੁਸ੍ਰੁਵੁਃ
ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਹਿਰਣ, ਸ਼ੇਰ ਆਦਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਭੱਜ ਗਏ, ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਪਖਾਨ ਤੇ ਪਿਸਾਬ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰਸੁਂ ਜਾਨੁਭਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਚ ਸੋऽਪਤਤ੍। ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਹ ਗੁੱਟਿਆਂ 'ਤੇ ਰੇੰਗਦਾ ਹੋਇਆ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਕਰਤੂਤ 'ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਂ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਦੈਤੇਯਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਹ। ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਭਯਾਦੇਵ ਨੈਵ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਨਾਮ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਕਣ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਨਿਵਾਸਿਨਃ। ਕਣ੍ਵੇਨ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਤਿਮਾਨੁषਮ੍
ਫਿਰ, ਕਣਵਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ, ਕਣਵਾ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਦੀ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਸਰ੍ਵਦਮਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਦਮਯਤ੍ਯਸੌ। ਸ ਸਰ੍ਵਦਮਨੋ ਨਾਮ ਕੁਮਾਰਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸਰਵਦਮਨ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੁੰਡਾ ਸਰਵਦਮਨ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣੌਜਸਾ ਚੈਵ ਬਲੇਨ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। `ਅਪ੍ਰੇषਯਤਿ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਹਿष੍ਯਾਸ੍ਤਨਯਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਕਿਸੇ ਨੂੰ — ਨਾ ਰਾਣੀ ਨੂੰ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ — ਕਦੇ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਪਾਣ੍ਡੁਭਾਵਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾ ਸਮਭਿਪ੍ਲੁਤਾਮ੍। ਲਮ੍ਬਾਲਕਾਂ ਕृਸ਼ਾਂ ਦੀਨਾਂ ਤਥਾ ਮਲਿਨਵਾਸਸਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਪੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਵਾਲ ਢੀਲੇ, ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਮਨ ਉਦਾਸ, ਤੇ ਕਪੜੇ ਗੰਦੇ ਪਏ ਹਨ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਦਧ੍ਯੌ ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਸ੍ਯ ਚਾਭਵਨ੍
ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਉਹ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵੇਦ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਲ ਸੋਚੀ।
ਤਂ ਕੁਮਾਰਮृषਿਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਚਾਸ੍ਯਾਤਿਮਾਨੁषਮ੍। ਸਮਯੋ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਾਯ ਇਤ੍ਯਨੁਧ੍ਯਾਯ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਸਧਾਰਣ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਭਦ੍ਰੇ ਮਮ ਸੁਤੇ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਸੁਧਰਮਣੀ, ਮੇਰੀ ਬੇਟੀ, ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਨਾਰੀਣਾਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਮਿਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ। ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਚੇष੍ਟਿਤੈਃ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਤੀ ਦੇ ਭਰੋਸੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਹੈ — ਮਨ, ਬੋਲ ਤੇ ਕਰਤਬ ਨਾਲ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੂਜਯੈਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤਵ। ਏਤੇਨੈਵ ਚ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨਵਾਪ੍ਯ ਚ
ਮੇਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਮਨਾਇਆ; ਤੇ ਇਸੀ ਚਲਣ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ।
ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਂ ਤਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਦ੍ਰੇऽਦ੍ਯ ਯਾਤਵ੍ਯਂ ਸਮੀਪਂ ਪੌਰਵਸ੍ਯ ਹ
ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ ਪਾਵੇਗੀ; ਇਸ ਲਈ, ਸੁਧਰਮਣੀ, ਅੱਜ ਪੁਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਯਾਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਤੇ ਗਤਂ ਕਾਲਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਗਤ੍ਵਾऽऽਰਾਧਯ ਰਾਜਾਨਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਹ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਸੋਚ ਕੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹ ਕੇ ਮਨਾਵੀਂ।
ਦੌष੍ਯਨ੍ਤਿਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਭਾਮਿਨਿ
ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਦੇਵਤੇ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਸੋਹਣੀਏ—
ਭਰ੍ਤॄਣਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਮ ਹਿਤਂ ਸਂਗਮਨਂ ਭਵੇਤ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਿ ਕੁਮਾਰੇਣ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇਪ੍ਸਯਾ
ਪਤੀਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ, ਮਿਲਾਪ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਬੇਟੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਦਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਪਿਤਾ ਮਮ ਪਾਦਯੋਃ
ਤੂੰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦੇਵੀਂ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪੌਤ੍ਰਂ ਕਣ੍ਵੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ। ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨ੍ਯੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਪੌਰਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਬੇਟੀ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਕਣਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੌਤਰੇ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਪੁਰਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਚੁੰਮਿਆ।
ਸੋਮਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵੋ ਰਾਜਾ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਮਹਿषੀ ਚੈषਾ ਤਵ ਮਾਤਾ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਾ
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਚੰਦ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਗਨ੍ਤੁਕਾਮਾ ਭਰ੍ਤृਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ। ਗਤ੍ਵਾऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਰਾਜਨਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗੀ; ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਦੀ ਥਾਂ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਸ ਪਿਤਾ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਵਸ਼ਗੋ ਭਵ। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਰਾਜ੍ਯਮਾਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ। ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਰਾਜ, ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਲਾਓ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥੋ ਮਾਮਨੁਸ੍ਮਰ ਪੌਰਵ
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠੇਂ, ਪੁਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੀਂ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਪਾਦੌ ਪੌਰਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਾ ਮਮ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਸ਼੍ਚ ਮੇ
ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੁਰਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੋ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਵੀ ਹੋ।'
ਨ ਚਾਨ੍ਯਂ ਪਿਤਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਤੁ ਮਹਾਤਪਃ। ਤਵ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ਭਰ੍ਤृਕਾਮਾ ਸ੍ਵਯਂ ਯਾਤੁ ਯਥੇष੍ਟਤਃ। ਅਹਂ ਸੁਸ਼੍ਰੂषਣਪਰਃ ਪਾਦਮੂਲੇ ਵਸਾਮਿ ਵਃ
ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਵੇ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਾਂਗਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰਹਾਂਗਾ।
ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਵ੍ਯਾਲਮृਗੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ਨ ਪੁਰਾ ਯਥਾ। ਤ੍ਵਚ੍ਛਾਸਨਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਚ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਰਹਾਂਗਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਾਠ ਪੂਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਪਾਦੌ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਰੁਰੋਦ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕਣਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਲਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਹਰ੍षਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਾ। ਨਿਸ਼ਾਮ੍ਯ ਰੁਦਤੀਮਾਰ੍ਤਾਂ ਦੌष੍ਯਨ੍ਤਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਮਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੁਖ-ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਦੁਖੀ ਰੋਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦushyant ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਿਂ ਰੋਦਿषਿ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲੇ। ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਾਲ੍ਯ ਉਤ੍ਥਾਯ ਭਰ੍ਤृਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਵਵਾਸ੍ਤਿ ਚੇਤ੍
ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਕੁੰਤਲੇ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਜੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।"