ਸ ਨਦ੍ਗृਹਸ੍ਯੋਪਰਿ ਵਤਮਾਨ ਆਲੋਕਯਾਮਾਸ ਧਨਾਧਿਗੋਪ੍ਤਾ। ਸ੍ਥੂਣਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਵੇਸ਼ ਵੇਸ਼੍ਮ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਂ ਮਾਲ੍ਯਗੁਣੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਃ
ਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਘਰ ਦੇ ਉਪਰ ਉੱਡਦਿਆਂ, ਸਥੂਣ ਯਕਸ਼ ਦਾ ਘਰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਲਾਚੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵਿਤਾਨੈ- ਰਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤਂ ਧृਨਧृਪਿਤਂ ਚ। ਧ੍ਵਜੈਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਨਪੇਯਾਮਿਪਦਤ੍ਤਮੋਦਮ੍
ਉਹ ਘਰ ਸੁਗੰਧੀ, ਰੰਗ-ਪੁਡਰ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਸੁਆਦਲੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍। ਮਣਿਰਤ੍ਨਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਮਾਲਾਭਿਃ ਪਰਿਪੂਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਅਤੇ ਮਣਕਿਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਨਾਕੁਸੂਮਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਂ ਸਿਕ੍ਤਸਂਮृष੍ਟਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਯਕ੍ਸ਼ਪਤਿਸ੍ਤਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨਨੁਗਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਚਮਕਾ ਕੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਫਿਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ੍ਵਲਂਕृਤਮਿਦਂ ਵੇਸ਼੍ਮ ਸ੍ਥੂਣਸ੍ਯਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਾਃ । ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਮਾਂ ਚੈਵ ਕਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯ ਸ ਮਨ੍ਦਧੀਃ
'ਇਹ ਸਥੂਣ ਦਾ ਘਰ ਵਧੀਆ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੁਟ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਆਜ ਉਹ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ?'
ਯਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਨਨ੍ਸ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਾ ਮਾਮਸੌ ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਮਹਾਦਣ੍ਡੋ ਧਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
'ਉਹ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।'
ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਾਤਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ। ਤਸ੍ਯਾ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਪੁਰੁषਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
'ਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮੀ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਕਦੇ ਪੁਰਖ ਦੇ ਲਕੜਣ ਮਿਲੇ।'
ਅਗ੍ਰਹੀਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭੂਤਾ ਤਿष੍ਠਤੇ ਗृਹੇ। ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਤੇਨਾਸੌ ਸਵ੍ਰੀਡਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਰੂਪਵਾਨ੍
'ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਲਕੜਣ ਲਏ, ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।'
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਥੂਣੋ ਨ ਤ੍ਵਾऽਦ੍ਯ ਸਰ੍ਪਤਿ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਮਾਨਮਿਹ ਤਿष੍ਠਤਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਅੱਜ ਸਥੂਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਮਾਨ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦੇ।
ਆਨੀਯਤਾਂ ਸ੍ਥੂਣ ਇਤਿ ਤਤੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾਧਿਪੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਨਿਗ੍ਰਹਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਥੂਣ ਨੂੰ ਲਿਆਓ।' ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸੋऽਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ ਯਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਹੂਤਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਮਰੂਪੋ ਮਹਾਰਾਜ ਤਸ੍ਥੌ ਵ੍ਰੀਡਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਸਥੂਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪਾਥ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧਨਦਃ ਕੁਰੂਨਨ੍ਦਨ । ਏਵਮੇਵ ਭਵਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਪਾਪਸ੍ਯ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ
ਫਿਰ ਧਨਦ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ: 'ਅੱਜ ਤੋਂ ਇਹੀ ਹੋਵੇ—ਤੇਰੀ ਬੁਰਾਈ ਕਰਕੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਤੈਨੂੰ ਔਰਤ ਬਣਾਉਣ।'
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਯਕ੍ਸ਼ਪਤਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਯਸ੍ਮਾਦਦਾਸ੍ਤ੍ਵਵਮਨ੍ਯੇਹ ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਾਗ੍ਰਹੀਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਨ੍
ਫਿਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੂੰ ਔਰਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਅਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਸੁਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਯਸ੍ਮਾਦੇਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯ ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯੇਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਸਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਤਥਾ
ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਜੋ ਇਹ ਅਣਮਨਜ਼ੂਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੂੰ ਔਰਤ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਦਮੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਂ ਕਿਲ। ਸ੍ਥੂਣਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਕੁਰੁष੍ਵਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੇ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਸਥੂਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ।'
ਤਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਯਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਨੁਗਾਮਿਨਃ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਗਣਾਂਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯਾਨ੍ਤਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਫਿਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਿ ਹਤੇ ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ੍ਵਂ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ । ਸ੍ਥੂਣੋ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿਰੁਦ੍ਵੇਗੋ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ ਮਹਾਮਨਾਃ
'ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਯਕਸ਼ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇਗਾ; ਸਥੂਣ ਯਕਸ਼ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ'—ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਜਃ ਸੁਪੂਜਿਤਃ । ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਚਾਰਿਭਿਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਲ ਵਿਚ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਥੂਣਸ੍ਤੁ ਸ਼ਾਪਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਤਦਾ। ਸਮਯੇ ਚਾਗਮੂਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਪਾਚਰਮ੍
ਸਥੂਣ, ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਉਸ ਰਾਤ ਦੇ ਫਿਰਦੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ।
ਸੋऽਭਿਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਭਗਵਨ੍ਨਿਤਿ। ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤਃ ਸ੍ਥੂਣਃ ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਮਿਲ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ।' ਫਿਰ ਸਥੂਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।'
ਆਰ੍ਜਵੇਨਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਮਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੇ
ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਆਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਥੂਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਨਾਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਮਜ । ਗਚ੍ਛੇਦਾਨੀਂ ਯਥਾਕਾਮਂ ਚਰ ਲੋਕਾਨ੍ਯਥਾਸੁਖਮ੍
'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ, ਜਾ ਅਤੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਸੁਖ ਨਾਲ ਫਿਰ।'
ਦਿष੍ਟਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾ ਮਨ੍ਯੇ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਤਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍ । ਗਮਨਂ ਤਵ ਚੇਤੋ ਹਿ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
'ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਸੀਬ ਵਿਚ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿਚ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਤੇਰਾ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਪੌਲਸਤਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਸ੍ਥੂਣਯਕ੍ਸ਼ੇਣ ਭਾਰਤ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਜਗਾਮ ਨਗਰਂ ਹਰ੍ਵੇਣ ਮਹਤਾਵृਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥੂਣ ਯਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਸੰਬੋਧਨ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ, ਭਾਰਤ, ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਨਗਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਧਨੈਃ । ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨ੍ਦੇਵਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਚੈਤ੍ਯਾਨਥ ਚਤੁष੍ਪਥਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਚੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਚੌਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥੇਨ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾ । ਮੁਦਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਲੇਭੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਃ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਿੱਧਾਰਥ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨਾਲ, ਪਾਂਚਾਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਸ਼ਿष੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਚਾਥ ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵਿਣਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਕੁਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੜੀ ਸੀ ਤੇ ਰੂਪਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਤਿਪੇਦੇ ਚਤੁष੍ਪਾਦਂ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਂ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਸਹ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਰੂਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਮਮ ਤ੍ਵੇਤਚ੍ਚਰਾਸ੍ਤਾਤ ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਨ੍ । ਜਡਾਨ੍ਧਬਧਿਰਾਕਾਰਾ ਯੇ ਮੁਕ੍ਤਾ ਦ੍ਰਪਦੇ ਮਯਾ
ਪਰ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਜਾਸੂਸਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਰੂਪਦ ਦੇ ਘਰ ਛੱਡਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮੂਰਖ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂ ਬਹਿਰੇ ਜਿਹਾ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸਨ।
ਏਵਮੇष ਮਹਾਰਾਜ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਮਾਨ੍ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਃ । ਸ ਸਂਭੂਤਃ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਰਥਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਰੂਪਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ, ਔਰਤ ਤੇ ਮਰਦ ਦੋਹਾਂ ਹੈ; ਉਹ ਐਸਾ ਹੀ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਕੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ ਹੈ।