ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਂਕਲ੍ਪਸਿਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿ ਕਾਮਚਾਰੀ ਵਿਹਂਗਮਃ । ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪੁਰਂ ਚੈਵ ਤ੍ਰਾਹਿ ਬਨ੍ਧੂਂਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹਾਂ ਉਥੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਬਚਾ ਲਵੇਂਗਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਲਿਙ੍ਗਂ ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵੇਦਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਮਜੇ। ਸਤ੍ਯਂ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੀਹਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਵ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਤ੍ਰੀ ਰੂਪ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ—ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾ ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਤਿਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਪੁਲਿਙ੍ਗਂ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਾਲਾਨ੍ਤਰਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਧਾਰਯਸ੍ਵ ਨਿਸ਼ਾਚਰ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਮੁੜ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ।
ਪ੍ਰਤਿਯਾਤੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣੇ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ ਹੇਮਵਰ੍ਮਣਿ । ਕਨ੍ਯੈਵ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੇਮਵਰਮਨ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਕੁੜੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਪੁਰਖ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਯਂ ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰਾਤੇ ਤਾਵੁਭੌ ਨृਪ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯਾਨਭਿਦ੍ਰੋਹੇ ਤੌ ਸਂਕ੍ਰਾਮਯਤਾਂ ਤਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਥੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਬਦਲ ਲਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਲਿਙ੍ਗਂ ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਸ੍ਥੂਣੋ ਯਕ੍ਸ਼ੋऽਥ ਭਾਰਤ । ਯਕ੍ਸ਼ਰੂਪਂ ਚ ਤਦ੍ਦੀਪ੍ਤਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਫਿਰ ਯਕਸ਼ ਸਥੂਣ ਨੇ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਯਕਸ਼ ਰੂਪ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਃ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਵਿਵੇਸ਼ ਨਗਰਂ ਹृष੍ਟਃ ਪਿਤਰਂ ਚ ਸਮਾਸਦਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਚਖ੍ਯੌ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਤਤ੍। `ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਰਹਿਤੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਯਕ੍ਸ਼ਜਂ ਤਦਾ।' ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰ੍षਮਾਹਾਰਯਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਯਕਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਤਚ੍ਚ ਸਸ੍ਮਾਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਵਚਸ੍ਤਦਾ । ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤੇਰ੍ਨृਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਬਚਨ ਯਾਦ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ।
ਪੁਰੁषੋऽਯਂ ਮਮ ਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਤ੍ਤਾਂ ਮੇ ਭਵਾਨਿਤਿ । ਅਥ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕੋ ਰਾਜਾ ਸਹਸਾਭ੍ਯਾਗਮਤ੍ਤਦਾ
‘ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰਖ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ।’ ਫਿਰ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਂ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਤਤਃ ਕਾਮ੍ਪਿਲ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤਿਸ੍ਤਤਃ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੰਪਿਲਯਾ ਆਇਆ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦੂਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਮ੍। ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਦ੍ਵਚਨਾਦ੍ਦੂਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਤਂ ਨृਪਾਧਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ, ਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨਿਕਟਲੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ।’
ਯਨ੍ਮੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵृਤਵਾਨਸਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ। ਫਲਂ ਤਸ੍ਯਾਵਲੇਪਸ੍ਯ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਦ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
‘ਤੂੰ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਫਲ ਜਰੂਰ ਵੇਖੇਂਗਾ।’
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇਨਾਸੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਦੂਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਨਗਰਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਨृਪਚੋਦਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੂਤ ਨੇ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਆਸਾਦਯਾਮਾਸ ਪੁਰੋਧਾ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਪੁਰੇ। ਤਸ੍ਮੈ ਪਾਞ੍ਚਾਲਕੋ ਰਾਜਾ ਗਾਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ; ਪਾਂਚਾਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੋ-ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਹ ਤੇਨ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾ । ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ੍ਸ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਪਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ:
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਤੇਨ ਵੀਰੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ ਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਮਣਾ । ਯਤ੍ਤੇऽਹਮਧਮਾਚਾਰ ਦੁਹਿਤ੍ਰਾऽਸ੍ਮ੍ਯਭਿਵਞ੍ਚਿਤਃ
‘ਜੋ ਉਸ ਵੀਰ, ਰਾਜਾ ਕਾਂਚਨਵਰਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਦੇ ਮੰਦ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਕੇ ਧੋਖਾ ਖਾਇਆ—’
ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਕਰਣਾਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ । ਦੇਹਿ ਯੁਦ੍ਧਂ ਨਰਪਤੇ ਮਮਾਦ੍ਯ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
‘ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ; ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ!’
