ਤਸ੍ਯਾ ਜਮ੍ਬਾਃ ਫਲਰਸੋ ਨਦੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਨਾਧਿਪ । ਮੇਰੁਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਾਨ੍ਕੁਰੂਨ੍
ਉਹ ਜੰਬੂ ਫਲਾਂ ਦਾ ਰਸ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂਆਂ ਵੱਲ ਵਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਮਨਃਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਨ ਪਿਪਾਸਾ ਜਨਾਧਿਪ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਫਲਰਸੇ ਪੀਤੇ ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ਚ ਤਾਨ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਸ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਤੇ ਉਹ ਫਲਾਂ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਂ ਨਾਮ ਕਨਕਂ ਦੇਵਭੂषਣਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਜਾਯਤੇ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਤੁ ਤਤ੍
ਉਥੇ ਜੰਬੂਨਦ ਨਾਮ ਦਾ ਸੋਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ । ਤਥਾ ਮਾਲ੍ਯਵਤਃ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੇ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍ ਸਦਾ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਤਰੁਣ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ ਜੰਮਦੇ ਹਨ। ਇੰਝ ਹੀ ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਨਾਮ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤਥਾ ਮਾਲ੍ਯਵਤਃ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੇ ਪੂਰ੍ਵਪੂਰ੍ਵਾਨੁਗਣ੍ਡਿਕਾ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੰਵਰਤਕ ਨਾਮ ਦੀ ਕਾਲ ਅੱਗ ਹੈ। ਇੰਝ ਹੀ ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਞ੍ਚषਣ੍ਮਾਲ੍ਯਵਾਨਥ । ਮਹਾਰਜਤਸਂਕਾਸ਼ਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਪਹਾੜ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਤਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਚਾਂਦੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ ਜੰਮਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਾਧਵਃ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤੀਵ੍ਰਂ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰੇ ਨੇਕ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੀਬਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਜੀਵਨ ਰੀਤਿ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
षष੍ਟਿਸ੍ਤਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਰੇਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਅਰੁਣਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੱਠ ਸੌ, ਅਰੁਣ ਤੋਂ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।
षष੍ਟਿਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਮੇਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਆਦਿਤ੍ਯਤਾਪਤਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸ਼ਸ਼ਿਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੱਠ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚੈਵ ਨਾਮਾਨਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਚ ਸਂਜਯ। ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯੇ ਚ ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਿਨਃ
ਹੇ ਸੰਜਯ, ਮੈਨੂੰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਨਾਮ ਦੱਸ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੀ ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯ ਨੀਲਸ੍ਯੈਵੋਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ। ਵਰ੍षਂ ਰਮਣਕਂ ਨਾਮ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਸ਼੍ਵੇਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੇ ਨੀਲ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰਮਣਕ ਨਾਮ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਜੰਮਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਭਿਜਨਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਨਿਃਸਪਤ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਚਿੱਟੇ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ। ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਰਹਿ ਕੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯਾਥੋਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ। ਵਰ੍षਂ ਹਿਰਣ੍ਮਯਂ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਹੈਰਣ੍ਵਤੀ ਨਦੀ
ਸ੍ਰਿੰਗੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਸ਼ਵੇਤ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਹਿਰਣਮਯਾ ਨਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣਵਤੀ ਨਦੀ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਚਾਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍ ਪਤਗੋਤ੍ਤਮਃ। ਯਕ੍ਸ਼ਾਨੁਗਾ ਮਹਾਰਾਜ ਧਨਿਨਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਯਕਸ਼ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਬਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਨਾ ਰਾਜਨ੍ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ। ਏਕਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਜਨਾਧਿਪ
ਉਥੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ। ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਣਿ ਵੈ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਵਤਸ੍ਤ੍ਰੀਣ੍ਯੇਵ ਮਨੁਜਾਧਿਪ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸ੍ਰਿੰਗਵਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚੋਟੀ ਹਨ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਏਕਂ ਮਣਿਮਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤਥੈਕਂ ਰੌਕ੍ਮਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਂ ਚੈਕਂ ਭਵਨੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਭਾ ਦੇਵੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਸਤਿ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲੀ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹਲ ਮੋਤੀਆਂ ਦਾ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤੇ ਇੱਕ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਹਲਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਸ਼ਾਂਡਿਲੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਜਨਾਧਿਪ । ਵਰ੍षਮੈਰਾਵਤਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛृਙ੍ਗਵਤਃ ਪਰਮ੍
ਸ੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸ੍ਰਿੰਗਵਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਐਰਾਵਤ ਨਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਪਤਿ ਨ ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਭੂਤ ਇਵਾਵृਤਃ
ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਚੰਦ ਤੇ ਉਸਦੇ ਤਾਰੇ ਇੰਝ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਢੱਕੇ ਹੋਣ।
ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਃ ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਸੁਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਕ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਿष੍ਪਨ੍ਦਾ ਇष੍ਟਗਨ੍ਧਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ । ਦੇਵਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਵਿਰਜਸੋ ਨृਪ
ਉਹ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ, ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ ਹੋਈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੇ ਜਨਾਧਿਪ । ਆਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਦਾ ਮਾਪ ਤਰੇਰ ਕੇ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਥੈਵੋਤ੍ਤਰਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਹਰਿਰ੍ਵਸਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਃ ਸ਼ਕਟੇ ਕਨਕੋਞ੍ਜ੍ਵਲੇ
ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਰੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਚਕ੍ਰਂ ਹਿ ਤਦ੍ਯਾਨਂ ਭੂਤਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਜਵਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਂ ਮਹਾਤੇਜੋ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਅੱਠ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਾਮੂਨਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਵਿਭੁਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੋ ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਤਾ ਕਾਰਯਿਤਾ ਤਥਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਹ ਘਟਾਉਣ ਤੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਪਸ੍ਤਥਾऽऽਕਾਸ਼ਂ ਵਾਯੁਸ੍ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸ ਯਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਨਾਮਾਸ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਹੈ; ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਉਹ ਅੱਗ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸਂਜਯੇਨ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਧ੍ਯਾਨਮਨ੍ਵਗਮਦ੍ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਜਨਾਧਿਪ
ਇੰਝ ਸੰਜਯ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੁਨਰੇਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ। ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਕਾਲਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪਤੇ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੋਚ ਕੇ ਫਿਰ ਆਖਣ ਲੱਗਿਆ: 'ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਾਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।'
ਸृਜਤੇ ਚ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਨੇਹ ਵਿਦ੍ਯਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਨਰੋ ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹृਤ੍
ਉਹ ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਹਨ।