ਤਤਃ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਯਵਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤੇषਾਮਭੂਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਤਥ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਚੇਦੇਤਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਉਥੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ, 'ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਕੁੜੀ ਹੈ—'
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਾਨਮਾਨਯਿष੍ਯਾਮਹੇ ਗृਹਮ੍ । ਅਨ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਮਾਧਾਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲੇषੁ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
'ਅਸੀਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆਵਾਂਗੇ, ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਿਠਾਵਾਂਗੇ।'
ਘਾਤਯਿष੍ਯਾਮ ਨृਪਤਿਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਂ ਸਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍
'ਅਸੀਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।'
ਸ ਤਦਾ ਦ੍ਰੁਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਪੁਨਰ੍ਦੂਤਾਨ੍ਨਰਾਧਿਪਃ। ਪ੍ਰਾਸ੍ਥਾਪਯਤ੍ਪਾਰ੍षਤਯਾ ਨਿਹਨ੍ਮੀਤਿ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ
ਇਹ ਗੱਲ ਜਲਦੀ ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁੜ ਦੂਤ ਭੇਜੇ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਸ ਹਿ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਵੈ ਭੀਤਃ ਕਿਲ੍ਬਿषੀ ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਭਯਂ ਤੀਵ੍ਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਡ੍ਰੁਪਦ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡਰਪੋਕ ਤੇ ਪਾਪੀ ਸੀ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਡਰ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਦੂਤਾਨ੍ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣੇ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸ਼ੋਕਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਰਹਿਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਾਹ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਇਕੱਲੇ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਯੇਨ ਮਹਤਾऽऽਵਿष੍ਟੋ ਹृਦਿ ਸ਼ੋਕੇਨ ਚਾਹਤਃ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜੋ ਦਯਿਤਾਂ ਮਾਤਰਂ ਵੈ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ
ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਭਿਯਾਸ੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਕੋਪਾਤ੍ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਸੁਮਹਾਬਲਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮਾ ਨृਪਤਿਃ ਕਰ੍षਮਾਣੋ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍
'ਹਿਰਣਯਵਰਮਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰੇਗਾ।'
ਕਿਮਿਦਾਨੀਂ ਕਰਿष੍ਯਾਵੋ ਮੂਢੌ ਕਨ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਕਿਲ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਕਨ੍ਯੇਤਿ ਪਰਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ
'ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇਸ ਧੀ ਬਾਰੇ, ਅਸਮਝ ਹੋ ਕੇ, ਕੀ ਕਰੀਏ? ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਮਿਤ੍ਰਃ ਸਬਲਾਨੁਗਃ । ਵਞ੍ਚਿਤੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਮਨ੍ਵਾਨੋ ਮਾਂ ਕਿਲੋਦ੍ਧਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।'
ਕਿਮਤ੍ਰ ਤਥ੍ਯਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਮਿਥ੍ਯਾ ਕਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੋਭਨੇ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਂਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਥਾ
'ਇੱਥੇ ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇ ਝੂਠ ਕੀ ਹੈ? ਦੱਸ, ਸੁੰਦਰਏ। ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਅਹਂ ਹਿ ਸਂਸ਼ਯਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਬਾਲਾ ਚੇਯਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ । ਤ੍ਵਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞਿ ਮਹਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
'ਮੈਂ ਤਾਂ ਸ਼ੱਕ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਇਹ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਵੀ ਬੱਚੀ ਹੈ; ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਰਾਣੀਏ, ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਆ ਗਈਂ।'
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਃ। ਤਥਾ ਵਿਦਧ੍ਯਾਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਕृਤ੍ਯਮਾਸ਼ੁ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
'ਸਭ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੱਚ ਦੱਸ। ਤਾਂ ਜੋ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਤੇ ਚੰਨੀ ਹੱਸ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਰ ਸਕਾਂ।'
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਿ ਚ ਮਾ ਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਕृਪਯਾਹਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਵਞ੍ਚਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਧਰ੍ਮਤਃ
'ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ, ਡਰ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚ ਸੱਚ ਕਰਾਂਗਾ। ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਫਰਜ ਵਿਚ ਧੋਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਮਯਾ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕੋ ਰਾਜਾ ਵਞ੍ਚਿਤਃ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਵਿਧਾਸ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਯਦ੍ਧਿਤਮ੍
'ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਦੱਸ, ਮੈਂ ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਜਨਾਤਾ ਹ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਖ੍ਯਾਪਨਾਰ੍ਥਂ ਪਰਸ੍ਯ ਵੈ । ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਚੋਦਿਤਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੋ ਮਾਤਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਭਰ੍ਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਪੁਤ੍ਰਯਾ ਮਯਾ ਰਾਜਨ੍ਸਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਭਯਾਦਿਦਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ ਜਾਤਾ ਪੁਰੁषੋ ਵੈ ਨਿਵੇਦਿਤਾ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ, ਜੋ ਕੁੜੀ ਜੰਮੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਮੁੰਡਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਵ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾऽਨੁਮੋਦਿਤਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਕਰ੍ਮ ਕृਤਂ ਚੈਵ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭ
ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਲੈ ਲਈ; ਕੁੜੀ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਚੋਢਾ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾ। ਮਯਾ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਹਿਤਂ ਦੇਵਵਾਕ੍ਯਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਭਾਵੀਤ੍ਯੇਵਂ ਚੈਤਦੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਮੈਂ, ਰੱਬੀ ਬਚਨਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝ ਕੇ, ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਜੰਮੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਆਗੇ ਜਾ ਕੇ ਮੁੰਡਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਯਜ੍ਞਸੇਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦ੍ਯ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਰਾਜਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਰਾਜਨ੍ ਯਥਾਯੁਕ੍ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਜ੍ਨਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਸਾਰੀ ਸੱਚਾਈ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ।
ਸਂਬਨ੍ਧਕਂ ਚੈਵ ਸਮਰ੍ਥ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕੇ ਵੈ ਨृਪਤੌ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ। ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਲਮ੍ਭਂ ਯਥਾਵ- ਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯੈਕਾਗ੍ਰੋ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਵੈ ਜਗਾਮ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਚਲਦਾ ਸੀ, ਠੱਗੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦਿਆਂ, ਨਤੀਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਭਾਵਗੁਪ੍ਤਂ ਨਗਰਮਾਪਤ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਭਾਰਤ। ਗੋਪਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਦੋਂ ਮੁਸੀਬਤ ਆਈ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਸਲ ਹਾਲਤ ਲੁਕਾ ਕੇ ਬਚਾਇਆ।
ਆਰ੍ਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਪਤਿਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਰੋਧੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਸਹੀ।
ਕਥਂ ਸਂਬਨ੍ਧਿਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਗ੍ਰਹੋ ਮਹਾਨ੍। ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਦੇਵਤਾਮਰ੍ਚਯਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਕਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਝਗੜਾ ਨ ਹੋਣ ਦਿਆਂ?' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵੀ ਦੇਵਪਰਂ ਤਦਾ। ਅਰ੍ਚਾਂ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜਾਨਮਥੋ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਣੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਸਾਧੁਮਤਾ ਸਤਾਮ੍ । ਕਿਮੁ ਦੁਃਸ੍ਵਾਰ੍ਣਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦਰ੍ਚਯਤਾਂ ਗੁਰੂਨ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸੱਚੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹੈ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ; ਪਰ ਜੇ ਔਖਾ ਸਮੁੰਦਰ ਮਿਲ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਲਾਭ? ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਦੈਵਤਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪੂਜ੍ਯਨਾਂ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਅਗ੍ਨਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹृਯਨ੍ਤਾਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਪ੍ਰਤਿषੇਧਨੇ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਦਾਨ-ਦੱਖਣ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਅੱਗਾਂ ਵੀ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਜਗਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਅਯੁਦ੍ਧੇਨ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਂ ਚ ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਯ ਪ੍ਰਭੋ। ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕਿ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਕਿਵੇਂ ਸੁਲਝ ਜਾਵੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।