ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਯਤ੍ਰ ਸੈਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਬਲਾਰ੍ਣਵੇ । ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾ ਭੂਯਿष੍ਠਂ ਪਰ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਆਪਣੇ ਫੌਜ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੱਧ ਤਰਕੀਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਯਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ ਚ । ਤਥਾ ਰਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਯੋਧੇ ਵੀ ਸਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਚੇਕਿਤਾਨਃ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭ । ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਚੇਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਯਯੌ
ਚੇਕਿਤਾਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਦੋਵੇਂ ਆਗੇ ਵਧੇ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਰਥਃ । ਵृਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇਣ ਰਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁਦਨ੍ਬਲੀ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ, ਆਪਣੀ ਰਥ 'ਤੇ, ਲੱਖ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਵੌ ਰਥਸ੍ਥੌ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ । ਜਘਨਂ ਪਾਲਯਨ੍ਤੌ ਚ ਪृष੍ਠਤੋऽਨੁਪ੍ਰਜਗ੍ਮਤੁਃ
ਕਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੇ, ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਿੱਛੋਂ ਚਲੇ।
ਸ਼ਕਟਾਪਣਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਯਾਨਂ ਯੁਗ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਯਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ ਚ । ਫਲ੍ਗੁ ਸਰ੍ਵਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਚ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕृਸ਼ਦੁਰ੍ਬਲਮ੍
ਢੋਈਆਂ, ਦੁਕਾਨਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯੋਗ ਰਥ-ਵਾਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਸੀ, ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ।
ਕੋਸ਼ਸਞ੍ਚਯਵਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਕੋष੍ਠਾਗਾਰਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਗਜਾਨੀਕੇਨ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸ਼ਨੈਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਖਜਾਨਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਤੇ ਭੰਡਾਰਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਗਜਾਨੀਕ ਨੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਮਨ੍ਵਯਾਤ੍ਸਤ੍ਯਧृਤਿਃ ਸੌਚਿਤ੍ਤਿਰ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ। ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ੍ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਵਿਭੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਤ੍ਯਧ੍ਰਿਤੀ, ਸੌਚਿੱਤੀ, ਯੁਧਦੁਰਮਦਾ, ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ, ਵਸੁਦਾਨਾ ਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ।
ਰਥਾ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾ ਯੇ ਤੇषਾਮਨੁਯਾਯਿਨਃ । ਹਯਾਨਾਂ ਦਸ਼ ਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਤਾਂ ਕਿਂਕਿਣੀਕਿਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਚਲੇ, ਤੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਵੱਡੇ ਘੋੜੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਗਜਾ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾ ਈषਾਦਨ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਕੁਲੀਨਾ ਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾ ਮੇਘਾ ਇਵ ਵਿਸਰ੍ਪਿਣਃ
ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਕਰੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦੇ, ਟੁੱਟੇ ਜੰਜੀਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲਦੇ ਹੋਏ।
षष੍ਟਿਰ੍ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਾਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਭਾਰਤ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਯਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਯੁਧਿ ਸੇਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ, ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤ ਇਵ ਜੀਮੂਤਾਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖਾਃ । ਰਾਜਾਨਮਨ੍ਵਯੁਃ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਲਨ੍ਤ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਟੁੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਗਾ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦੇ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਬਲਂ ਭੀਮਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਯਦਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯਾਥ ਯੁਯੁਧੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਫੌਜ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਉਸ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯੋਧਨ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯੇ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਯੁਤਸ਼ੋ ਨਰਾਃ। ਨਰ੍ਦਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਯੁਸ੍ਤੇषਾਣਨੀਕਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਹੋਰ ਸੈਂਕੜੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਆਗੇ ਵਧੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਭੇਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ ਚ । ਨ੍ਯਵਾਦਯਨ੍ਤ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਯੁਤਸ਼ੋ ਨਰਾਃ
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਗਾਰੇ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸਿੰਘ-ਨਾਦ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਜਾਏ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵਜਾਇਆ।
ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਸਰ੍ਵਵੇਦਵਿਦਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ
ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਰਣੇ ਘੋਰੇ ਭਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ੀ ਭਗਵਾਨ੍ਭੂਤਭਵ੍ਯਭਵਿष੍ਯਵਿਤ੍
ਉਹ ਭੂਤ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਦਿਵਯ ਦਰਸ਼ੀ, ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਂ ਰਹਸ੍ਸ੍ਥਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਮਾਰ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਨਯਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਬੇਕਸਮੀ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਾਜਨ੍ਪਰਿਕਾਲਾਸ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਤੇ ਹਿਂਸਨ੍ਤੀਵ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯੇਤਰੇਤਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਥੋਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਕਾਲਪਰੀਤੇषੁ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਵੇਵ ਭਾਰਤ । ਕਾਲਪਰ੍ਯਾਯਮਾਹਾਯ ਮਾ ਸ੍ਮ ਸ਼ੋਕੇ ਮਨਃ ਕृਥਾ
ਜਦ ਇਹ ਲੋਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਭਾਰਤ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਚਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾ।
ਯਦਿ ਚੇਚ੍ਛਸਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਦ੍ਰੁष੍ਟੁਮੇਨਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦਦਾਨਿ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਮੇਤਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮਯਾ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜੰਗ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਵਯ ਦਾਨ ਦਿਆਂਗਾ; ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੇਖੋ।
ਨ ਰੋਚਯੇ ਜ੍ਞਾਤਿਵਧਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮ
ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਦੀ ਹਤਿਆ ਦੇਖਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨਿਚ੍ਛਤਿ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਵਰਾਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਂਜਯਾਯ ਵਰਂ ਦਦੌ
ਜਦ ਉਹ ਜੰਗ ਦੇਖਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਵਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੇ ਸੰਜਯ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏष ਤੇ ਸਂਜਯੋ ਰਾਜਨ੍ਯੁਦ੍ਧਮੇਤਦ੍ਵਦਿष੍ਯਤਿ। ਏਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਸੰਜਯ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਜੰਗ ਦੱਸੇਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਉਸ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਸਂਜਯੋ ਰਾਜਨ੍ਦਿਵ੍ਯੇਨੈਵ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਕਥਯਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦਿਵਯ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੰਜਯ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਯੁੱਧ ਵੇਖਾ ਕੇ ਦੱਸੇਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣੇਗਾ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਵਾऽਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਵਾ ਦਿਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਨਿਸ਼ਿ । ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਿਤਮਪਿ ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਸਂਜਯਃ
ਚਾਹੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲੁਕਿਆ, ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਵੀ — ਸੰਜਯ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣ ਲਵੇਗਾ।
ਨੈਨਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭੇਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨੈਨਂ ਬਾਧਿष੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰਮਃ । ਗਾਵਲ੍ਗਣਿਰਯਂ ਜੀਵਨ੍ਯੁਦ੍ਧਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਥਕਾਵਟ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰੇਗੀ; ਇਹ ਗਾਵਲਗਣੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇਗਾ।
ਅਹਂ ਤੁ ਕੀਰ੍ਤਿਮੇਤੇषਾਂ ਕਰੂਣਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ
ਪਰ ਮੈਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵੀ, ਫੈਲਾਵਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਦੁਖ ਨਾ ਕਰੋ।
ਦਿष੍ਟਮੇਤਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨਾਭਿਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਨ ਚੈਵ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸਂਯਨ੍ਤੁਂ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਇਹ ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਵੋ; ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਕੁਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਤਾਮਹਃ । ਪੁਨਰੇਵ ਮਹਾਭਾਗੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮੁਵਾਚ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮੁੜ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।