ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਕਾਸ਼ਿਪਤੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਅਮ੍ਬਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ । ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅੰਬਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਰੂਪਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨਾਹਮੇਨਂ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਪ੍ਰਹਰੇਯਂ ਨ ਚਾਪ੍ਯੁਤ
ਮੈਂ ਇਸ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਵ੍ਰਤਮੇਤਨ੍ਮਮ ਸਦਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਪਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵਕੇ ਚੈਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀਨਾਮ੍ਨਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਰੂਪਿਣਿ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ: ਕਿਸੇ ਔਰਤ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਔਰਤ ਜਿਹਾ ਦਿਸੇ—
ਨ ਮੁਞ੍ਚੇਯਮਹਂ ਬਾਣਮਿਤਿ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨ । ਨ ਹਨ੍ਯਾਮਹਮੇਤੇਨ ਕਾਰਣੇਨ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍
ਹੇ ਕੁਰਾਂ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ; ਇਸ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਏਤਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਹਂ ਵੇਦ ਜਨ੍ਮ ਤਾਤ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ । ਤਤੋ ਨੈਨਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਮਰੇष੍ਵਾਤਤਾਯਿਨਮ੍
ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਪਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਯਦਿ ਭੀष੍ਮਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ਸਨ੍ਤਃ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਵਿਗਰ੍ਹਣਮ੍ । ਨੈਨਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਨਿष੍ਯਾਮਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੇ ਭੀਸ਼ਮ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਗੇ; ਇਸ ਲਈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਖੜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਰਵ੍ਯੋ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਦਾ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਸ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮੇ ਯੁਕ੍ਤਮਮਨ੍ਯਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਪੁਨਰੇਵ ਸੁਤਸ੍ਤਵ। ਮਧ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਮਪृਚ੍ਛਤ
ਜਦ ਰਾਤ ਮੁੱਕ ਗਈ ਤੇ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਫਿਰ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਸ੍ਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਯਦੇਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਮੁਦ੍ਯਤਮ੍। ਪ੍ਰਭੂਤਨਰਨਾਗਾਸ਼੍ਵਂ ਮਹਾਰਥਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਹੇ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਵੀ ਹਨ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੀ ਹੈ।
ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਰ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ । ਲੋਕਪਾਲਸਮੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਂ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪੁਰੋਗਮੈਃ
ਇਹ ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਜਿਹਾ ਹਨ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਪ੍ਰਧृष੍ਯਮਨਾਵਾਰ੍ਯਮੁਦ੍ਧੂਤਮਿਵ ਸਾਗਰਮ੍ । ਸੇਨਾਸਾਗਰਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਪਿ ਦੇਵਾਰ੍ਮਹਾਹਵੇ
ਇਹ ਫੌਜ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਲਾਉਣਾ ਜਾਂ ਰੋਕਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ; ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉੱਭਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਕੇਨ ਕਾਲੇਨ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਥਾ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ । ਆਚਾਰ੍ਯੋ ਵਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਕृਪੋ ਵਾऽऽਸ਼ੁ ਮਹਾਬਲਃ
ਹੇ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਸੀਂ, ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਆਚਾਰਯਾ, ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕ੍ਰਿਪ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਕਰ੍ਣੋ ਵਾ ਸਮਰਸ਼੍ਲਾਘੀ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੁषਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤੋ ਹਿ ਬਲੇ ਮਮ
ਜਾਂ ਕਰਣ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ—ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹੋ।
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ। ਹृਦਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਤਨ੍ਮਮ
ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਅਨੁਰੂਪਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਵਯ੍ਯੇਤਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਬਲਾਬਲਮਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇषਾਂ ਯਦਿਹ ਪृਚ੍ਛਸਿ
ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਰਣੇ ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪਰਮਾ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯੇ ਰਣੇ ਯਚ੍ਚ ਭੁਜਯੋਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭੁਜ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ।
ਆਰ੍ਜਵੇਨੈਵ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯ ਇਤਰੋ ਜਨਃ। ਮਾਯਾਯੁਦ੍ਧੇਨ ਮਾਯਾਵੀ ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਚਲਾਕ ਹੈ, ਉਹ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਲੜੇ; ਇਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਹਨ੍ਯਾਮਹਂ ਮਹਾਭਾਗ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਿਨੀਮ੍ । ਦਿਵਸੇ ਦਿਵਸੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਾਗਾਨ੍ਭਾਗਾਨ੍ਨਿਜਾਨ੍ਮਮ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋਧਾਨਾਂ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਾਗਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਰਥਿਨਾਮੇਕਮੇष ਭਾਗੋ ਮਤੋ ਮਮ
ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਤੇ ਰਥ ਸਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ।
ਅਨੇਨਾਹਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਃ ਸਤਤੋਤ੍ਥਿਤਃ । ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਯਂ ਮਹਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਕਾਲੇਨਾਨੇਨ ਭਾਰਤ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਮੁਞ੍ਚੇਯਂ ਯਦਿ ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਘਾਤੀਨਿ ਹਨ੍ਯਾਂ ਮਾਸੇਨ ਭਾਰਤ
ਜੇ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਾਂ, ਤਾਂ ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਲੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਤਃ । ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਰੋਣਮਙ੍ਗਿਰਸਾਂ ਵਰਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਆਚਾਰ੍ਯ ਕੇਨ ਕਾਲੇਨ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕਾਨ੍ । ਨਿਹਨ੍ਯਾ ਇਤਿ ਤਂ ਦ੍ਰੋਣਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਅਚਾਰਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਇਸ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਥਵਿਰੋऽਸ੍ਮਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਨ੍ਦਪ੍ਰਾਣਵਿਚੇष੍ਟਿਤਃ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਨਾ ਨਿਰ੍ਦਹੇਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਿਨੀਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਸਾਹ ਤੇ ਹਲਚਲ ਮੰਦ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਮਾਸੇਨੇਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ । ਏषਾ ਮੇ ਪਰਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੇਤਨ੍ਮੇ ਪਰਮਂ ਬਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹੀਨਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਵੀ ਇਹੀ ਰਾਏ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਲ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮੇਵ ਤੁ ਮਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਬਲਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਕਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦੱਸੇ; ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ; ਕਰਣ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਦੀ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਃ। ਜਹਾਸ ਸਸ੍ਵਨਂ ਹਾਸਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਨ ਹਿ ਯਾਵਦ੍ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਬਾਣਸ਼ਙ੍ਖਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍। ਵਾਸੁਦੇਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਰਥੇਨਾਯਾਨ੍ਤਮਾਹਵੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਅਰਜੁਨ, ਧਨੁ, ਬਾਣ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਰਥੀ ਬਣਾਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਧੇਯ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਸਮਾਗਚ੍ਛਸਿ ਰਾਧੇਯ ਤੇਨੈਵਮਭਿਮਨ੍ਯਸੇ । ਸ਼ਕ੍ਯਮੇਵਂ ਚ ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਯਥੇष੍ਟਤਃ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਧੇਯ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤॄਨੁਪਹ੍ਵਰੇ। ਆਹੂਯ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।