ਕਥਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾ ਤਦਾ। ਪੁਰੁषੋऽਭੂਦ੍ਯੁਧਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਗੰਗਾ ਦੀ ਕੁੜੀ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਮਰਦ ਬਣਿਆ, ਹੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪਿਤਾਮਾ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ। ਮਹਿषੀ ਦਯਿਤਾ ਹ੍ਯਾਸੀਦਪੁਤ੍ਰਾ ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਵੈ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਅਸ੍ਮਾਦ੍ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ऋਤੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵਧ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ।'
ਭਗਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿਚਿਕੀਰ੍षਯਾ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਮਾਂਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,' ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਇਕ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਮਰਦ ਬਣੇਗੀ।'
ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਮਹੀਪਾਲ ਨੈਤਞ੍ਜਾਤ੍ਵਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਸ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਨਗਰਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਿਦਮੁਵਾਚ ਹ
'ਵਾਪਸ ਜਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ,' ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ।
ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਪਸਾऽऽਰਾਧਿਤੋ ਮਯਾ । ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਭਾਵੀ ਇਤਿ ਚੋਕ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਸ਼ਂਭੁਨਾ
'ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ; ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਬਣੇਗੀ।'
ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਯਾਚ੍ਯਮਾਨੋ ਦਿष੍ਟਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਿਵਃ । ਨਤਦਨ੍ਯਚ੍ਚ ਭਵਿਤਾ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਤਤ੍ਤਥਾ
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮੰਗਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਤਕਦੀਰ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਤਤਃ ਸਾ ਨਿਯਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ऋਤੁਕਾਲੇ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ । ਪਤ੍ਨੀ ਦ੍ਰੁਪਦਰਾਜਸ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਫਿਰ ਉਹ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲੀ।
ਲੇਭੇ ਗਰ੍ਭਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯ ਮਹੀਪਾਲ ਯਥਾ ਮਾਂ ਨਾਰਦੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ।
ਤਤੋ ਦਧਾਰ ਸਾ ਦੇਵੀ ਗਰ੍ਭਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾ । ਤਾਂ ਸ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਫਿਰ ਉਹ ਕਵਲ-ਆਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ, ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੁਖ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਮੁਖਂ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵਾਨਭਿਪ੍ਰਾਯਕृਤਾਨ੍ਭਾਰ੍ਯਾऽਲਭਤ ਕੌਰਵ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੋਹ ਵਿਚ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੰਭਾਲਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਮਿਲਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਕੌਰਵ।
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ । ਯਥਾਕਾਲਂ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਮਹਿषੀ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਹ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਰਰੂਪਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਜਾਯਤ ਨਰਾਧਿਪ । ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਅਕਲਮੰਦ ਧੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਸੀ।
ਖ੍ਯਾਪਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯੇष ਮਮੇਤਿ ਵੈ। ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਾਯਾ ਨਰਾਧਿਪ
ਰਾਣੀ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ'; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਲੁਕਾਈ ਰੱਖੀ।
ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਮਕਾਰਯਤ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਰਾਜ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ।
ਚਕਾਰ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰੁਵਣਾ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤ੍ਯੁਤ । ਨ ਚ ਤਾਂ ਵੇਦਕ ਨਗਰੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍षਤਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਨੂੰ 'ਪੁੱਤਰ' ਕਿਹਾ, ਪਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਪਤਾ ਨਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਹਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵਸ੍ਯਾਚ੍ਯੁਤਤੇਜਸਃ। ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪੁਮਾਨਿਤਿ ਚ ਸੋਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅਟੱਲ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬਚਨ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਧੀ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੱਸਿਆ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਪੁਂਵਦ੍ਵਿਧਾਨਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀਤਿ ਚ ਤਾਂ ਵਿਦੁਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਨਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕਰਵਾਈਆਂ; ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।
ਅਹਮੇਕਸ੍ਤੁ ਚਾਰੇਣ ਵਚਨਾਨ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ। ਜ੍ਞਾਤਵਾਨ੍ਦੇਵਵਾਕ੍ਯੇਨ ਅਮ੍ਬਾਯਾਸ੍ਤਪਸਾ ਤਥਾ
ਮੈਂ ਹੀ ਇਕੱਲਾ ਇਹ ਗੱਲ ਚਾਰਿਆਂ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਵਾਣੀ ਅਤੇ ਅੰਬਾ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਜਾਣੀ।
ਚਕਾਰ ਯਤ੍ਨਂ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸੁਤਾਯਾਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ। ਤਤੋ ਲੇਖ੍ਯਾਦਿषੁ ਤਥਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪੇषੁ ਚ ਪਰਂਤਪ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਲਿਖਤ ਅਤੇ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚੈਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਰੋਣਸ਼ਿष੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ। ਤਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਾਨਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਧਨੁਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਧੀ ਦੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਚੋਦਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਤਦਾ । ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਪਾਰ੍षਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਾਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਮਤ੍ਵਾ ਤਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਧੀ ਨੂੰ ਜਵਾਨ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਔਰਤ ਸਮਝ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਕਨ੍ਯਾ ਮਮੇਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯੌਵਨਂ ਸ਼ੋਕਵਰ੍ਧਿਨੀ । ਮਯਾ ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦਿਤਾ ਚੇਯਂ ਵਚਨਾਚ੍ਛੂਲਪਾਣਿਨਃ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੁਣ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਵਧਾ ਰਹੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ 'ਤੇ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਨ ਤਨ੍ਮਿਥ੍ਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਥਂਚਨ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਰ੍ਤਾ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿ ਵृਥਾ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਤਿ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਇਥੇ ਵਿਅਰਥ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ।
ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਰਾਜਨ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਮੇ ਵਚਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਦਾਨੀਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇਥਾਃ ਸ੍ਵਾਂ ਮਤਿਂ ਪृषਤਾਤ੍ਮਜ
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਸ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਾਰਸਂਗ੍ਰਹਃ । ਭਵਿਤਾ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਰੀਤ ਰਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤਤਸ੍ਤੌ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਰ੍ਯੇऽਥ ਦਂਪਤੀ । ਵਰਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤੇਃ ਸੁਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਦਾਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਚੁਣਿਆ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਰਾਜਸਿਂਹਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕੁਲਤਃ ਸਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮ੍ਯ। ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਸ੍ਤਨੂਜਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੇ ਵਰਯਾਮਾਸ ਦਾਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਘਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਾਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਲਈ ਵਿਆਹ ਲਈ ਚੁਣਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਮੇਤਿ ਨृਪੋ ਯੋऽਸੌ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਸ ਚ ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਮਹੀਪਾਲਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੇ
ਦਾਸ਼ਾਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹਿਰਣਯਵਰਮਣ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ।