ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਰਾਜੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਾਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਭਿष੍ਗਾਤ੍ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਲਬ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ: ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਅਵਮਨ੍ਯਸੇ ਮਾਂ ਨृਪਤੇ ਨੂਨਂ ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਤਵ। ਯਨ੍ਮੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮੋਹਾਦ੍ਯਾਚਿਤਵਾਨਸਿ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਹਲਕਾ ਸਮਝਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਸਲਾਹ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਮੇਰੀ ਧੀ ਮੰਗੀ।
ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਲਮ੍ਭਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ । ਏष ਤ੍ਵਂ ਸਜਨਾਮਾਤ੍ਯਮੁਦ੍ਧਰਾਮਿ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ
ਹੁਣ ਉਸ ਧੋਖੇ ਦਾ ਫਲ ਭੁਗਤ, ਹੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਦੇਵਾਂਗਾ—ਤਿਆਰ ਰਹਿ।
ਅਵਮਤ੍ਯ ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮੇ ਕੁਲਂ ਚਾਰਿਤ੍ਰਮੇਵ ਚ । ਵਿਪ੍ਰਲਮ੍ਭਸ੍ਤ੍ਵਯਾਪੂਰ੍ਵੋ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਃ
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਵਿਰਤਾ, ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਮੇਰਾ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ; ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰੀ ਇਹ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕਭੋਗਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਅਭਿਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਸਬਾਨ੍ਧਵਮ੍
ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗ ਲੈ; ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਦੂਤੇਨ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਤਦਾ ਨृਪ। ਚੋਰਸ੍ਯੇਵ ਗृਹੀਤਸ੍ਯ ਨ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਭਾਰਤੀ
ਜਦ ਦੂਤ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸ ਯਤ੍ਨਮਕਰੋਤ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਸਂਬਨ੍ਧਿਨ੍ਯੁਨੁਮਾਨਨੇ । ਦੂਤੈਰ੍ਮਧੁਰਸਂਭਾषੈਰ੍ਨ ਤਦਸ੍ਤੀਤਿ ਸਂਦਿਸ਼ਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਭੇਜੇ, ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸ ਰਾਜਾ ਭੂਯ ਏਵਾਥ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਥਾਗਮਤ੍ । ਕਨ੍ਯੇਤਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲਸੁਤਾਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਸੱਚ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇषਕਯਾਮਾਸ ਮਿਤ੍ਰਾਂਣਾਮਮਿਤੌਜਸਾਮ੍ । ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਲਮ੍ਭਂ ਤਂ ਧਾਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਚਨਾਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧੀ ਦੀ ਜੁਦਾਈ ਬਾਰੇ, ਦਾਏਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤਵਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਕੋਲ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।
ਤਤਃ ਸਮੁਦਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਲਾਨਾਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਅਭਿਯਾਨੇ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ
ਫੇਰ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਯਵਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤੇषਾਮਭੂਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਤਥ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਚੇਦੇਤਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਉਥੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ, 'ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਕੁੜੀ ਹੈ—'
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਾਨਮਾਨਯਿष੍ਯਾਮਹੇ ਗृਹਮ੍ । ਅਨ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਮਾਧਾਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲੇषੁ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
'ਅਸੀਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆਵਾਂਗੇ, ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਿਠਾਵਾਂਗੇ।'
ਘਾਤਯਿष੍ਯਾਮ ਨृਪਤਿਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਂ ਸਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍
'ਅਸੀਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।'
ਸ ਤਦਾ ਦ੍ਰੁਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਪੁਨਰ੍ਦੂਤਾਨ੍ਨਰਾਧਿਪਃ। ਪ੍ਰਾਸ੍ਥਾਪਯਤ੍ਪਾਰ੍षਤਯਾ ਨਿਹਨ੍ਮੀਤਿ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ
