ਮੁਞ੍ਚੇਯਂ ਯਦਿ ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਘਾਤੀਨਿ ਹਨ੍ਯਾਂ ਮਾਸੇਨ ਭਾਰਤ
ਜੇ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਾਂ, ਤਾਂ ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਲੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਤਃ । ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਰੋਣਮਙ੍ਗਿਰਸਾਂ ਵਰਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਆਚਾਰ੍ਯ ਕੇਨ ਕਾਲੇਨ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕਾਨ੍ । ਨਿਹਨ੍ਯਾ ਇਤਿ ਤਂ ਦ੍ਰੋਣਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਅਚਾਰਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਇਸ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਥਵਿਰੋऽਸ੍ਮਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਨ੍ਦਪ੍ਰਾਣਵਿਚੇष੍ਟਿਤਃ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਨਾ ਨਿਰ੍ਦਹੇਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਿਨੀਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਸਾਹ ਤੇ ਹਲਚਲ ਮੰਦ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਮਾਸੇਨੇਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ । ਏषਾ ਮੇ ਪਰਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੇਤਨ੍ਮੇ ਪਰਮਂ ਬਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹੀਨਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਵੀ ਇਹੀ ਰਾਏ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਲ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮੇਵ ਤੁ ਮਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਬਲਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਕਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦੱਸੇ; ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ; ਕਰਣ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਦੀ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ। ਜਹਾਸ ਸਸ੍ਵਨਂ ਹਾਸਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਨ ਹਿ ਯਾਵਦ੍ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਬਾਣਸ਼ਙ੍ਖਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍। ਵਾਸੁਦੇਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਰਥੇਨਾਯਾਨ੍ਤਮਾਹਵੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਅਰਜੁਨ, ਧਨੁ, ਬਾਣ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਰਥੀ ਬਣਾਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਧੇਯ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਸਮਾਗਚ੍ਛਸਿ ਰਾਧੇਯ ਤੇਨੈਵਮਭਿਮਨ੍ਯਸੇ । ਸ਼ਕ੍ਯਮੇਵਂ ਚ ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਯਥੇष੍ਟਤਃ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਧੇਯ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤॄਨੁਪਹ੍ਵਰੇ। ਆਹੂਯ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਯੇ ਚਾਰਪੁਰੁषਾ ਮਮ। ਤੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਮੇਮਾਂ ਵ੍ਯੁषਿਤਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਜੋ ਜਾਸੂਸ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰਾਤ ਦੀ ਘਟਨਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਗਏ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕਿਲਾਪृਚ੍ਛਦਾਪਗੇਯਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍ । ਕੇਨ ਕਾਲੇਨ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਹਨ੍ਯਾਃ ਸੈਨ੍ਯਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਦਰਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?'
ਮਾਸੇਨੇਤਿ ਚ ਤੇਨੋਕ੍ਤੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਃ। ਤਾਵਤਾ ਚਾਪਿ ਕਾਲੇਨ ਦ੍ਰੋਣੋਪਿ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਉਹ ਬਹੁਤ ਮੰਦਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ 'ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ' ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਗੌਤਮੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਕਾਲਮੁਕ੍ਤਵਾਨਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਸਮਾਂ ਲੈਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਕਰ੍ਣਃ ਸਂਪृष੍ਟਃ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ । ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਦਿਵਸੈਰ੍ਹਨ੍ਤੁਂ ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਣ ਜੋ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੁਰੁ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਹਮਪੀਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਰ੍ਜੁਨ ਤੇ ਵਚਃ। ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਰਿਤਿ ਫਾਲ੍ਗੁਨ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਚਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਰਜੁਨ: ਤੂੰ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਫਾਲਗੁਨ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ ਧਨਞ੍ਜਯਃ । ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੇਦਂ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਇਹ ਵਚਨ ਕਹੇ।
ਸਰ੍ਵ ਏਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਯੋਧਿਨਃ । ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਹਨ੍ਯੁਰੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਯੋਧੇ ਹਨ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਪੈਤੁ ਤੇ ਮਨਸ੍ਤਾਪੋ ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ । ਹਨ੍ਯਾਮੇਕਰਥੇਨੈਵ ਵਾਸੁਦੇਵਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਕਲੇ ਹੀ ਇਕ ਰਥ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸਾਮਰਾਨਪਿ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਾਨ੍ । ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਨਿਮੇषਾਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਪੁਰਾਣੇ, ਮੌਜੂਦਾ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ—ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।
ਯਾਵਦਿਚ੍ਛੇਦ੍ਧਰਿਰਯਂ ਤਾਵਦਸ੍ਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ।' ਯਤ੍ਤਦ੍ਧੋਰਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਨ੍ਮਮ। ਕੈਰਾਤੇ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਤਦਿਦਂ ਮਯਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਹਰੀ ਚਾਹੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਹਥਿਆਰ ਜੋ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੇ ਕੈਰਾਤ ਨਾਲ ਦੁੰਦ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸਂਹਰਨ੍ । ਪ੍ਰਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਤਦਿਦਂ ਮਯਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹੀ ਹਥਿਆਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਨ ਦ੍ਰੋਣੋ ਨ ਚ ਗੌਤਮਃ । ਨ ਚ ਦ੍ਰੋਣਸੁਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕੁਤ ਏਵ ਤੁ ਸੂਤਜਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਤਾਂ ਗਾਂਗੇਯਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ, ਨਾ ਗੌਤਮ ਨੂੰ, ਨਾ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ—ਤੇ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤੁ ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਣੇ ਹਨ੍ਤੁਂ ਦਿਵ੍ਯੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪृਥਗ੍ਜਨਮ੍ । ਆਰ੍ਜਵੇਨੈਵ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਵਿਜੇष੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਪਰਾਨ੍
ਪਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਸਿੱਧੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗੇ।
ਤਥੇਮੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਹਾਯਾਸ੍ਤਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹਨ—ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ।
ਵੇਦਾਨ੍ਤਾਵਭृਥਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਤੇऽਪਰਾਜਿਤਾਃ । ਨਿਹਨ੍ਯੁਃ ਸਮਰੇ ਸੇਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਾਂਡਵ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਯੁਯੁਧਾਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਭੀਮਸੇਨੋ ਯਮੌ ਚੋਭੌ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੂਤ੍ਤਮੌਜਸੌ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਯੁਯੁਧਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਯੁਧਾਮਨਯੂ ਤੇ ਉਤਤਮਉਜ—
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਚੋਭੌ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਸਮੌ ਯੁਧਿ। ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਦੋਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ; ਸ਼ੰਖ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹੇਡਿੰਬਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ—
ਪੁਤ੍ਰੋऽਸ੍ਯਾਞ੍ਜਨਪਰ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਸ਼ੈਨੇਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਹਾਯੋ ਰਣਕੇਵਿਦਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਜਨਪਰਵਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪਰਾਕਰਮ ਵਾਲਾ; ਸ਼ੈਨੇਯਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਦਾ ਮਾਹਰ ਤੇ ਸਾਥੀ—
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਪਿ ਸਮਰ੍ਥੋਸਿ ਤ੍ਰੇਲੋਕ੍ਯੋਤ੍ਸਾਦਨੇਪਿ ਚ
ਅਭਿਮਨ्यु, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ; ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਵੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।