ਦੇਵਰ੍षਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯੁਤਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਮੇਰੁਰੁਚ੍ਯਤੇ। ਪ੍ਰਾਗਾਯਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਮਲਯੋ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਪਹਿਲਾ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਮਲਯਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮੇਘਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤਤਃ ਪਰੇਣ ਕੌਰਵ੍ਯ ਜਲਧਾਰੋ ਮਹਾਗਿਰਿਃ
ਉਥੋਂ ਬੱਦਲ ਉਠਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਜਲਧਾਰਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਿਤ੍ਯੁਮੁਪਾਦਤ੍ਤੇ ਵਾਸਵਃ ਪਰਮਂ ਜਲਮ੍। ਤਤੋ ਵਰ੍षਂ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਵਰ੍षਕਾਲੇ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਥੋਂ ਇੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਉਚ੍ਚੈਰ੍ਗਿਰੀ ਰੈਵਤਕੋ ਯਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ। ਰੇਵਤੀ ਦਿਵਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਿਤਾਮਹਕृਤੋ ਵਿਧਿਃ
ਉੱਪਰ ਉੱਚਾ ਰੈਵਤਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਗਿਰਿਃ । ਨਵਮੇਘਪ੍ਰਭਃ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨੁਜ੍ਜ੍ਵਲਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਯਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਜਨਪਦੇਸ਼੍ਵਰ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਿਆਮ ਹੈ। ਉਹ ਨਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੜ੍ਹਾ, ਲੰਮਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇੱਥੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸੁਮਹਾਨ੍ਸਂਸ਼ਯੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋऽਯਂ ਸਞ੍ਜਯ ਤ੍ਵਯਾ। ਪ੍ਰਜਾਃ ਕਥਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਤਾਮਿਹ
ਸੰਜਯ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਦੱਸ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਕਿਵੇਂ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ?
ਸਰ੍ਵੇष੍ਵੇਵ ਮਹਾਰਾਜ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਗੌਰਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਪਤਗਸ੍ਤਯੋਰ੍ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤਰੇ ਨृਪ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸਾਰੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਹ ਪੰਛੀ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਕਾਲਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ਵੈ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਯਾਮੋ ਗਿਰਿਃਸ੍ਮृਤਃ
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਹਾੜ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ 'ਸ਼ਿਆਮ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੁਰ੍ਗਸ਼ੈਲੋ ਮਹੋਦਯਃ । ਕੇਸਰਃ ਕੇਸਰਯੁਤੋ ਯਤੋ ਵਾਤਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਹੇ ਕੁਰੁਪਤੀ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ 'ਦੁਰਗਾ' ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਯੋਜਨਵਿष੍ਕਮ੍ਭੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਪ੍ਰਵਿਭਾਗਸ਼ਃ। ਵਰ੍षਾਣਿ ਤੇषੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਸਪ੍ਤੋਕ੍ਤਾਨਿ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸੱਤ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਮਹਾਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਕਾਸ਼ੋ ਜਲਦਃ ਕੁਮੁਦੋਤ੍ਤਰਃ । ਜਲਧਾਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਸੁਕੁਮਾਰ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮਹਾਮੇਰੂ, ਮਹਾਕਾਸ਼, ਜਲਦ, ਕੁਮੁਦੋੱਤਰ, ਜਲਧਾਰਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇ ਸੁਕੁਮਾਰਾ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰੇਵਤਸ੍ਯ ਤੁ ਕੌਮਾਰਃ ਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਮਣਿਕਾਞ੍ਚਨਃ । ਕੇਸਰਸ੍ਯਾਥ ਮੌਦਾਕੀ ਪਰੇਣ ਤੁ ਮਹਾਪੁਮਾਨ੍
ਰੇਵਤ ਦੇ ਨਾਲ ਕੌਮਾਰਾ, ਸ਼ਿਆਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਣਿਕਾਂਚਨ, ਕੇਸਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮੌਦਾਕੀ, ਤੇ ਆਖਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਾਪੁਮਾਨ ਹੈ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯਂ ਹ੍ਰਸ੍ਵਤ੍ਵਮੇਵ ਚ। ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੇਨ ਸਂਕ੍ਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਛੋਟਾਈ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕੋ ਨਾਮ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਜਾ ਤਸ੍ਯ ਸਦਾਨੁਗਾ। ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਉਸਨੂੰ 'ਸ਼ਾਕ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ; ਉਸਦੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਚਾਰਣਾ ਦੈਵਤਾਨਿ ਚ। ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋऽਤੀਵ ਭਾਰਤ
ਉੱਥੇ ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਲੋਕ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਹਨ।
ਵਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਨ ਚ ਸ੍ਤੇਨੋऽਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषੋ ਮਹਾਰਾਜ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਜਾਤੀਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਚੋਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਿਵ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ। ਨਦ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਜਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਬਹੁਧਾ ਗਤਾ
ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਹਨ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਕੁਮਾਰੀ ਚ ਸ਼ੀਤਾਸ਼ੀ ਵੇਣਿਕਾ ਤਥਾ। ਮਹਾਨਦੀ ਚ ਕੌਰਵ੍ਯ ਤਥਾ ਮਣਿਜਲਾ ਨਦੀ
ਸੁਕੁਮਾਰੀ, ਕੁਮਾਰੀ, ਸ਼ੀਤਾਸ਼ੀ, ਵੇਣਿਕਾ, ਤੇ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਵੱਡਾ ਦਰਿਆ ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਵਰਗੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਦਰਿਆ ਵੀ ਹਨ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਰ੍ਧਨਿਕਾ ਚੈਵ ਨਦੀ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ । ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯੋਦਾ ਨਦ੍ਯਃ ਕੁਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ
ਚੱਖੁਰਵਰਧਨਿਕਾ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਚਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ।
ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਯਤੋ ਵਰ੍षਤਿ ਵਾਸਵਃ । ਨ ਤਾਸਾਂ ਨਾਮਧੇਯਾਨਿ ਪਰਿਮਾਣਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉੱਥੇ ਇੰਦਰ ਜਿੱਥੇ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਮਾਪ ਪਤਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਕ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਹਿ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾਃ । ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਸਂਮਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਚਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹਨ।
ਮਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਮਸ਼ਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਨਸਾ ਮਨ੍ਦਗਾਸ੍ਤਥਾ । ਮਙ੍ਗਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੂਯਿष੍ਠਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਨृਪ
ਮੰਗਾ, ਮਸ਼ਕਾ, ਮਾਨਸਾ ਤੇ ਮੰਦਗਾ ਹਨ; ਮੰਗਾ ਵੱਧਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਮਸ਼ਕੇषੁ ਚ ਰਾਜਨ੍ਯਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਃ । ਮਾਨਸਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਵੈਸ਼੍ਯਧਰ੍ਮੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਮਸ਼ਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਮਾਨਸਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਵੈਸ਼ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਦਗਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਾ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਿਨਃ
ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਧਰਮ-ਧਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿਤ ਹਨ; ਮੰਦਗਾ ਸਦਾ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਹਨ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਦਣ੍ਡੋ ਨ ਚ ਦਣ੍ਡਿਕਾਃ। ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣੈਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਉਥੇ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਵਦੇਵ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵੀਪੇ ਪ੍ਰਭਾषਿਤੁਮ੍। ਏਤਦੇਵ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹੌਜਸਿ
ਉਸ ਟਾਪੂ ਬਾਰੇ ਇੰਨਾ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਸ਼ਾਕ ਟਾਪੂ ਦੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ।
ਉਤ੍ਤਰੇषੁ ਚ ਕੌਰਵ੍ਯ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਕਥਾ। ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰੁਵਤਸ਼੍ਚ ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉੱਤਰੀ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿਚ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਹਾਲਾਤ ਇੰਝ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਘृਤਤੋਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋऽਤ੍ਰ ਦਧਿਮਣ੍ਡੋਦਕੋऽਪਰਃ । ਸੁਰੋਦਃ ਸਾਗਰਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾਨ੍ਯੋ ਜਲਸਾਗਰਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਘਿਉਂ ਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਦਹੀਂ ਦਾ, ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਬ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵੀਪਾ ਨਰਾਧਿਪ । ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸਮੁਦ੍ਰੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾਃ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹਰ ਟਾਪੂ ਪਿਛਲੇ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪਰਬਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਗੌਰਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯਮੇ ਦ੍ਵੀਪੇ ਗਿਰਿਰ੍ਮਾਨਃਸ਼ਿਲੋ ਮਹਾਨ੍ । ਪਰ੍ਵਤਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਕृष੍ਣੋ ਨਾਰਾਯਣਸਖੋ ਨृਪ
ਮੱਧਲੇ ਟਾਪੂ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਰਬਤ ਮਾਨਸ਼ਿਲਾ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕਾਲਾ ਪਰਬਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।