ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਂ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਤਤਃ ਕਾਮ੍ਪਿਲ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤਿਸ੍ਤਤਃ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੰਪਿਲਯਾ ਆਇਆ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦੂਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਮ੍। ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਦ੍ਵਚਨਾਦ੍ਦੂਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਤਂ ਨृਪਾਧਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ, ਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨਿਕਟਲੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ।’
ਯਨ੍ਮੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵृਤਵਾਨਸਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ। ਫਲਂ ਤਸ੍ਯਾਵਲੇਪਸ੍ਯ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਦ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
‘ਤੂੰ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਫਲ ਜਰੂਰ ਵੇਖੇਂਗਾ।’
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇਨਾਸੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਦੂਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਨਗਰਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਨृਪਚੋਦਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੂਤ ਨੇ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਆਸਾਦਯਾਮਾਸ ਪੁਰੋਧਾ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਪੁਰੇ। ਤਸ੍ਮੈ ਪਾਞ੍ਚਾਲਕੋ ਰਾਜਾ ਗਾਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ; ਪਾਂਚਾਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੋ-ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਹ ਤੇਨ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾ । ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ੍ਸ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਪਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ:
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਤੇਨ ਵੀਰੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ ਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਮਣਾ । ਯਤ੍ਤੇऽਹਮਧਮਾਚਾਰ ਦੁਹਿਤ੍ਰਾऽਸ੍ਮ੍ਯਭਿਵਞ੍ਚਿਤਃ
‘ਜੋ ਉਸ ਵੀਰ, ਰਾਜਾ ਕਾਂਚਨਵਰਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਦੇ ਮੰਦ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਕੇ ਧੋਖਾ ਖਾਇਆ—’
ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਕਰਣਾਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ । ਦੇਹਿ ਯੁਦ੍ਧਂ ਨਰਪਤੇ ਮਮਾਦ੍ਯ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
‘ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ; ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ!’
ਉਦ੍ਧਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸਦ੍ਯਃ ਸਾਮਾਤ੍ਯਸੁਤਬਾਨ੍ਧਵਮ੍ । ਤਦੁਪਾਲਮ੍ਭਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਃ ਕਿਲ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ!’ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਤਾਣ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।
ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਪਤਿਨਾ ਚੋਕ੍ਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰੋਧਸਾ। ਅਭਵਦ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਪ੍ਰਣਯਾਨਤਃ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ; ਫਿਰ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਯਦਾਹ ਮਾਂ ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਂਬਨ੍ਧਿਵਚਨਾਦ੍ਵਚਃ । ਅਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿਵਚੋ ਦੂਤੋ ਰਾਜ੍ਞੇ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਦੂਤ ਇਹ ਜਵਾਬ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦ੍ਰੁਪਦੋऽਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮਣੇ ਦੂਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵੇਦਪਾਰਗਮ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਵੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਯਵਰਮਨ ਨੂੰ, ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ।
ਤਮਾਗਮ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤਿਂ ਤਦਾ। ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਾਦਦੇ ਰਾਜਨ੍ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰੁਪਦੇਨ ਹ
ਉਹ ਦੂਤ ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਵੱਲੋਂ ਆਇਆ ਸੁਨੇਹਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਆਗਮਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਸੁਤੋ ਮਮ । ਮਿਥ੍ਯੈਤਦੁਕ੍ਤਂ ਕੇਨਾਪਿ ਤਦਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਮਿਤ੍ਯੁਤ
ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਝੂਠ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ। ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਯੁਕ੍ਤੋ ਯੁਵਤੀਰ੍ਵਰਿष੍ਠਾਃ। ਸਂਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸੁਚਾਰੁਰੂਪਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਮਾਨ੍ਵੇਤਿ ਵੇਤ੍ਤੁਮ੍
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਭੇਜੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੇ ਪੁਰਖ ਜਾਂ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਸਕਣ।
ਤਾਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਭਾਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੇ ਤਚ੍ਛਸ਼ਂਸੁਰ੍ਹਿ ਸਰ੍ਵਮ੍ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਰਾਜਾਯ ਮਹਾਨੁਭਾਵਮ੍
ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ, ਸੱਚਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ: 'ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ।'
ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾ ਸ ਆਗਮਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਥ। ਸਂਬਨ੍ਧਿਨਾ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਹृष੍ਟੋ ਵਾਸਮੁਵਾਸ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੇ ਚ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਹਸ੍ਤਿਨੋऽਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਾਸੀਰ੍ਬਹੁਸ਼ਤਾਸ੍ਤਥਾ । ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਯਯੌ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਤਨਯਾਂ ਕਿਲ
ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਸੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੋਇਆ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਵਿਨੀਤਕਿਲ੍ਵਿषੇ ਪ੍ਰੀਤੇ ਹੇਮਵਰ੍ਮਣਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ । ਪ੍ਰਤਿਯਾਤੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣੇ ਤੁ ਹृष੍ਟਰੂਪਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਹੇਮਵਰਮਨ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਖੁਸ਼ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਕੁਬੇਰੋ ਨਰਵਾਹਨਃ । ਲੋਕਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਸ੍ਥੂਣਸ੍ਯਾਗਾਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੁਬੇਰ, ਆਪਣੀ ਦੁਨੀਆਵੀ ਕਾਰਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਥੂਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆਇਆ।
ਸ ਨਦ੍ਗृਹਸ੍ਯੋਪਰਿ ਵਤਮਾਨ ਆਲੋਕਯਾਮਾਸ ਧਨਾਧਿਗੋਪ੍ਤਾ। ਸ੍ਥੂਣਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਵੇਸ਼ ਵੇਸ਼੍ਮ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਂ ਮਾਲ੍ਯਗੁਣੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਃ
ਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਘਰ ਦੇ ਉਪਰ ਉੱਡਦਿਆਂ, ਸਥੂਣ ਯਕਸ਼ ਦਾ ਘਰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਲਾਚੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵਿਤਾਨੈ- ਰਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤਂ ਧृਨਧृਪਿਤਂ ਚ। ਧ੍ਵਜੈਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਂਕृਤਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਨਪੇਯਾਮਿਪਦਤ੍ਤਮੋਦਮ੍
ਉਹ ਘਰ ਸੁਗੰਧੀ, ਰੰਗ-ਪੁਡਰ, ਛਤਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਸੁਆਦਲੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍। ਮਣਿਰਤ੍ਨਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਮਾਲਾਭਿਃ ਪਰਿਪੂਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਅਤੇ ਮਣਕਿਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਨਾਕੁਸੂਮਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਂ ਸਿਕ੍ਤਸਂਮृष੍ਟਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਯਕ੍ਸ਼ਪਤਿਸ੍ਤਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨਨੁਗਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਛਿੜਕ ਕੇ ਤੇ ਚਮਕਾ ਕੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਫਿਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ੍ਵਲਂਕृਤਮਿਦਂ ਵੇਸ਼੍ਮ ਸ੍ਥੂਣਸ੍ਯਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਾਃ । ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਮਾਂ ਚੈਵ ਕਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯ ਸ ਮਨ੍ਦਧੀਃ
'ਇਹ ਸਥੂਣ ਦਾ ਘਰ ਵਧੀਆ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੁਟ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਆਜ ਉਹ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ?'
ਯਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਨਨ੍ਸ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਾ ਮਾਮਸੌ ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਮਹਾਦਣ੍ਡੋ ਧਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
'ਉਹ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।'
ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਾਤਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ। ਤਸ੍ਯਾ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਪੁਰੁषਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
'ਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮੀ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਕਦੇ ਪੁਰਖ ਦੇ ਲਕੜਣ ਮਿਲੇ।'
ਅਗ੍ਰਹੀਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭੂਤਾ ਤਿष੍ਠਤੇ ਗृਹੇ। ਨੋਪਸਰ੍ਪਤਿ ਤੇਨਾਸੌ ਸਵ੍ਰੀਡਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਰੂਪਵਾਨ੍
'ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਲਕੜਣ ਲਏ, ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।'
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਥੂਣੋ ਨ ਤ੍ਵਾऽਦ੍ਯ ਸਰ੍ਪਤਿ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਮਾਨਮਿਹ ਤਿष੍ਠਤਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਅੱਜ ਸਥੂਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਮਾਨ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦੇ।
ਆਨੀਯਤਾਂ ਸ੍ਥੂਣ ਇਤਿ ਤਤੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾਧਿਪੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਨਿਗ੍ਰਹਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਥੂਣ ਨੂੰ ਲਿਆਓ।' ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।