ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵੇਨ ਚ ਮੇ ਗਾਢਂ ਮਨਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮੁਮਾਪਤੇ । ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਚ ਭੂਤੇਸ਼ ਤ੍ਵਯਾ ਭੀष੍ਮਪਰਾਜਯਃ
'ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਔਰਤ ਹੋਣ 'ਚ ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ; ਪਰ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਯਥਾ ਸ ਸਤ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਵृषਧ੍ਵਜ । ਯਥਾ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਯੁਧਿ
'ਹੇ ਵੱਢੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਯੁੱਧ 'ਚ ਮਾਰ ਸਕਾਂ।'
ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਕਿਲ ਵृषਧ੍ਵਜਃ । ਨ ਮੇ ਵਾਗਮृਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਯਂ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਮਹਾਦੇਵ, ਵੱਢੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਤੂੰ ਜਰੂਰ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਵੇਂਗੀ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ।'
ਹਨਿष੍ਯਸਿ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਚ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ।। ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਸਿ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਹਮਨ੍ਯਂ ਗਤਾ ਸਤੀ
'ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗੀ, ਤੇ ਮਰਦ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾਵੇਂਗੀ। ਜਦ ਤੂੰ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਆਵੇਂਗੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਯਾਦ ਰਹੇਗਾ।'
ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਮਹਾਰਥਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਸੁਸਂਮਤਃ
ਤੂੰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਬਣੇਗਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਸਭ ਵਲੋਂ ਇਜ਼ਤਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਥੋਕ੍ਤਮੇਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਪੁਮਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ; ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਤੂੰ ਮਰਦ ਬਣੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਃ ਕਪਰ੍ਦੀ ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਮੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਤੇ ਵੱਛ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਉਥੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਾ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਮਹਰ੍षੀਣਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ । ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਵਨਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾष੍ਠਾਨਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਫਿਰ ਉਹ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਲੱਕੜੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰੀ।
ਚਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਮਹਤੀਂ ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇऽਗ੍ਨੌ ਮਹਾਰਾਜ ਰੋषਦੀਪ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਚਿਤਾ ਬਣਾਈ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਰੋਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਵਧਾਯੇਤਿ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਕਾਸ਼ਿਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ਯਮੁਨਾਮਭਿਤੋ ਨਦੀਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਇਹ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਕਥਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾ ਤਦਾ। ਪੁਰੁषੋऽਭੂਦ੍ਯੁਧਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਗੰਗਾ ਦੀ ਕੁੜੀ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਮਰਦ ਬਣਿਆ, ਹੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪਿਤਾਮਾ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ। ਮਹਿषੀ ਦਯਿਤਾ ਹ੍ਯਾਸੀਦਪੁਤ੍ਰਾ ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਵੈ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਅਸ੍ਮਾਦ੍ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ऋਤੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵਧ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ।'
ਭਗਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿਚਿਕੀਰ੍षਯਾ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਮਾਂਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,' ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਇਕ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਮਰਦ ਬਣੇਗੀ।'
ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਮਹੀਪਾਲ ਨੈਤਞ੍ਜਾਤ੍ਵਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਸ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਨਗਰਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਿਦਮੁਵਾਚ ਹ
'ਵਾਪਸ ਜਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ,' ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ।
ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਪਸਾऽऽਰਾਧਿਤੋ ਮਯਾ । ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਭਾਵੀ ਇਤਿ ਚੋਕ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਸ਼ਂਭੁਨਾ
'ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ; ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਬਣੇਗੀ।'
ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਯਾਚ੍ਯਮਾਨੋ ਦਿष੍ਟਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਿਵਃ । ਨਤਦਨ੍ਯਚ੍ਚ ਭਵਿਤਾ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਤਤ੍ਤਥਾ
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮੰਗਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਤਕਦੀਰ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਤਤਃ ਸਾ ਨਿਯਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ऋਤੁਕਾਲੇ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ । ਪਤ੍ਨੀ ਦ੍ਰੁਪਦਰਾਜਸ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਫਿਰ ਉਹ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲੀ।
ਲੇਭੇ ਗਰ੍ਭਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯ ਮਹੀਪਾਲ ਯਥਾ ਮਾਂ ਨਾਰਦੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ।
ਤਤੋ ਦਧਾਰ ਸਾ ਦੇਵੀ ਗਰ੍ਭਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾ । ਤਾਂ ਸ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਫਿਰ ਉਹ ਕਵਲ-ਆਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ, ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੁਖ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਮੁਖਂ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵਾਨਭਿਪ੍ਰਾਯਕृਤਾਨ੍ਭਾਰ੍ਯਾऽਲਭਤ ਕੌਰਵ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੋਹ ਵਿਚ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੰਭਾਲਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਮਿਲਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਕੌਰਵ।
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ । ਯਥਾਕਾਲਂ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਮਹਿषੀ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਹ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਰਰੂਪਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਜਾਯਤ ਨਰਾਧਿਪ । ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਅਕਲਮੰਦ ਧੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਸੀ।
ਖ੍ਯਾਪਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯੇष ਮਮੇਤਿ ਵੈ। ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਾਯਾ ਨਰਾਧਿਪ
ਰਾਣੀ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ'; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਲੁਕਾਈ ਰੱਖੀ।
ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਮਕਾਰਯਤ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਰਾਜ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ।
ਚਕਾਰ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰੁਵਣਾ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤ੍ਯੁਤ । ਨ ਚ ਤਾਂ ਵੇਦਕ ਨਗਰੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍षਤਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਨੂੰ 'ਪੁੱਤਰ' ਕਿਹਾ, ਪਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਪਤਾ ਨਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਹਿ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵਸ੍ਯਾਚ੍ਯੁਤਤੇਜਸਃ। ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪੁਮਾਨਿਤਿ ਚ ਸੋਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅਟੱਲ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬਚਨ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਧੀ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੱਸਿਆ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਪੁਂਵਦ੍ਵਿਧਾਨਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀਤਿ ਚ ਤਾਂ ਵਿਦੁਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਨਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕਰਵਾਈਆਂ; ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।
ਅਹਮੇਕਸ੍ਤੁ ਚਾਰੇਣ ਵਚਨਾਨ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ। ਜ੍ਞਾਤਵਾਨ੍ਦੇਵਵਾਕ੍ਯੇਨ ਅਮ੍ਬਾਯਾਸ੍ਤਪਸਾ ਤਥਾ
ਮੈਂ ਹੀ ਇਕੱਲਾ ਇਹ ਗੱਲ ਚਾਰਿਆਂ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਵਾਣੀ ਅਤੇ ਅੰਬਾ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਜਾਣੀ।