ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੇਚਿਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਜਨਾਧਿਪ । ਅਪਰੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਣੋ ਨਾਮ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਾਧਿਪ
ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਉਥੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹਰ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਰੁੱਖ 'ਦੂਧ ਵਾਲੇ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ षਡ੍ਰਸਂ ਚਾਮृਪੋਤਮਮ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਪ੍ਰਸੂਯਨ੍ਤੇ ਫਲੇष੍ਵਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਰੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਧ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਛੇ ਸਵਾਦਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਕਪੜੇ ਬਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ।
ਸਰ੍ਵਾ ਮਣਿਮਯੀ ਭੂਮਿਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਕਾਞ੍ਚਨਵਾਲੁਕਾ । ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਸੁਖਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾ ਨਿष੍ਪਙ੍ਕਾ ਚ ਜਨਾਧਿਪ । ਪੁष੍ਕਰਿष੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾ ਮਨੋਰਮਾਃ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਨਰਮ ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੇਤ ਨਾਲ; ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਛੂਹਣ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਉਥੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਛੂਹਣ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਹਨ।
ਦੇਵਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਭਿਜਨਸਂਯਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਥੇ ਜਨਮੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦੇਵ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਦਿਖਦੇ ਹਨ।
ਮਿਥੁਨਾਨਿ ਚ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸੋਪਮਾਃ। ਤੇषਾਂ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯਮृਤਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਉਥੇ ਜੋੜੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਉਹ ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਦੂਧ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥੁਨਂ ਜਾਯਤੇ ਕਾਲੇ ਸਮਂ ਤਚ੍ਚ ਪ੍ਰਵਰ੍ਧਤੇ। ਤੁਲ੍ਯਰੂਗੁਣੋਪੇਤਂ ਸਮਵੇषਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਜੋੜਾ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਤੇ ਗੁਣ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਿਨਾਵਾ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਜੁਲਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੇਵਾਨੁਰੂਪਂ ਚ ਚਕ੍ਰਵਾਕਸਮਂ ਵਿਭੋ । ਨਿਰਾਪਗਾਮ ਤੇ ਲੋਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਮਹਾਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਸ਼ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਜਹਤ੍ਯੁਤ
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ।
ਭਾਰੁਣ੍ਡਾ ਨਾਮ ਸ਼ਕੁਨਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਤੁਣ੍ਡਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਤਾਨ੍ਨਿਰ੍ਹਰਨ੍ਤੀਹ ਮृਤਾਨ੍ਦਰੀषੁ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਿ ਚ
ਉਥੇ ਭਾਰੁੰਡਾ ਨਾਮ ਦੇ ਪੰਛੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੁੰਢ ਤਿੱਖੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਰਾਃ ਕੁਰਵੋ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤੇ ਸਮਾਸਤਃ। ਮੇਰੋਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਹਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਥ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੁ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਰਨੇ ਗਏ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੇਰੂ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਦੀ ਸਚੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਾਭਿषੇਕਸ੍ਤੁ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਭਦ੍ਰਸਾਲਵਨਂ ਯਤ੍ਰ ਕਾਲਾਮ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਥੇ ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ; ਜਿੱਥੇ ਭਦਰਸਾਲ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਲਾਂਬਰ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਖੜਾ ਹੈ।
ਕਾਲਾਮ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਤ੍ਯਪੁष੍ਪਫਲਃ ਸ਼ੁਭਃ । ਦ੍ਰੁਮਸ਼੍ਚ ਯੋਜਨੋਤ੍ਸੇਧਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਃ
ਕਾਲਾਂਬਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਸੋਭਾਵਾਨ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲ ਲਗਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਰੁੱਖ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਪੁਰੁषਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ੍ਤੇਜੋਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕੁਮੁਦਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਥੇ ਪੁਰਖ ਚਿੱਟੇ ਹਨ, ਉਰਜਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ; ਔਰਤਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਰੱਖਦੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਰ੍ਣਾਃ ਪੂਰ੍ਵਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਃ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੀਤਲਗਾਤ੍ਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨृਤ੍ਤਿਗੀਤਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਠੰਡੀ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਚ-ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰਾਯੁਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਕਾਲਾਮ੍ਰਰਸਪੀਤਾਸ੍ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਯੌਵਨਾਃ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਾਲਾਮਰ ਫਲ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਪਲੇ ਪੂਰੇ ਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਨੀਲਸ੍ਯ ਨਿषਧਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ। ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋ ਨਾਮ ਮਹਾਞ੍ਜਮ੍ਬੂਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੇ ਨਿਸਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹ ਰੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇਸ਼ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਉਤ੍ਸੇਧੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸ੍ਯ ਦਿਵਸ੍ਪृਙ੍ਭਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਉਚਾਈ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਯੋਜਨ ਹੈ।
ਅਰਤ੍ਨੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ । ਪਰਿਣਾਹਸ੍ਤੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਫਲਾਨਾਂ ਰਸਭੇਦਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੀ ਘੇਰਾਈ ਪੰਦਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹਥ ਹੈ। ਫਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸ ਹਨ ਜੋ ਰੁੱਖ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲਟਕਦੇ ਹਨ।
ਪਤਮਾਨਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯੁਰ੍ਵੀ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵਿਪੁਲਂ ਸ੍ਵਨਮ੍ । ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਚ ਰਸਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਜਤਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਫਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਰਾਜਨ, ਚਾਂਦੀ ਵਰਗਾ ਰਸ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਜਮ੍ਬਾਃ ਫਲਰਸੋ ਨਦੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਨਾਧਿਪ । ਮੇਰੁਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਾਨ੍ਕੁਰੂਨ੍
ਉਹ ਜੰਬੂ ਫਲਾਂ ਦਾ ਰਸ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂਆਂ ਵੱਲ ਵਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਮਨਃਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਨ ਪਿਪਾਸਾ ਜਨਾਧਿਪ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਫਲਰਸੇ ਪੀਤੇ ਨ ਜਰਾ ਬਾਧਤੇ ਚ ਤਾਨ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਸ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਤੇ ਉਹ ਫਲਾਂ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਂ ਨਾਮ ਕਨਕਂ ਦੇਵਭੂषਣਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਜਾਯਤੇ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਤੁ ਤਤ੍
ਉਥੇ ਜੰਬੂਨਦ ਨਾਮ ਦਾ ਸੋਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ । ਤਥਾ ਮਾਲ੍ਯਵਤਃ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੇ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍ ਸਦਾ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਤਰੁਣ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ ਜੰਮਦੇ ਹਨ। ਇੰਝ ਹੀ ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਨਾਮ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਤਥਾ ਮਾਲ੍ਯਵਤਃ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੇ ਪੂਰ੍ਵਪੂਰ੍ਵਾਨੁਗਣ੍ਡਿਕਾ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੰਵਰਤਕ ਨਾਮ ਦੀ ਕਾਲ ਅੱਗ ਹੈ। ਇੰਝ ਹੀ ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਞ੍ਚषਣ੍ਮਾਲ੍ਯਵਾਨਥ । ਮਹਾਰਜਤਸਂਕਾਸ਼ਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਪਹਾੜ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਤਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਚਾਂਦੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ ਜੰਮਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਾਧਵਃ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤੀਵ੍ਰਂ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰੇ ਨੇਕ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੀਬਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਜੀਵਨ ਰੀਤਿ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
षष੍ਟਿਸ੍ਤਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਰੇਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਅਰੁਣਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੱਠ ਸੌ, ਅਰੁਣ ਤੋਂ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।
षष੍ਟਿਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਮੇਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਆਦਿਤ੍ਯਤਾਪਤਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸ਼ਸ਼ਿਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੱਠ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚੈਵ ਨਾਮਾਨਿ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਚ ਸਂਜਯ। ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯੇ ਚ ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਿਨਃ
ਹੇ ਸੰਜਯ, ਮੈਨੂੰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਨਾਮ ਦੱਸ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੀ ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।