ਤਥੈਵ ਰਾਜਾ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮੁਖਾਨ੍ਵੀਰਾਂਸ਼੍ਚੋਦਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਚੇਦਿਕਾਸ਼ਿਕਰੂਸ਼ਾਨਾਂ ਨੇਤਾਰਂ ਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਮ੍ । ਸੇਨਾਪਤਿਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਂ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਮਥਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਚੇਦੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਤੇ ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇਤਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ।
ਵਿਰਾਟਂ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਚੈਵ ਯੁਯੁਧਾਨਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੌ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸੌ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੂਤ੍ਤਮੌਜਸੌ
ਵੀਰਾਟ, ਦ੍ਰੁਪਦ, ਯੁਯੁਧਾਨ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਤੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੁਧਾਮਨ्यु ਤੇ ਉੱਤਮਉਜ—
ਤੇ ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤਪ੍ਤਕੁਣ੍ਡਲਧਾਰਿਣਃ। ਆਜ੍ਯਾਵਸਿਕ੍ਤਾ ਜ੍ਵਲਿਤਾ ਧਿष੍ਣ੍ਯੇष੍ਵਿਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਃ
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਕਤਰ ਤੇ ਤਪੇ ਹੋਏ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ, ਧਿਸ਼ਣਾਂ 'ਤੇ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਹਵਨ-ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ਼ੋਭਨ੍ਤ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਗ੍ਰਹਾਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਾ ਇਵ । ਅਥ ਸੈਨ੍ਯਂ ਯਥਾਯੋਗਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਰ੍षਭਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਜਗਮਗਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਤਪਦੇ ਹੋਏ ਗ੍ਰਹਿ। ਫਿਰ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ—
ਦਿਦੇਸ਼ ਤਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਪ੍ਰਯਾਣਾਯ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤੇषਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਸਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ—
ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਸਬਾਹ੍ਯਾਨਾਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ ਗਜਾਸ਼੍ਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਯੇ ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਸਭ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰਲੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਚ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮੁਖਾਨੇਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਅਭਿਮਨ्यु, ਬ੍ਰਿਹੰਤ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਭ ਪੁੱਤਰ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ।
ਭੀਮਂ ਚ ਯੁਯੁਧਾਨਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਚ ਧਨਂਜਯਮ੍। ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਬਲਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ
ਭੀਮ, ਯੁਯੁਧਾਨ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਧਨੰਜਯ—ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਫੌਜ ਦੀ ਦੂਜੀ ਟੋਲੀ ਭੇਜੀ।
ਭਾਣ੍ਡਂ ਸਮਾਰੋਪਯਤਾਂ ਚਰਤਾਂ ਸਂਪ੍ਰਧਾਵਤਾਮ੍ । ਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯੋਧਾਨਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਦਿਵਮਿਵਾਸ੍ਪਸ਼ਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਮਾਨ ਚੜ੍ਹਾ ਰਹੇ, ਘੁੰਮ ਰਹੇ, ਤੇ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਖੁਸ਼ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੋਈ ਲੱਗੀ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਰਾਟਦ੍ਰਪਦਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਅਥਾਪਰੈਰ੍ਮਹੀਪਾਲੈਃ ਸਹ ਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਮਹੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਆਪ, ਵੀਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਭੀਮਧਨ੍ਵਾਯਤੀ ਸੇਨਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਪਾਲਿਤਾ। ਗਙ੍ਗੇਵ ਪੂਰ੍ਣਾ ਸ੍ਤਿਮਿਤਾ ਸ੍ਯਨ੍ਦਮਾਨਾ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ
ਭੀਮ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੇਠ, ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤੇ ਠੰਢੀ ਚੱਲਦੀ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪੁਨਰਨੀਕਾਨਿ ਨ੍ਯਯੋਜਯਤ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍। ਮੋਹਯਨ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਫਿਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਲਝਾ ਕੇ।
ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । ਨਕੁਲਂ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਕਾਨ੍
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਭਿਮਨ्यु, ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭਦਰਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ।
ਦਸ਼ ਚਾਸ਼੍ਵਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦ੍ਵਿਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਨ੍ਤਿਨਾਮ੍ । ਅਯੁਤਂ ਚ ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਰਥਾਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਰਥ—
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਾਦਿਸ਼ਦ੍ਬਲਮ੍ । ਮਧ੍ਯਮੇ ਚ ਵਿਰਾਟਂ ਚ ਜਯਤ੍ਸੇਨਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ, ਦੁਰਜੈਯ ਟੋਲੀ ਦਿੱਤੀ; ਮੱਧ ਵਿਚ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵੀਰਾਟ ਤੇ ਜਯਤਸੇਨ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ।