ਉਦ੍ਧਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸਦ੍ਯਃ ਸਾਮਾਤ੍ਯਸੁਤਬਾਨ੍ਧਵਮ੍ । ਤਦੁਪਾਲਮ੍ਭਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਃ ਕਿਲ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ!’ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਤਾਣ ਭਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।
ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਪਤਿਨਾ ਚੋਕ੍ਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰੋਧਸਾ। ਅਭਵਦ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਪ੍ਰਣਯਾਨਤਃ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ; ਫਿਰ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਯਦਾਹ ਮਾਂ ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਂਬਨ੍ਧਿਵਚਨਾਦ੍ਵਚਃ । ਅਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿਵਚੋ ਦੂਤੋ ਰਾਜ੍ਞੇ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਦੂਤ ਇਹ ਜਵਾਬ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦ੍ਰੁਪਦੋऽਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮਣੇ ਦੂਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵੇਦਪਾਰਗਮ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਵੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਯਵਰਮਨ ਨੂੰ, ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ।
ਤਮਾਗਮ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤਿਂ ਤਦਾ। ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਾਦਦੇ ਰਾਜਨ੍ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰੁਪਦੇਨ ਹ
ਉਹ ਦੂਤ ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਵੱਲੋਂ ਆਇਆ ਸੁਨੇਹਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਆਗਮਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਸੁਤੋ ਮਮ । ਮਿਥ੍ਯੈਤਦੁਕ੍ਤਂ ਕੇਨਾਪਿ ਤਦਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਮਿਤ੍ਯੁਤ
ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਝੂਠ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ। ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਯੁਕ੍ਤੋ ਯੁਵਤੀਰ੍ਵਰਿष੍ਠਾਃ। ਸਂਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸੁਚਾਰੁਰੂਪਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਮਾਨ੍ਵੇਤਿ ਵੇਤ੍ਤੁਮ੍
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਭੇਜੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੇ ਪੁਰਖ ਜਾਂ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਸਕਣ।
ਤਾਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਭਾਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੇ ਤਚ੍ਛਸ਼ਂਸੁਰ੍ਹਿ ਸਰ੍ਵਮ੍ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਰਾਜਾਯ ਮਹਾਨੁਭਾਵਮ੍
ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ, ਸੱਚਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ: 'ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ।'
ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾ ਸ ਆਗਮਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਥ। ਸਂਬਨ੍ਧਿਨਾ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਹृष੍ਟੋ ਵਾਸਮੁਵਾਸ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੇ ਚ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਹਸ੍ਤਿਨੋऽਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਾਸੀਰ੍ਬਹੁਸ਼ਤਾਸ੍ਤਥਾ । ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਯਯੌ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਤਨਯਾਂ ਕਿਲ
ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਸੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੋਇਆ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਵਿਨੀਤਕਿਲ੍ਵਿषੇ ਪ੍ਰੀਤੇ ਹੇਮਵਰ੍ਮਣਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ । ਪ੍ਰਤਿਯਾਤੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣੇ ਤੁ ਹृष੍ਟਰੂਪਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਹੇਮਵਰਮਨ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਖੁਸ਼ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਕੁਬੇਰੋ ਨਰਵਾਹਨਃ । ਲੋਕਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਸ੍ਥੂਣਸ੍ਯਾਗਾਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੁਬੇਰ, ਆਪਣੀ ਦੁਨੀਆਵੀ ਕਾਰਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਥੂਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆਇਆ।