ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਨੀਲਸ੍ਯੈਵੋਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ। ਵਰ੍षਂ ਰਮਣਕਂ ਨਾਮ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਸ਼੍ਵੇਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੇ ਨੀਲ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰਮਣਕ ਨਾਮ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਜੰਮਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਭਿਜਨਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਨਿਃਸਪਤ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਚਿੱਟੇ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ। ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਰਹਿ ਕੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯਾਥੋਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ। ਵਰ੍षਂ ਹਿਰਣ੍ਮਯਂ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਹੈਰਣ੍ਵਤੀ ਨਦੀ
ਸ੍ਰਿੰਗੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਸ਼ਵੇਤ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਹਿਰਣਮਯਾ ਨਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣਵਤੀ ਨਦੀ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਚਾਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍ ਪਤਗੋਤ੍ਤਮਃ। ਯਕ੍ਸ਼ਾਨੁਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਧਨਿਨਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਯਕਸ਼ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਬਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਨਾ ਰਾਜਨ੍ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ। ਏਕਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਜਨਾਧਿਪ
ਉਥੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ। ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਣਿ ਵੈ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਵਤਸ੍ਤ੍ਰੀਣ੍ਯੇਵ ਮਨੁਜਾਧਿਪ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸ੍ਰਿੰਗਵਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚੋਟੀ ਹਨ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਏਕਂ ਮਣਿਮਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤਥੈਕਂ ਰੌਕ੍ਮਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਂ ਚੈਕਂ ਭਵਨੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਭਾ ਦੇਵੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਸਤਿ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲੀ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹਲ ਮੋਤੀਆਂ ਦਾ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤੇ ਇੱਕ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਹਲਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਸ਼ਾਂਡਿਲੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਜਨਾਧਿਪ । ਵਰ੍षਮੈਰਾਵਤਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛृਙ੍ਗਵਤਃ ਪਰਮ੍
ਸ੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸ੍ਰਿੰਗਵਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਐਰਾਵਤ ਨਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਨ ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਭੂਤ ਇਵਾਵृਤਃ
ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਚੰਦ ਤੇ ਉਸਦੇ ਤਾਰੇ ਇੰਝ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਢੱਕੇ ਹੋਣ।
ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਃ ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਸੁਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਕ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਿष੍ਪਨ੍ਦਾ ਇष੍ਟਗਨ੍ਧਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ । ਦੇਵਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਵਿਰਜਸੋ ਨृਪ
ਉਹ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ, ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ ਹੋਈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਜਨਾਧਿਪ । ਆਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਦਾ ਮਾਪ ਤਰੇਰ ਕੇ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਥੈਵੋਤ੍ਤਰਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਹਰਿਰ੍ਵਸਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਃ ਸ਼ਕਟੇ ਕਨਕੋਞ੍ਜ੍ਵਲੇ
ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਰੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਚਕ੍ਰਂ ਹਿ ਤਦ੍ਯਾਨਂ ਭੂਤਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਜਵਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਂ ਮਹਾਤੇਜੋ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਅੱਠ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਾਮੂਨਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਵਿਭੁਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੋ ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਤਾ ਕਾਰਯਿਤਾ ਤਥਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਹ ਘਟਾਉਣ ਤੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਪਸ੍ਤਥਾऽऽਕਾਸ਼ਂ ਵਾਯੁਸ੍ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸ ਯਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਨਾਮਾਸ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਹੈ; ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਉਹ ਅੱਗ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸਂਜਯੇਨ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਧ੍ਯਾਨਮਨ੍ਵਗਮਦ੍ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਜਨਾਧਿਪ
ਇੰਝ ਸੰਜਯ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੁਨਰੇਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ। ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਕਾਲਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪਤੇ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੋਚ ਕੇ ਫਿਰ ਆਖਣ ਲੱਗਿਆ: 'ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਾਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।'
ਸृਜਤੇ ਚ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਨੇਹ ਵਿਦ੍ਯਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਨਰੋ ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹृਤ੍
ਉਹ ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਹਨ।
ਦੇਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠ ਇਤ੍ਯਾਦ੍ਦੁਰ੍ਵੇਦਾ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੈਕੁੰਠਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਤਥਾ ਹੈਮਵਤਸ੍ਯ ਚ। ਪ੍ਰਮਾਣਮਾਯੁषਃ ਸੂਤ ਬਲਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਹਾਲਾਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਅਨਾਗਤਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਚ ਸਂਜਯ । ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਹਰਿਵਰ੍षਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਹੇ ਸੰਜੈ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇ ਹਰਿਵਰਸ਼ ਬਾਰੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਯੁਗਾਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਤਿष੍ਯਂ ਚ ਕੁਰੁਵਰ੍ਧਨ
ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਯੁੱਗ ਹਨ: ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਤਿਸ਼ਯ, ਹੇ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਯੁਗਂ ਨਾਮ ਤਤਸ੍ਰੇਤਾਯੁਗਂ ਪ੍ਰਭੋ । ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯਾਥ ਤਤਸ੍ਤਿष੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੁਆਪਰ, ਤੇ ਫਿਰ ਤਿਸ਼ਯ ਯੁੱਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ। ਆਯੁਃਸਂਖ੍ਯਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉਮਰ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਥਾ ਤ੍ਰੀਣਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਮਨੁਜਾਧਿਪ । ਦ੍ਵੇ ਸਹਸ੍ਰੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਤੁ ਭੁਵਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਤੇ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਦੁਹਾਂਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਉਮਰ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਨ ਪ੍ਰਮਾਣਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਹ੍ਯਸ੍ਤਿ ਤਿष੍ਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇऽਤ੍ਰ ਤਥਾ ਜਾਤਾ ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਿਸ਼ਯ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਉਮਰ ਦੀ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਿਆਦ ਨਹੀਂ ਰਹੀ; ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਬੱਚੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਮਹਾਬਲਾ ਮਹਾਸਤ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਗੁਣਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਚ ਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ, ਤੇ ਗਿਆਨ-ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਜਾਤਾਃ ਕृਤਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਧਨਿਨਃ ਪ੍ਰਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ । ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਚ ਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਵੈ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਪ ਦੇ ਧਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।