ਮਹਾਰਥੌ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੌ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੂਤ੍ਤਮੌਜਸੌ । ਵੀਰ੍ਯਵਨ੍ਤੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੂਤ੍ਤਮੌਜਸੌ
ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਯੁਧਾਮਨ्यु ਤੇ ਉੱਤਮੌਜਸ, ਦੋਵੇਂ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਅਨ੍ਵਯਾਤਾਂ ਤਦਾ ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵਧਨਞ੍ਜਯੌ । `ਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾ ਨष੍ਟਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮੇਨਿਰੇ। ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਆਗੇ ਵਧੇ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ।
ਬਭੂਵੁਰਤਿਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਕृਤਪ੍ਰਹਰਣਾ ਨਰਾਃ। ਤੇषਾਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾ ਹਯਾਃ ਸ਼ੂਰੈਰਧਿष੍ਠਿਤਾਃ । ਪਞ੍ਚ ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਥਵਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਏ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ, ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਸਨ।
ਪਦਾਤਯਸ਼੍ਚ ਯੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਕਾਰ੍ਮੁਕਾਸਿਗਦਾਧਰਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੋऽਨ੍ਵਯੁਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਗ੍ਰਤਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਤੇ ਜੋ ਪੈਦਲ ਯੋਧੇ ਸਨ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਵਧੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਯਤ੍ਰ ਸੈਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਬਲਾਰ੍ਣਵੇ । ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾ ਭੂਯਿष੍ਠਂ ਪਰ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਆਪਣੇ ਫੌਜ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੱਧ ਤਰਕੀਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਯਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ ਚ । ਤਥਾ ਰਥਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਯੋਧੇ ਵੀ ਸਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਚੇਕਿਤਾਨਃ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭ । ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਚੇਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਯਯੌ
ਚੇਕਿਤਾਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਦੋਵੇਂ ਆਗੇ ਵਧੇ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਰਥਃ । ਵृਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇਣ ਰਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁਦਨ੍ਬਲੀ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ, ਆਪਣੀ ਰਥ 'ਤੇ, ਲੱਖ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਵੌ ਰਥਸ੍ਥੌ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ । ਜਘਨਂ ਪਾਲਯਨ੍ਤੌ ਚ ਪृष੍ਠਤੋऽਨੁਪ੍ਰਜਗ੍ਮਤੁਃ
ਕਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੇ, ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਿੱਛੋਂ ਚਲੇ।
ਸ਼ਕਟਾਪਣਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਯਾਨਂ ਯੁਗ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਯਾਨਾਮਯੁਤਾਨਿ ਚ । ਫਲ੍ਗੁ ਸਰ੍ਵਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਚ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕृਸ਼ਦੁਰ੍ਬਲਮ੍
ਢੋਈਆਂ, ਦੁਕਾਨਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯੋਗ ਰਥ-ਵਾਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਸੀ, ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ।
ਕੋਸ਼ਸਞ੍ਚਯਵਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਕੋष੍ਠਾਗਾਰਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਗਜਾਨੀਕੇਨ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸ਼ਨੈਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਖਜਾਨਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਤੇ ਭੰਡਾਰਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਗਜਾਨੀਕ ਨੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਮਨ੍ਵਯਾਤ੍ਸਤ੍ਯਧृਤਿਃ ਸੌਚਿਤ੍ਤਿਰ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ। ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ੍ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਵਿਭੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਤ੍ਯਧ੍ਰਿਤੀ, ਸੌਚਿੱਤੀ, ਯੁਧਦੁਰਮਦਾ, ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ, ਵਸੁਦਾਨਾ ਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ।
ਰਥਾ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾ ਯੇ ਤੇषਾਮਨੁਯਾਯਿਨਃ । ਹਯਾਨਾਂ ਦਸ਼ ਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਤਾਂ ਕਿਂਕਿਣੀਕਿਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਚਲੇ, ਤੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਵੱਡੇ ਘੋੜੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਗਜਾ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾ ਈषਾਦਨ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਕੁਲੀਨਾ ਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾ ਮੇਘਾ ਇਵ ਵਿਸਰ੍ਪਿਣਃ
ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਕਰੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦੇ, ਟੁੱਟੇ ਜੰਜੀਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲਦੇ ਹੋਏ।