ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਯੇ ਚਾਰਪੁਰੁषਾ ਮਮ। ਤੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਮੇਮਾਂ ਵ੍ਯੁषਿਤਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਜੋ ਜਾਸੂਸ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰਾਤ ਦੀ ਘਟਨਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਗਏ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕਿਲਾਪृਚ੍ਛਦਾਪਗੇਯਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍ । ਕੇਨ ਕਾਲੇਨ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਹਨ੍ਯਾਃ ਸੈਨ੍ਯਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਦਰਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?'
ਮਾਸੇਨੇਤਿ ਚ ਤੇਨੋਕ੍ਤੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਃ। ਤਾਵਤਾ ਚਾਪਿ ਕਾਲੇਨ ਦ੍ਰੋਣੋਪਿ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਉਹ ਬਹੁਤ ਮੰਦਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ 'ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ' ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਗੌਤਮੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਕਾਲਮੁਕ੍ਤਵਾਨਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਸਮਾਂ ਲੈਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਕਰ੍ਣਃ ਸਂਪृष੍ਟਃ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ । ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਦਿਵਸੈਰ੍ਹਨ੍ਤੁਂ ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਣ ਜੋ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੁਰੁ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਹਮਪੀਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਰ੍ਜੁਨ ਤੇ ਵਚਃ। ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਰਿਤਿ ਫਾਲ੍ਗੁਨ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਚਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਰਜੁਨ: ਤੂੰ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਫਾਲਗੁਨ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ ਧਨਞ੍ਜਯਃ । ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੇਦਂ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਇਹ ਵਚਨ ਕਹੇ।
ਸਰ੍ਵ ਏਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਯੋਧਿਨਃ । ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਹਨ੍ਯੁਰੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਯੋਧੇ ਹਨ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਪੈਤੁ ਤੇ ਮਨਸ੍ਤਾਪੋ ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ । ਹਨ੍ਯਾਮੇਕਰਥੇਨੈਵ ਵਾਸੁਦੇਵਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਕਲੇ ਹੀ ਇਕ ਰਥ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸਾਮਰਾਨਪਿ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਾਨ੍ । ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਨਿਮੇषਾਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਪੁਰਾਣੇ, ਮੌਜੂਦਾ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ—ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।
ਯਾਵਦਿਚ੍ਛੇਦ੍ਧਰਿਰਯਂ ਤਾਵਦਸ੍ਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ।' ਯਤ੍ਤਦ੍ਧੋਰਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਨ੍ਮਮ। ਕੈਰਾਤੇ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਤਦਿਦਂ ਮਯਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਹਰੀ ਚਾਹੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਹਥਿਆਰ ਜੋ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੇ ਕੈਰਾਤ ਨਾਲ ਦੁੰਦ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸਂਹਰਨ੍ । ਪ੍ਰਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਤਦਿਦਂ ਮਯਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹੀ ਹਥਿਆਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਨ ਦ੍ਰੋਣੋ ਨ ਚ ਗੌਤਮਃ । ਨ ਚ ਦ੍ਰੋਣਸੁਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕੁਤ ਏਵ ਤੁ ਸੂਤਜਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਤਾਂ ਗਾਂਗੇਯਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ, ਨਾ ਗੌਤਮ ਨੂੰ, ਨਾ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ—ਤੇ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤੁ ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਣੇ ਹਨ੍ਤੁਂ ਦਿਵ੍ਯੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪृਥਗ੍ਜਨਮ੍ । ਆਰ੍ਜਵੇਨੈਵ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਵਿਜੇष੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਪਰਾਨ੍
ਪਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਸਿੱਧੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗੇ।
ਤਥੇਮੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਹਾਯਾਸ੍ਤਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹਨ—ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ।
ਵੇਦਾਨ੍ਤਾਵਭृਥਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਤੇऽਪਰਾਜਿਤਾਃ । ਨਿਹਨ੍ਯੁਃ ਸਮਰੇ ਸੇਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਾਂਡਵ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਯੁਯੁਧਾਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਭੀਮਸੇਨੋ ਯਮੌ ਚੋਭੌ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੂਤ੍ਤਮੌਜਸੌ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਯੁਯੁਧਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਯੁਧਾਮਨਯੂ ਤੇ ਉਤਤਮਉਜ—
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਚੋਭੌ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਸਮੌ ਯੁਧਿ। ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਦੋਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ; ਸ਼ੰਖ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹੇਡਿੰਬਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ—
ਪੁਤ੍ਰੋऽਸ੍ਯਾਞ੍ਜਨਪਰ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਸ਼ੈਨੇਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਹਾਯੋ ਰਣਕੇਵਿਦਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਜਨਪਰਵਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪਰਾਕਰਮ ਵਾਲਾ; ਸ਼ੈਨੇਯਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਦਾ ਮਾਹਰ ਤੇ ਸਾਥੀ—
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਪਿ ਸਮਰ੍ਥੋਸਿ ਤ੍ਰੇਲੋਕ੍ਯੋਤ੍ਸਾਦਨੇਪਿ ਚ
ਅਭਿਮਨ्यु, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ; ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਵੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਂ ਪਸ਼੍ਯੇਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਦ੍ਯੁਤੇ। ਸ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਭਵੇਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਿਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਕੌਰਵ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਡਰਾਉਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੇ ਕੌਰਵ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਰਾਜਾਨਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ ਸੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਆਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਾਸਸਃ। ਗृਹੀਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾ ਧ੍ਵਜਿਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯ ਹੁਤਾਗ੍ਨਯਃ
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕੀਤਾ, ਗਲ ਵਿਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾਈਆਂ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਝੰਡੇ ਫੜੇ, ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਉਚਾਰੇ ਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਚਰਿਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਕृਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਹਵਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਬਹਾਦਰ, ਚੰਗੀ ਆਦਤਾਂ ਤੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਆਹਵੇषੁ ਪਰਾਁਲ੍ਲੋਕਾਞ੍ਜਿਗੀषਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਏਕਾਗ੍ਰਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਰਾਹੀਂ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਕੇਕਯਾ ਬਾਹ੍ਲਿਕੈਃ ਸਹ । ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੈਤੇ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵਿਂਦਾ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦਾ, ਕੇਕਯਾ, ਬਾਹਲਿਕ—all ਇਹ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਸੈਨ੍ਧਵੋऽਥ ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਸ਼੍ਚ ਨੇ ਨृਪਾਃ
ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ, ਜਯਦ੍ਰਥ, ਦੱਖਣ, ਪੱਛਮ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਚਲ ਪਏ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਃ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੋਦੀਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਸ਼ਕਾਃ ਕਿਰਾਤਾ ਯਵਨਾਃ ਸ਼ਿਬਯੋऽਥ ਵਸਾਤਯਃ
ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਸ਼ਕ, ਕਿਰਾਤ, ਯਵਨ, ਸ਼ਿਬੀ ਤੇ ਵਸਾਤੀ ਵੀ।
ਸ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵੈਰਨੀਕੈਃ ਸਹਿਤਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਏਤੇ ਮਹਾਰਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਬਲੇ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਰਥੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲੇ।
ਕृਤਵਾਰ੍ਮਾ ਸਹਾਨੀਕਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਨृਪਤਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਆਪਣੇ ਦਲ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਰਥੀ ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।