ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣੇषੁ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਮਹਾਸੇਨੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਸੀ; ਹਿਰਣਯਵਰਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਲੈਣਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸੀ ਤੇ ਮਨ ਵੀ ਮਜਬੂਤ ਸੀ।
ਕृਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਤੁ ਤਦਾ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਯੌਵਨਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਜਦ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਤੇ ਉਹੀ ਕੁੜੀ ਸੀ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ।
ਕृਤਦਾਰਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਕਾਮ੍ਪਿਲ੍ਯਂ ਪੁਨਰਾਗਮਤ੍। ਨ ਚ ਸਾ ਵੇਦ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਕਿਲ। ਯਦਾ ਤ੍ਵੇਨਾਮਜਾਨਾਤ੍ਸਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮੇਵ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਾ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਪਤਨੀ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜ ਕਾਂਪਿਲਯਾ ਆ ਗਿਆ; ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਸਮਝੀ; ਪਰ ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਔਰਤ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ ਸਖੀਨਾਂ ਚ ਵ੍ਰੀਡਯਾਨਾ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ । ਕਨ੍ਯਾਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਤਾਂ ਵੈ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀਮ੍
ਸ਼ਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਇਆਂ ਤੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਾ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਿਕਾਸ੍ਤਦਾ। ਜਗ੍ਮੁਰਾਰ੍ਤਿ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸੁਰੇਵ ਚ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੀਆਂ ਧਾਇਆਂ, ਵੱਡੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਗਈਆਂ ਤੇ ਦੂਤ ਭੇਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਤਤੋ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤੇਃ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍ । ਵਿਪ੍ਰਲਮ੍ਭਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸ ਚ ਚੁਕ੍ਰੋਧ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਫਿਰ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡ੍ਯਪਿ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਂਵਦ੍ਰਾਜਕੁਲੇ ਤਦਾ। ਵਿਜਹਾਰ ਮ੍ਰੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਨੈਵਾਤਿਰੋਚਯਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਰਾਜਕੁਲ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ, ਪਰ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਕਤਿਪਯਾਹਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰੋषਾਦਰ੍ਤਿਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਹਿਰਣਯਵਰਮਾ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕੋ ਰਾਜਾ ਤੀਵ੍ਰਕੋਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਦੂਤਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ ਦਸ਼ਾਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇਜ਼ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਘਰ ਦੂਤ ਭੇਜਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੁਪਦਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੂਤਃ ਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਮਣਃ। ਏਕ ਏਕਾਨ੍ਤਸੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਰਹੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਕਾਂਚਨਵਰਮਾ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ, ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਰਾਜੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਾਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਭਿष੍ਗਾਤ੍ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਲਬ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ: ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਅਵਮਨ੍ਯਸੇ ਮਾਂ ਨृਪਤੇ ਨੂਨਂ ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਤਵ। ਯਨ੍ਮੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮੋਹਾਦ੍ਯਾਚਿਤਵਾਨਸਿ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਹਲਕਾ ਸਮਝਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਸਲਾਹ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਮੇਰੀ ਧੀ ਮੰਗੀ।
ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਲਮ੍ਭਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ । ਏष ਤ੍ਵਂ ਸਜਨਾਮਾਤ੍ਯਮੁਦ੍ਧਰਾਮਿ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ
ਹੁਣ ਉਸ ਧੋਖੇ ਦਾ ਫਲ ਭੁਗਤ, ਹੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਦੇਵਾਂਗਾ—ਤਿਆਰ ਰਹਿ।
ਅਵਮਤ੍ਯ ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮੇ ਕੁਲਂ ਚਾਰਿਤ੍ਰਮੇਵ ਚ । ਵਿਪ੍ਰਲਮ੍ਭਸ੍ਤ੍ਵਯਾਪੂਰ੍ਵੋ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਃ
