ਯਾਵਦਿਚ੍ਛੇਦ੍ਧਰਿਰਯਂ ਤਾਵਦਸ੍ਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ।' ਯਤ੍ਤਦ੍ਧੋਰਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਨ੍ਮਮ। ਕੈਰਾਤੇ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਤਦਿਦਂ ਮਯਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਹਰੀ ਚਾਹੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਹਥਿਆਰ ਜੋ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੇ ਕੈਰਾਤ ਨਾਲ ਦੁੰਦ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸਂਹਰਨ੍ । ਪ੍ਰਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਤਦਿਦਂ ਮਯਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹੀ ਹਥਿਆਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਨ ਦ੍ਰੋਣੋ ਨ ਚ ਗੌਤਮਃ । ਨ ਚ ਦ੍ਰੋਣਸੁਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕੁਤ ਏਵ ਤੁ ਸੂਤਜਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਤਾਂ ਗਾਂਗੇਯਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ, ਨਾ ਗੌਤਮ ਨੂੰ, ਨਾ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ—ਤੇ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤੁ ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਣੇ ਹਨ੍ਤੁਂ ਦਿਵ੍ਯੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪृਥਗ੍ਜਨਮ੍ । ਆਰ੍ਜਵੇਨੈਵ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਵਿਜੇष੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਪਰਾਨ੍
ਪਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਸਿੱਧੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗੇ।
ਤਥੇਮੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਹਾਯਾਸ੍ਤਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹਨ—ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ।
ਵੇਦਾਨ੍ਤਾਵਭृਥਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਤੇऽਪਰਾਜਿਤਾਃ । ਨਿਹਨ੍ਯੁਃ ਸਮਰੇ ਸੇਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਾਂਡਵ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਯੁਯੁਧਾਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਭੀਮਸੇਨੋ ਯਮੌ ਚੋਭੌ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੂਤ੍ਤਮੌਜਸੌ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਯੁਯੁਧਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਯੁਧਾਮਨਯੂ ਤੇ ਉਤਤਮਉਜ—
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਚੋਭੌ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਸਮੌ ਯੁਧਿ। ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਦੋਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ; ਸ਼ੰਖ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹੇਡਿੰਬਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ—
ਪੁਤ੍ਰੋऽਸ੍ਯਾਞ੍ਜਨਪਰ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਸ਼ੈਨੇਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਹਾਯੋ ਰਣਕੇਵਿਦਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਜਨਪਰਵਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪਰਾਕਰਮ ਵਾਲਾ; ਸ਼ੈਨੇਯਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਦਾ ਮਾਹਰ ਤੇ ਸਾਥੀ—
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਪਿ ਸਮਰ੍ਥੋਸਿ ਤ੍ਰੇਲੋਕ੍ਯੋਤ੍ਸਾਦਨੇਪਿ ਚ
ਅਭਿਮਨ्यु, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ; ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਵੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਂ ਪਸ਼੍ਯੇਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਦ੍ਯੁਤੇ। ਸ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਭਵੇਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਿਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਕੌਰਵ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਡਰਾਉਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੇ ਕੌਰਵ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਰਾਜਾਨਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ ਸੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਆਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਾਸਸਃ। ਗृਹੀਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾ ਧ੍ਵਜਿਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯ ਹੁਤਾਗ੍ਨਯਃ