ਇਹ ਗੱਲ ਜਲਦੀ ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁੜ ਦੂਤ ਭੇਜੇ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਸ ਹਿ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਵੈ ਭੀਤਃ ਕਿਲ੍ਬਿषੀ ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਭਯਂ ਤੀਵ੍ਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਡ੍ਰੁਪਦ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡਰਪੋਕ ਤੇ ਪਾਪੀ ਸੀ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਡਰ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਦੂਤਾਨ੍ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣੇ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸ਼ੋਕਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਰਹਿਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਾਹ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਇਕੱਲੇ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਯੇਨ ਮਹਤਾऽऽਵਿष੍ਟੋ ਹृਦਿ ਸ਼ੋਕੇਨ ਚਾਹਤਃ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜੋ ਦਯਿਤਾਂ ਮਾਤਰਂ ਵੈ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ
ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਭਿਯਾਸ੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਕੋਪਾਤ੍ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਸੁਮਹਾਬਲਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮਾ ਨृਪਤਿਃ ਕਰ੍षਮਾਣੋ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍
'ਹਿਰਣਯਵਰਮਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰੇਗਾ।'
ਕਿਮਿਦਾਨੀਂ ਕਰਿष੍ਯਾਵੋ ਮੂਢੌ ਕਨ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਕਿਲ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਕਨ੍ਯੇਤਿ ਪਰਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ
'ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇਸ ਧੀ ਬਾਰੇ, ਅਸਮਝ ਹੋ ਕੇ, ਕੀ ਕਰੀਏ? ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਮਿਤ੍ਰਃ ਸਬਲਾਨੁਗਃ । ਵਞ੍ਚਿਤੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਮਨ੍ਵਾਨੋ ਮਾਂ ਕਿਲੋਦ੍ਧਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।'
ਕਿਮਤ੍ਰ ਤਥ੍ਯਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਮਿਥ੍ਯਾ ਕਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੋਭਨੇ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਂਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਥਾ
'ਇੱਥੇ ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇ ਝੂਠ ਕੀ ਹੈ? ਦੱਸ, ਸੁੰਦਰਏ। ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਅਹਂ ਹਿ ਸਂਸ਼ਯਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਬਾਲਾ ਚੇਯਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ । ਤ੍ਵਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞਿ ਮਹਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
'ਮੈਂ ਤਾਂ ਸ਼ੱਕ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਇਹ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਵੀ ਬੱਚੀ ਹੈ; ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਰਾਣੀਏ, ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਆ ਗਈਂ।'
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਃ। ਤਥਾ ਵਿਦਧ੍ਯਾਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਕृਤ੍ਯਮਾਸ਼ੁ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
'ਸਭ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੱਚ ਦੱਸ। ਤਾਂ ਜੋ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਤੇ ਚੰਨੀ ਹੱਸ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਰ ਸਕਾਂ।'
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਿ ਚ ਮਾ ਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਕृਪਯਾਹਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਵਞ੍ਚਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਧਰ੍ਮਤਃ
'ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ, ਡਰ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚ ਸੱਚ ਕਰਾਂਗਾ। ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਫਰਜ ਵਿਚ ਧੋਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਮਯਾ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕੋ ਰਾਜਾ ਵਞ੍ਚਿਤਃ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਵਿਧਾਸ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਯਦ੍ਧਿਤਮ੍
'ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਦੱਸ, ਮੈਂ ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਜਨਾਤਾ ਹ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਖ੍ਯਾਪਨਾਰ੍ਥਂ ਪਰਸ੍ਯ ਵੈ । ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਚੋਦਿਤਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੋ ਮਾਤਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਭਰ੍ਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਪੁਤ੍ਰਯਾ ਮਯਾ ਰਾਜਨ੍ਸਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਭਯਾਦਿਦਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ ਜਾਤਾ ਪੁਰੁषੋ ਵੈ ਨਿਵੇਦਿਤਾ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ, ਜੋ ਕੁੜੀ ਜੰਮੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਮੁੰਡਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਵ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾऽਨੁਮੋਦਿਤਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਕਰ੍ਮ ਕृਤਂ ਚੈਵ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭ
ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਲੈ ਲਈ; ਕੁੜੀ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।