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਵਿਰਤਾ, ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਮੇਰਾ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ; ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰੀ ਇਹ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੁਰੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕਭੋਗਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਅਭਿਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਸਬਾਨ੍ਧਵਮ੍
ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗ ਲੈ; ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਦੂਤੇਨ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਤਦਾ ਨृਪ। ਚੋਰਸ੍ਯੇਵ ਗृਹੀਤਸ੍ਯ ਨ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਭਾਰਤੀ
ਜਦ ਦੂਤ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸ ਯਤ੍ਨਮਕਰੋਤ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਸਂਬਨ੍ਧਿਨ੍ਯੁਨੁਮਾਨਨੇ । ਦੂਤੈਰ੍ਮਧੁਰਸਂਭਾषੈਰ੍ਨ ਤਦਸ੍ਤੀਤਿ ਸਂਦਿਸ਼ਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਭੇਜੇ, ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸ ਰਾਜਾ ਭੂਯ ਏਵਾਥ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਥਾਗਮਤ੍ । ਕਨ੍ਯੇਤਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲਸੁਤਾਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਸੱਚ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇषਕਯਾਮਾਸ ਮਿਤ੍ਰਾਂਣਾਮਮਿਤੌਜਸਾਮ੍ । ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਲਮ੍ਭਂ ਤਂ ਧਾਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਚਨਾਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧੀ ਦੀ ਜੁਦਾਈ ਬਾਰੇ, ਦਾਏਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤਵਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਕੋਲ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।
ਤਤਃ ਸਮੁਦਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਲਾਨਾਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ । ਅਭਿਯਾਨੇ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ
ਫੇਰ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਯਵਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤੇषਾਮਭੂਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਤਥ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਚੇਦੇਤਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਉਥੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ, 'ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਕੁੜੀ ਹੈ—'
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਾਨਮਾਨਯਿष੍ਯਾਮਹੇ ਗृਹਮ੍ । ਅਨ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਮਾਧਾਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲੇषੁ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
'ਅਸੀਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆਵਾਂਗੇ, ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਿਠਾਵਾਂਗੇ।'
ਘਾਤਯਿष੍ਯਾਮ ਨृਪਤਿਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਂ ਸਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍
'ਅਸੀਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।'
ਸ ਤਦਾ ਦ੍ਰੁਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਪੁਨਰ੍ਦੂਤਾਨ੍ਨਰਾਧਿਪਃ। ਪ੍ਰਾਸ੍ਥਾਪਯਤ੍ਪਾਰ੍षਤਯਾ ਨਿਹਨ੍ਮੀਤਿ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ
ਇਹ ਗੱਲ ਜਲਦੀ ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁੜ ਦੂਤ ਭੇਜੇ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਸ ਹਿ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਵੈ ਭੀਤਃ ਕਿਲ੍ਬਿषੀ ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਭਯਂ ਤੀਵ੍ਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਡ੍ਰੁਪਦ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡਰਪੋਕ ਤੇ ਪਾਪੀ ਸੀ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਡਰ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਦੂਤਾਨ੍ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣੇ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸ਼ੋਕਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਰਹਿਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਾਹ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਇਕੱਲੇ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਯੇਨ ਮਹਤਾऽऽਵਿष੍ਟੋ ਹृਦਿ ਸ਼ੋਕੇਨ ਚਾਹਤਃ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜੋ ਦਯਿਤਾਂ ਮਾਤਰਂ ਵੈ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ
ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਭਿਯਾਸ੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਕੋਪਾਤ੍ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਸੁਮਹਾਬਲਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮਾ ਨृਪਤਿਃ ਕਰ੍षਮਾਣੋ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍
'ਹਿਰਣਯਵਰਮਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰੇਗਾ।'
ਕਿਮਿਦਾਨੀਂ ਕਰਿष੍ਯਾਵੋ ਮੂਢੌ ਕਨ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਕਿਲ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਕਨ੍ਯੇਤਿ ਪਰਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ
'ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇਸ ਧੀ ਬਾਰੇ, ਅਸਮਝ ਹੋ ਕੇ, ਕੀ ਕਰੀਏ? ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਹੈ।'