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕੀਤਾ, ਗਲ ਵਿਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾਈਆਂ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਝੰਡੇ ਫੜੇ, ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਉਚਾਰੇ ਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਚਰਿਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਕृਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਹਵਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਬਹਾਦਰ, ਚੰਗੀ ਆਦਤਾਂ ਤੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਆਹਵੇषੁ ਪਰਾਁਲ੍ਲੋਕਾਞ੍ਜਿਗੀषਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਏਕਾਗ੍ਰਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਰਾਹੀਂ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਕੇਕਯਾ ਬਾਹ੍ਲਿਕੈਃ ਸਹ । ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੈਤੇ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵਿਂਦਾ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦਾ, ਕੇਕਯਾ, ਬਾਹਲਿਕ—all ਇਹ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਸੈਨ੍ਧਵੋऽਥ ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਸ਼੍ਚ ਨੇ ਨृਪਾਃ
ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ, ਜਯਦ੍ਰਥ, ਦੱਖਣ, ਪੱਛਮ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਚਲ ਪਏ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਃ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੋਦੀਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਸ਼ਕਾਃ ਕਿਰਾਤਾ ਯਵਨਾਃ ਸ਼ਿਬਯੋऽਥ ਵਸਾਤਯਃ
ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਸ਼ਕ, ਕਿਰਾਤ, ਯਵਨ, ਸ਼ਿਬੀ ਤੇ ਵਸਾਤੀ ਵੀ।
ਸ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵੈਰਨੀਕੈਃ ਸਹਿਤਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਏਤੇ ਮਹਾਰਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਬਲੇ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਰਥੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲੇ।
ਕृਤਵਾਰ੍ਮਾ ਸਹਾਨੀਕਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਨृਪਤਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਆਪਣੇ ਦਲ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਰਥੀ ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਲੋ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਕੌਸਲ੍ਯੋऽਥ ਬृਹਦ੍ਰਥਃ । ਏਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦਨੁਗਤਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਸ਼ਾਲਾ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ਲਯ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ—ਇਹ ਸਭ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਤੇ ਸਮੇਤ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਰ੍ਧੇ ਵ੍ਯਵਾਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ
ਇਹ ਵੱਡੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਤਿਆਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਬਿਰਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ । ਯਥੈਵ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਇੱਕ ਸ਼ਿਵਿਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਾਂਗ ਦੂਜਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਨ ਵਿਸ਼ੇषਂ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਪੁਰਸ੍ਯ ਸ਼ਿਬਿਰਸ੍ਯ ਵਾ । ਕੁਸ਼ਲਾ ਅਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਰਾ ਨਗਰਵਾਸਿਨਃ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਨਗਰ ਦੇ ਮਾਹਰ ਵਾਸੀ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਤਾਦृਸ਼ਾਨ੍ਯੇਵ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਾਮਪਿ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਕੌਰਵ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਐਸੇ ਕਿਲੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬਣਵਾਏ।
ਪਞ੍ਚਯੋਜਨਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਮਾਣ੍ਡਲਂ ਤਦ੍ਰਣਾਜਿਰਮ੍ । ਸੇਨਾਨਿਵੇਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਵਿਸ਼ਞ੍ਛਤਸਙ੍ਘਸ਼ਃ
ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਈਆਂ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾ ਯਥੋਤ੍ਸਾਹਂ ਯਥਾਬਲਮ੍ । ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸ਼ਿਬਿਰਾਣ੍ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਰਵ੍ਯਵਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਸ ਬਾਹ੍ਯਾਨਾਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ, ਸ਼ਿਵਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕੀਤਾ।
ਸਨਾਗਾਸ਼੍ਵਮਨੁਣ੍ਯਾਣਾਂ ਯੇ ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪੋਪਜੀਵਿਨਃ । ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇऽਨੁਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੂਤਮਾਗਧਬਨ੍ਦਿਨਃ
ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦੇ ਜਰੀਏ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਉਥੇ ਆਏ ਸਨ—ਸੂਤ, ਮਾਗਧ ਅਤੇ ਗਾਇਕ—
ਵਣਿਜੋ ਗਣਿਕਾਸ਼੍ਚਾਰਾ ਯੇ ਚੈਵ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਾ ਜਨਾਃ । ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਨ੍ਕੌਰਵੋ ਰਾਜਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਵਪਾਰੀ, ਗਣਿਕਾਵਾਂ, ਜਾਸੂਸ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ ਸਨ—ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।